Fara si faktor biologjik dhe kulturor

49572

Ashtu siç është i rëndësishëm mjedisi për njeriun, po aq e rëndësishme është dhe fara, apo raca. Nuk jam nga supremacistët siç etiketohen këta sot, por mendoj se për çdo farë grupi i vet etno-kulturor është dhe duhet të jetë superior ndaj çdo tjetri. Për qëllimin e të qenit japon, një japon është superior ndaj një koreani, apo shqiptari, apo argjentinasi.

Kështu që kjo frika apo rezervimi që kanë një pjesë e njerëzve të flasin a të shprehin mendimin e tyre të qartë rreth racës, zhvillimit racor të një kombi, apo një grupimi më të madh a më të vogël, tregon ose mendje të fjetura, ose frikacë pa vullnet vetëzhvillimi. Ky qëndrim pasiv vjen për shkak disa ideologjish importi internacional të cilat duhen ballafaquar sy për sy në çdo rast ku shfaqen; Përveç nëse me anë të moskokëçarjes totale për këto punë na pëlqen ta pranojmë fatin analisht dhe të lëmë çdo gjë të ndodhë se aq na bën (gjë që fundja së paku në sytë e mi tregon njeri mendërisht inferior gjithsesi).

Gjatë komunizmit majtizmi internacionalist zbatoi një përzierje të dhunshme të stokut heterogjen biologjik, dhuratë e perandorisë së lavdishme, pa asnjë kriter, duke u përpjekur të krijojë zona gri, duke u përpjekur të zhdukë karakteristikat dhe veçoritë biologjike kombëtare me një sovietizëm të zellshëm dhe deri në njëfarë mase ia ka arritur në qytete të caktuara, rezultatet mund të shihen sot në përmbajtjen e aparatit shtetëror dhe mediatik, qoftë në staf, qoftë në organizim, qoftë në programe. Politika që u ndoq nuk kishte asnjë lloj programi zhvillues, madje ashtu si çdo gjë që ndodh në Shqipëri që nga kohë e perandorive aziatike, ose shkatërrohet sistematikisht stoku kombëtar, ose lihet gjithçka në mëshirë të fatit, pra nuk ka asnjë lloj politike të posaçme.

Në ditët e sotme në pikë jo pak kritike, material i pasur gjenetik është braktisur e vazhdon të braktiset jashtë kufinjve pa perspektivë kthimi, aty ku fare mirë mund të zhvillohej emigrim i organizuar me përzgjedhje dhe njëkohësh të ruhej e të zhvillohej më tej kompaktësia kombëtare brenda vendit. A ka për detyrë shteti të zbatojë politika zhvillimi racor, direkte apo indirekte qofshin? Për të ardhmen siç na intereson ne a nuk është e rëndësishme të ndihmohemi me anë të një organizimi me prirje kombëtare dhe shoqërore?

Ujk

49572

Shqiptarët njësohemi biologjikisht me farën (racën) e ashtuquajtur në kohë të ndryshme dinarike, pellazge, ilirike, adriatike, epirote. Pjesë të konsiderueshme të kësaj fare ndodhen sot të asimiluara nga ana kulturore në shtete të ndryshme të Ballkanit, në Apenine dhe gjetiu. Shqipëria ka përqindjen më të lartë të farës dinarike, e cila sipas lokaliteteve të saj historiko-gjeografike dallohet me sy të lirë nga floku i gështenjtë dhe i verdhë dhe sytë e gështenjtë, të kaltër dhe të hirtë, me fizionomi të jashtme që e quajmë tipike shqiptare. Ajo që nuk është dinarike në sy të lirë janë flokët e zinj dhe sytë e zinj, të cilat në përgjithësi janë importe aziatike nga kohë e Bizantit e këtej, por ka dhe përjashtime. Fara dinarike historikisht nuk ka qenë dhe nuk është përjashtimisht vetëm flokëverdhë e as vetëm flokëgështenjë, sepse kushtet e mjedisit, në gadishullin ilirik kanë zhvilluar vetiu të dyja këto variante gjatë përshtatjes tonë natyrore këtu. Shpesh njerëzit kanë përshtypje të gabuar duke u nisur nga dogma se floku i verdhë e syri i kaltër është nordik apo akoma më dogmatikisht "kelt", dhe pohojnë se këto janë prurje nordike në këto troje, të cilat prurje duhet të kenë "zbritur" e janë përzier me popullsitë vendase. Ndërkohë që zbritje të tilla minimale mund të ketë pasur ashtu siç ka pasur dhe ngjitje nga këtej për sipër në shkallë më të gjerë sidomos drejt fiseve gjermanike, fakti mbetet se të dyja variantet janë shfaqur që në zanafillë tek pellazgo-ilirët nga Austria e Dalmacia e deri në Lakoni dhe Atikë dhe nuk është pritur të zbresin "keltët", për t'i krijuar këto veçori. Vetë racialistët gjermanë në klasifikimin e tyre biologjik të farave kanë pranuar se fara shqiptare është ndarje e veçantë e racës së bardhë, e cila nuk është as nordike as gjermanike, as sllave, as "mesdhetare".

