Islamizmi - nacionalizëm arab

Shqipe

Dëshira për t'i bërë të tjerët muslimanë është një aksiomë e logjikës islamike. Çdo musliman ka dëshirë që të islamizohet e tërë bota. Kjo politikë edhe është zbatuar në të kaluarën edhe po zbatohet edhe tash. Pra pika fillestare është islamizimi. E kjo bëhet vetëm me një përbetim të subjektit, se ai do të besojë Allahun dhe Muhamedin. Kështu në fillim çdo gjë duket lehtë, mjafton një përbetim dhe njeriu do të flejë rehat se pas vdekjes do t'i shijojë kënaqësitë e parajsës.

Por detyrimet shkojnë duke u shtuar. "Namazi është shtyllë e islamit", ishte këshilla e kryeshpellarit Muhamed. Por lutjet duhet të thuhen në gjuhën arabe. Kjo shkakton një psikozë të tmerrshme tek besimtarët, zbehet dëshira për gjuhën amtare, sepse arabishtja na qenka gjuhë e zotit. Fjalët e Kuranit shfaqin një racizëm të hapur ndaj popujve jo-arabë:

Sipas këtyre fjalëve muslimani duhet t'a flasë arabishten në mënyrë që të kuptojë Kuranin dmth arabët ose arabisht-folësit janë më superiorë ndaj të tjerëve në të kuptuarit e Kuranit. Kjo çon deri te asimilimi. Sepse nuk mjafton ta njohësh arabishten si një gjuhë të huaj, por duhet t'a kesh atë si gjuhë amtare, për t'a "kuptuar" Kuranin.

Nëse Kurani është arabisht që ai popull t'a kuptojë, kjo do të thotë se nuk e kuptojnë popujt jo-arabë. Në një shoqëri muslimane, mësimi i arabishtes kalon në përmasa të mëdha, sepse secili besimtar ka dëshirë që të "kuptojë" Kuranin. Bilingualiteti është diçka e përkohshme, dhe menjëherë pastaj fillon asimilimi. Të paktën nga përvoja e dimë se të vetmit berberë të Afrikës veriore që shpëtuan nga asimilimi janë ata që mbetën në shkretëtirë, ndërsa të tjerët që mbeten në qytete e toka më të mira u asimiluan, e sot janë arabë.

Në një shoqëri muslimane, martesat mes krijesave arabe në njërën anë, dhe popullit shqiptar në anën tjetër, bëhen lirshëm. Askush nuk e ndalon tjetrin që të martohet me një arabe. Si pasojë lindin gjysmë njerëz-gjysmë krijesa arape. Kështu gjuha e njëjtë, raca e njëjtë, dhe feja e njëjtë me arabë shkaktojnë homogjenizim dhe në këtë mënyrë zhduken kombet tjera.

vlug

Po e çuditshme është që ekziston një pjesë midis myslymanëve që i bëjnë një interpretim shkencor Kuranit. Duke thënë që një pjesë e atyre rregullave ka një kuptim praktik sipas rrethanave. Pra, mosngrënia e mishit të derrit shpjegohet se dhjami i tepërt në atë temperaturë në Arabi, i bën keq njeriut.

Por ç'kuptim ka nëse myslymanët nuk e hanë këtu, ku temperaturat nuk janë si ato në Lindjen e Mesme?!

Shqipe

Edhe opiumi e kanabisi kanë qenë të njohur në atë kohë por Kurani nuk i ndalon askund.
Interpretimet shkencore janë nga më absurdet. Madje edhe shkenca arabe që zhvillohet në mesjetë, tërë bazën e kishte në shkencën antike të helenëve.

Shqipe

Një analizë e thjeshtë mbi Kuranin dhe nacionalizmin arab

Julius

Mirë. Po zhdukja e myslymanëve nuk bëhet tani për tani.

Si fillim duhet bërë tredhja e tyre. Pra një myslimanizëm i pamundur të ripërtërihet. Duhet të fokusohemi më parë në formimin e myslimanizmit kombëtar. Atë myslimanizëm që nuk ka lidhje me arabët. Pastaj në pamundësi përtëritje, shuhet vetë.

kodmors

Pelegrinazhi në Mekë

1.Pas pelegrinazhit, në kohët pagane, pelegrinët mblidheshin në kuvende ku lavdëronin të parët e tyre. Duke qenë se tërë ritet e pelegrinazhit u spiritualizuan në islam, kështu u spiritualizua dhe rezultati i pelegrinazhit (Kurani i shejtë, kom. i Abdulla Jusuf Aliut, 1872-1952, bot. I 1938, bot. 1973 fq.80, shën. 223)