Përkatësia dinarike s'ka pse krijon asnjë problem tek ata që nuk përmbushin tërë kriteret për të qenë dinarikë, sepse nuk është as natyrore të kemi grupim shoqëror 100% homogjen. Asgjë nuk është e përkryer në masa 100% në natyrë, por nga krahu tjetër nuk dmth që në emër të kësaj të shkatërrojmë dhe thelbin biologjik të një kombi, duke mos promovuar dashurinë për farën tonë dhe synimin e veprimtarinë për zhvillim e fuqizim të saj... Për mendimin tim çdo përmbajtje biologjike është asét në stokun gjenetik, por si çdo asét tjetër duhet mbarështuar me politika të përshtatshme, në mënyrë që të kontribuojë në boshtin kryesor biologjik të kombit, por jo ta tjetërsojë atë.

Ajo që quhet "racë alpine" nuk është e farë e mirëfilltë, por është variacion i popullsive të një fare që jetojnë për kohë të gjatë në lartësi të mëdha mbi nivelin e detit duke dhënë disa karakteristika të caktuara biologjike në vartësi të kushteve natyrore të malësive. Kjo shfaqet dhe në fara të tjera si dukuri.

Diçka që keqkuptohet shpesh nga vetë ne në lidhje me përkatësinë racore janë dhe pushtimet që kemi pësuar dhe ndikimi që duhet të kenë patur këto në stokun tonë biologjik. Shpesh dëgjohet fraza "Me tërë ata pushtues që kanë shkelur këtu për çfarë race na flet ti?". Së pari këta persona duhet të lexojnë pak më shumë dhe të studiojnë tipin shqiptar për të mësuar se çdo të thotë racë dinarike (ilirike), sepse vulgu rëndom ka idenë e gabuar (mediatike) se nordikët janë "raca e pastër" apo zezakët janë "racë e pastër" dhe çfarë ndodhet midis është e përzier mes këtyre. E meqë shqiptarët nuk janë nordikë dmth që janë të përzier... Ana komike e kësaj është e qartë, por e qartë është dhe injoranca e këtyre personave. Mes nesh muhabeti, sipas standardeve tona si dinarikë, raca e ashtuquajtur nordike duket si "e shpëlarë" në reagimin tonë të parë emocional ndaj saj. Ajo gjermanike na afrohet më shumë gjë që mund të shpjegohet dhe nga fakti se kemi qenë fqinjë për kohë të gjatë deri në ndërhyrjen e sllavëve, por aty mbarojnë dhe afritë tona me veriun e Evropës. Dhe nuk është nordicizmi apo ekuatorizmi ndonjë ideal që mezi presim ta arrijmë... Ata që kanë komplekse të këtij lloji duhet fillimisht të informohen dhe mandej të bëjnë paqe me natyrën, sepse ky troll ka pjellë këtë farë e këtë farë do të rrisë.

Duke u kthyer tek pushtimet, ato kanë qenë në pjesën dërrmuese të tyre "pushtime administrative", pra, pushtuesi caktonte vetëm nënshtrim ndaj rendit të tij administrativ, rëndom duke rënë në ujdi me prijësit e fiseve për pagim taksash, ndryshim emërtimesh të qendrave urbane, etj., gjëra që kanë të bëjnë me anët parimore administrative, por jo duke sjellë kolonë a banorë të rinj aq sa të mund të përziheshin me popullatën! Për këtë arsye gjatë perandorive pjesa më e madhe e stokut gjenetik në qendrat urbane dhe krejt stoku në zonat malore apo në thellësi të maleve, është lënë i paprekur, dhe janë pikërisht zonat e thella që shquhen aktualisht për përqindjen më të lartë të dinarikëve. Administrata për shkaqe të vetkuptueshme vepronte gjithnjë në qytete kryesore dhe qendra kyçe tregtare pa patur nevojë për kolonë të mirëfilltë që mund të përziheshin me vendasit. Vetë ushtria që përdorej për ruajtjen e rendit krijohej me ushtarë nga rinia vendase. Roma nuk ka prekur asnjëherë stokun gjenetik të ilirëve, madje ishte ky stok që do të pasuronte vetë Romën që nga krijimi i saj e deri në rënie. Bizanti mund të akuzohet prej nesh për mbrojtjen e dobët kundër plaçkitjeve dhe sulmeve barbare në kufijtë veriorë, si dhe për disa zhvendosje popullsish nga Deti i Zi dhe Lindja e Mesme e e Afërt, që u kryen me kritere fetare, përderisa qeverisja ishte fetaro-aziatike, por të cilat nuk patën vijueshmëri të rëndësishme ndër popullatën e gjerë shqiptare dhe u përqëndruan kryesisht në pjesën lindore të gadishullit, Bullgari, Rumani, Greqi lindore e gjetkë ku dhe kushtet fetare ishin të favorshme për atë punë. Shqiptarët shquheshin për moskokëçarje fetare dhe ruajtje të farës dhe ishin problematikë në çdo periudhë. Rritja jonë natyrore ishte ajo që u përdor madje për ripopullimin e tërë Epirit, Thesalisë dhe Peloponezit gjatë shek. VI-VII dhe XIV-XVI me ftesa të arkondëve vendas, kur këto territore kishin mbetur pa këmbë njeriu. Prijësit arbërorë vrisnin mitropolitë ortodoksë kur këta vepronin sipas urdhrave të regjimit kundër popullsive tona. Turqia do të jetë më vonë nëma që sot dhe e akuzojmë ballazi për shkak të politikave të saj të vazhdueshme shkombëtarizuese kundër nesh, asgjësimin e rritjes natyrore duke na lënë një nga kombet më të vogla të sotme dhe për politikën "ballkanizuese" kundër të gjithë popujve që kish nën pushtim të cilët u përpoq t'i kthente me jo pak sukses në marmelatë ballkano-mongoloide me kulturë e biologji reçel e komposto aziatike. Në vazhdim do të kishim Jugosllavinë mbi kokë e sot dhe Greqinë që përpiqet si zvarranik nëpër krahinat jugore duke shtirë dhe pika nevralgjike të ekonomisë shqiptare në dorë, me suksese aspak të vogla, sepse kemi dhe ne turmat tona të injorantëve e të tjera kandrra në shtet e popullsi. Por meqë s'lemë dy gurë bashkë, do shtojmë numrin e mistrecave me ose pa pëlqimin e të tjerëve, sepse ky mijëvjeçar është i yni.

Art

Askund përveç në citimin tënd lexova se flokët bjond dhe sytë e kaltërt apo hirtë janë poashtu karakteristika të racës dinarike. Dyshoj nëse ke të drejtë. Pasi flokë të verdha dhe sy të kaltërt mundëm me gjet edhe te raca mesdhetare. Por prap ka dallim nga ajo nordike. Sidomos lëkura nordike dallon nga racat tjera.

Raca dinarike ka lëkurë më të erët (kaftë). Edhe dendësia e qimeve (të kafta të errëta) në trup asht boll e dendun. Dhe forma e flokëve karakterizohet me flokë kaqurrela. Ndërsa flokët (bjond) të nordikëve karakterizohen me formën e valëzume (dredhume). Dinarikët poashtu kem ngjajshmëri me nordikët edhe kah gjatësia. Ndërsa raca mesdhetare mbetet ma e shkurtë, dikun rreth 1.70cm a më pak asht karakteristikë te meshkujt mesdhetarë mesa më kujtohet.

Sikur nordikët dhe mesdhetarët edhe dinarikët kemi kafka (fytyra) të gjata. Fytyra nordike asht e ngushtë. Dhe nordikët pjesën e prapme të kafkës e kanë ma të nxirrun për dallim nga dinarikët që e kanë shumë pak. Dhe duket sikur ajo pjesë asht e premë. Dhe fillon të xirret ma lartë kokës. Ndërsa mesdhetarët pjesën e prapme e kanë të nxirrun por të rrembullakët.

Prap dyshoj për flokët bjond dhe sytë e kaltërt/hirtë të jenë karakteristikë dinarike. Nuk jam i bindun se nuk mund të jemi të përzier me nordikë apo kelt (të nordizum). Fakti se 5% i takojnë racës nordike në Shqipëri. Ndërsa dinarik janë 75%. Të tjerët i takojnë racës alpine, 10% dhe 15% mesdhetarë perendimor.


50% të popullsisë në Itali janë mesdhetar të dinarizum, sidomos në Sicili dhe në Jug. Ndërsa 20% i takojnë racës dinarike, sidomos kah Veriu. Të tjerët i takojnë: racës alpine 15% (sidomos kah verilindja), 10% mesdhetarë perëndimorë (sidomos kah Sardenja), dhe 5% nordik kah veriu (1% e së cilës kan prejardhje nga mbetjet e ostrogotëve dhe aristokracisë lombarde).

Atëherë nga kush u dinarizua ky popull?

Shqipe

1. Indeksi cefalik
a.Tek sllavët, deri në 82
b.Tek shqiptarët, mbi 85

2. Fytyra
a.Tek sllavët, e rrumbullakët
b.Tek shqiptarët, trekëndësh i përmbysur

3. Hunda
a. Tek sllavët, nga e drejtë në konkave
b. Tek shqiptarët, nga e drejtë në konvekse

49572

E ke kuptu shprehjen gabim. Romakët dihet se kanë qenë me përqindje të lartë ilire, po fjalia thotë se Roma, pra romakët nuk e kanë ndryshu stokun gjenetik të ilirëve në Iliri.

Pra floku i verdhë e sytë e kaltër nuk janë veçori përjashtimisht nordike. Tek ta mund të jetë e theksuar apo mbizotëruese, por kjo nuk provon përjashtueshmëri. Gjithsesi për flokët dhe sytë si më lart qarkullojnë shumë mendime. Po nqs do pranosh dogmën e dyndjeve kelte apo nordike atëherë duhet të fillosh punën që me personazhet bjondë të luftës së Trojës... gjeneralët e ushtarët e Aleksandrit (atë përfshirë), perandorët ilirë të Romës, etj. etj.

Ajo që po theksoj më lart është pikërisht kjo bindje e gabuar ku merret floku i verdhë apo syri i kaltër (jo detyrimisht të shfaqura bashkë në të njëjtin person) si të ishte ndonjë veçori përjashtimisht "kelte" apo nordike, ndërkohë që dhe floku i verdhë dhe floku i gështenjtë kanë qenë të pranishëm në të gjithë stadet tona biologjike siç dëshmohet dhe nga historia. Atëherë hipotezat se këto veçori vijnë si pasojë e dyndjeve dalin tepër, dhe identifikimi i këtyre veçorive si të ardhura del i pabazë sepse është me induksion. Pra dogmatizohet se vetëm keltët dhe nordikët kanë flok të verdhë dhe sy të kaltër dhe atëherë cilido që ka flok të verdhë e sy të kaltër duhet të ketë prejardhje kelte apo nordike. Problemi siç dallohet është tek premisa. Kush tha që vetëm keltët dhe nordikët kanë flok të verdhë dhe sy të kaltër? Kushtet mjedisore të nordikëve i kemi pasur e vazhdojmë t'i kemi dhe ne në brendësi të gadishullit, ndaj veçoritë fizike të vijës sonë biologjike që rron këtu që prej fillesave i janë përshtatur këtij mjedisi. Dallimet e brendshme mes krahinave shpjegohen me izolimin e gjatë të jo pak prej tyre nga njëra-tjetra.

Që të mos harroj, ishte ky mjedis që i polli ata burra e gra që kishim për paraardhës, ndaj dhe ky mjedis është për rivendikim çfarëdo ndodhtë me ideologjitë e modës, sepse në thellësi kohore vetëm ky mjedis e ruan thelbin tonë biologjik dhe në një farë mënyre ne jemi ky mjedis e ky mjedis është ne.

Shqipe

Raca dinarike ka lëkurën më të trashë ndaj duket më e bardhë. Lëkura shikohet nën sjetulla aty ku nuk e ka kapë dielli. Raca nordike sado e bardhë, ka lëkurën e hollë, ndaj gjaku reflekton ngjyrën e vet të kuqe, prandaj nordikët në përgjithësi duken të kuqrremtë në fytyrë.


Në bazë të studimit që ka bërë Karlton Kuni, racës shqiptare, thotë se te gegët, janë 40% flokëzezë, 45% flokë-kaftë dhe 15% bjondë, por kur kihet parasysh se flokët e zeza janë dominante në trashëgim ndërsa flokët bjonde janë recesive atëherë gjenotipi i shqiptarëve veriorë na del kësisoj:

20% bjondë
50% flokë-kaftë
30% flokë-zezë

Për flokët gështenjë kam përshtypje se janë flokë bjonde me një sasi më të madhe pigmenti.

I Zgjedhuri

Doja të përqendrohesha pak tek të dhënat që japin të huajt për përqindjen e dinarikëve në Shqipëri dhe përse nënraca norike na qenkërsh nordike e jo dinarike...

Teoria se 10% e shqiptarëve janë alpinë, për mendimin tim, nuk ka kurrfarë prove vërtetuse. Ky gabim vjen nga përshtypja fillestare e shprehur me forcë në fillim edhe nga Kuni (Coon) se toskët na qenkërshin alpinë, pastaj studimet e tjera në terren e hodhën poshtë këtë fantazim nga ata tipikët e perëndimorëve.

Për mendimin tim, mungesa reale e studimit masiv ka sjellë përqindje të gabuara. Milaj ka bërë një tabelë shumë interesante ku ka përmbledhur gjithë studiuesit. Mendoj se tek kategoria alpinët 10% janë përfshirë elementet shtatshkurtër e kafkëgjerë të gjetur midis shqiptarëve. Duke qenë se alpinët janë rreth 1,62 (vitet '30), krejt kafkëgjerët përreth kësaj gjatësie u përfshinë në mënyre akademike tek alpinët. Për mendimin tim, po të bëhen studime të hajrit, do dalë se ky 10%, ose shumica, janë dinarikë të mesdhetarizuar, pra shtatshkurtër si mesdhetarët, por me tiparet e fytyrës krejt dinarike e jo alpine.

Kur bëra vizitën në Gubbio tek varri i mbretit Gent, pata mundësinë të vija re tipin e pastër alpin dhe ju garantoj, se në Shqipëri nuk ekzistojnë shqiptarë të atillë... Mbase tipi alpin mund të ndryshojë nga vendi në vend, por kam bindjen se ky 10% do hollohet tej mase në rastin e një studimi cilësor...

Të mos harrojmë se raca alpine nga ajo ilirike, dallohet në terren më shumë sesa në letër... Në letër dallimi vjen gati vetëm prej shtatlartësisë.

Po ashtu do doja që kur të flitet për përqindjet të kihet parasysh se raca mesdhetare në trojet shqiptare vihet re më së shumti në Ultësirën Perëndimore
e sa më në brendësi futemi, aq më pak vihet re... Pra tokat lindore shqiptare, Kosovë + Maqedoni kanë shumë më pak mesdhetarë sesa Ultësira Perëndimore. Po ashtu mendoj se nuk duhet të flasim për mesdhetarë, por për mesdhetarë të dinarizuar, pasi me gjetë në Shqipëri një mesdhetar të pastër duhet të jesh kërkues me shumë fat...

Elementi gjenetik gështenjë njihet si element i pavarur prej bjondit dhe të ziut
e përqindja e flokut gështenjë në Shqipëri është dominante në absolut, shumë gështenja të zëna i përfshijnë te floku i zi, ashtu sikundër ndodh që gështenja e hapur ose kafe e hapur quhet bjond ose vjen si bjond...

Art

Nëse kështu kam thanë, atëherë e pranoj si gabim. Flokun bjond dhe sytë e kaltërt mund ti hasim edhe te dinarikët edhe te mesdhetarët poashtu. Por prap dallohen nga nordikët. Sepse dallon forma e kafkës. Sidomos në pjesën e prapme. Edhe lëkura, pra nordikët e kanë lëkurën ma të hollë dhe të bardhë.

Por dikush duhet ti ket edhe tiparet tjera nordike (pos syve/flokëve). 5% nuk asht shumë. Nuk po mendoj 5% bjond por 5% me prejardhje nordike. Edhe kjo nuk më duket e pamundun. A nuk ka pas dyndje kelte?

Dikun në Vargmal u informova se një fis në Shqipëri kishin shumë ngjajshmëri me kulturën skoceze, veshjet, përpos rracës.

I Zgjedhuri

Të jesh bjond, nuk të bën nordik... Raca nuk dallohet nga flokët, përndryshe racat do ndaheshin në nordikë dhe jonordikë. Ky është gabimi që bëjnë neoracistët e rinj nordicistë.

Të jesh bjond do të thote të kesh një tipar nordik. Nëse janë 3 tipare (hiq kafkën) dhe ti ke vetëm një nordike dhe 2 të tjerat dinarike, ti nuk je nordik po je dinarik. 5% e shqiptarëve bjondë i ke të gjithë me tipare të tjera dinarike. Më së shumti bjondët i ke sygështenjë, me hundë dinarike e kokëgjerë (brakiqefal), etj. Prandaj edhe numri i nordikëve në Shqipëri është i papërfillshëm.

Shqipe

Po si është puna që shqiptarët lindin kryesisht bjondë?

I Zgjedhuri

Lindim me flokët me ngjyrë të hapur që pastaj errësohen. Bjonde fare është ekzagjerim. Kjo tregon se në të shkuarën elementi bjond ka qenë më i pranishëm se sot, por vetvetiu mbyllja racore ndaj atij burimi bjond solli ngadalë ripastrimin e racës dinarike,... ose kemi të bëjmë me ndonjëfarë përshtatje në fazën fëminore ndaj mjedisit të ftohtë, meqë fëmija është më delikat se i rrituri e në borën e maleve floku i hapur është mbrojtje. Kjo sepse burimi bjond ka mijëvjeçarë që është mbyllur, pra veçoria mund të jetë karakteristikë racore e jona. Sidoqoftë raca e njeriut nuk shihet vetëm nga një tipar, këtë teori le ta mbajnë nordicistët që të justifikojnë 27 nënracat që fusin në një kazan...

49572

Karakteristikë e racës ilirike në përshtatje ndaj mjedisit ku ka rrojt e po rron. Siç e thotë dhe gjallari tjetër lart duhet të mbarojë dikur ky lloj njësimi i flokut të verdhë, gati të verdhë, verdhë i errët, gështenjë e hapur, me nordikët se nuk është veçori e tyre përjashtimisht, është dhe e jona. Këto pyetje sidoqoftë, bëhet mirë që ngrihen se deri sot s'ka pas studim të mirëfilltë dhe mendimet e dhëna për ne janë në tym, pa asnjë të dhënë të mjaftueshme nga terreni.

I Zgjedhuri

Nuk ka studiues që racën dinarike nuk e quan racë malore, pra të krijuar në mal, biles edhe vendqëndrimi i saj në botë lidhet me sistemet malore. Mali ka vetinë ta kthejë njeriun në romantik, vetmitar, të fuqishëm fizikisht, kryeneç, sepse sipër tij ka vetëm diellin. Mali i jep shpirtin e lirisë, mali të jep edhe Urtinë... Deri më sot asnjë lloj filozofi nuk mund të mos lidhte me vetminë e malit, urtësinë. Mali të bën bari, fusha të bën bujk. Bujku është i lidhur me tokën bujqësore, bariu është i lidhur me kullotën. Bujku është më i qëndrueshëm se bariu. Bariu është agresiv, bujku është paqësor. Bariu ka të zhvilluar logjikën hapësinore, bujku logjikën praktike. Bariu është 'mashkull', bujku është 'femër'...

Ne shqiptarët jemi barinj, jemi 'meshkuj', por nuk jemi barinj stepash, por barinj malesh. Njohim edhe kullotën edhe drurin, njohim edhe kafshët nga më të ndryshmet, prandaj edhe shpirti jonë është më i mbushur se bariu i stepave. Bariu i malit është i pari njeri që njeh bimët mjekësore, pra mjekësinë, i pari që njeh zhurmat e natyrës e i interpreton duke krijuar muzikën... Ku mund të lindë poezia përveçse në mal tek bariu... Vallja është arti i vrapimit e kërcimit... ku përveçse në mal do lindte... Hyjnitë jetojnë në majën e malit, pastaj zbresin në kullota e pastaj në fushë e në fund në qytet... Ç'është njeriu, ia detyron malit!

Prandaj edhe çuditem me nordikët që na e bëjnë racën nordike, këtë racë bujqsh, sikur paska dhënë ndonjë ndihmesë e na qenka plot me 'virtyte malore'. Nordiku i famshëm që na tregojnë nuk është gjë tjetër veçse nordiku borreby e përzierjet e tij, sidomos falishët... dani, svedi i jugut e norvegu i jugut. Gjermani verior nuk është nordik hallshtatas, por Borreby apo falish... Ky borreby është nordiku më i fuqishëm, por është brakiqefal (kafkegjere). E ç'është ky borreby përveçse bashkimi i Mashkullit baritor ilirik-dinarik me Femrën bujke hallshtato-nordike?

Kultura e Hallshtatit është e lidhur ngushtë me kafkat ilirike-dinarike, por mbi një shtresë hallshtato-nordikësh dolikoqefalë, të cilët u skllavëruan prej kësaj race të fuqishme ilirike-dinarike brakiqefale, u vranë e u prenë prej saj, saqë në Austri hallshtati nordik nuk ekziston më. Ja kjo është raca e femëruar nordike, racë fushash të hapura, apo lumenjsh fushorë, aq e femëruar saqë mashkulli s'ka mustaqe... ka burre pa mustaqe!!!

Kësaj race bujqish i mësuam burrninë e trimërinë, i mësuam artet e zejet, ja morëm femrat bjonde që na pelqyen e u krijua nënraca norike... njësoj si Zogu dinarik që u martua me bjonden Zheraldinë e dha Leka Zogun, nënracë norike. Pastaj më në veri të norikëve, burrnia brakiqefale u përzie me këtë racë anonime fushore të femeruar e dha borreby-n u dha edhe jatunin e tmerrshëm atyre më lart. Kjo borreby brakiqefale me mustaqe, ky dinarik i albinizuar është ai me të cilin mburren nordikët... Ç'mund të ishte tjetër? Vajti e burrnoi edhe të femëruarin hallshtato-nordik dhe e futi në histori...

Shqipe

Nga Jakov Milaj kemi këto të dhëna të mbledhura:

Unë mendoj se kemi të bëjmë me një evoluim, nga nordik në dinarik. Se edhe dallimet nuk janë të mëdha, me përjashtim të kafkës brakiqefale, pigmentet pak më të errëta, dhe hunda konvekse.

Përndryshe thënia më lartë se ne dinarikët grabitëm femrat nordike të Hallshtatit, del në kundërshtim me të vërtetën që ilirët u shpërndanë nëpër tërë botën duke shpërndarë kështu edhe dituritë, shkencën e duke i nxjerrë popujt nga injoranca.

GL_Branch

Influenca alpine është e dukshme te shqiptarët, mjafton me dal në Shqipërinë jugore, gjithashtu ka në Kosovë/Maqedoni, influencë të madhe kanë edhe sllavët e Ballkanit.