2. "Tempuj të zotave të hënës, me rituale të njëjta në shumë prej hollësive me pelegrinazhin para-islamik dhe islamik në Mekë" (Britannica, Arabia, History of, p1045, 1979)

3. "Një festim kryesor e publik i arabëve ishte dhe pelegrinazhi vjetor, në të cilin fiset që kishin lidhje besimi të së njëjtës hyjni në të njëjtën vend të shenjtë, mblidheshin atje. Një model i përbashkët festimi ishte ai rreth betylit (gurit të shenjtë) dhe ky model mund të shihet ende në zakonin e mbijetuar të pelegrinazhit në Mekë" (Britannica, Arabian Religions, p1059, 1979)

4. "Është e vërtetë se në haxhillëk janë ruajtur shumë praktika para-islamike, por siç treguam më lart, prejardhja e këtyre praktikave mund të shkojë tek Abrahami dhe secila prej tyre ka kuptim spiritual" (The Religion of Islam, Maulana Muhammad Ali, p. 448, 1936, Muslim).

5. "A nuk është një fatkeqësi se shumë orientalistë e kanë keqinterpretuar nderimin mysliman të Kabasë, Gurit të Zi dhe ritet e pelegrinazhit në tërësi, duke i përfytyruar si ndonjë lloj adhurimi idhujsh, ose duke i hedhur fare poshtë ato si të kota, qesharake a thjesht relike të bestytnive idhujtare? Një hamdendje tjetër e gabuar është se ritet e pelegrinazhit janë mbetje të një kulti para-islamik që u fut prej pejgamberit në përpjekjen e tij për të paqtuar mekasit idhujtarë me fenë. (The Sublime Qur'an and Orientalism, Mohammad Khalifa, p. 140, 1983, Muslim).

6. "Arabët gjatë epokës para-islamike praktikonin disa gjëra që u përfshinë në sharinë islamike. Ata psh nuk martonin dhe nënën dhe bijën e saj. Ata konsideronin martesën me dy motra si krim të neveritshëm. Gjithashtu ndalonin martesën me njerkën dhe e quanin mashkullin e tillë daizan. Ata bënin pelegrinazhin e madh (haxh) dhe të vogël (umra) në Kabë / Qabe, vinin rrotull rreth Kabës / Qabesë (tavaf), kalonin shtatë herë mes maleve Safa and Marva (sai), gjuanin gurë dhe laheshin pas aktit seksual. Gjithashtu bënin gargarë, rrufisnin ujë me hundë, prisnin thonjtë, hiqnin leshtë nga sqetullat, rruheshin rreth organeve gjenitale dhe bëheshin synet. Gjithashtu i prisnin dhe dorën e djathtë hajdutëve." (Al-Milal wa al-Nihil, Muhammad ibn 'Abdalkarim al-Sharastani, Muslim, vëll. 2 kapitulli për arabët para-islamikë, cituar nga al-Fadi në "Is the Qur'an Infallible?", fq. 122)

Ose se si islamizmi është thjesht paganizëm, pra nacionalizëm, arab i ripaketuar për eksport. Materiali më i gjerë këtu:

Shqiptari kur bëhet mysliman, në të vërtetë bëhet arab, nderon traditën arabe, duhet të mësojë arabisht, të vishet, të qethet, të rruhet e të sillet, të gëzojë e jetojë si arab. Të gjitha këto i kamuflon nën maskën "feja islame".

Guri1986

Nuk eshte e vertete se shqiptaret muslimane jane nacionaliste arab. Une kam zemer shqiptari, ndersa shpirt muslimani, feja Islame nuk eshte e arabeve, por per gjithe njerezimin. Duet te kemi parasyshe se feja e kombi jane sikurse dy ane te nje monedhe, pra te pandashme nga njera tjetra.

kodmors

Më duket se nuk e ke lexuar ende temën, veç titullit. Ku është dobia e diskutimit kur ti si replikues nuk ke aftësi të lexosh as temën? Lexoje dhe njëherë dhe më thuaj çfarë ke të paqartë?

Adreso pikat që ngre çështja. Opinionet këtu kanë vlerë zero, s'jemi në xhami. Nqs s'je i zoti për ngritje e rrëzim argumentesh. lëre kët punë dhe thirr hoxhën e lagjes të vijë t'i adresojë, madje është i mirëpritur të na argumentojë se çfarë nga ritet islamike të mësipërme nuk është pjesë e traditës kombëtare arabe dhe e kombit arab.

Art

Pajtohem se Islami nuk asht fe arabe. Meqë edhe arabët ishin pagan para Muhamedit. Por po Islami vjen prej arabëve që në edhe vend të vetë fillimisht u përhap me luftëra. Islami asht pasardhës i krishterimit, ndërsa krishterimi prej judaizmit rrjedh drejtpërdrejt. Judaizmi asht formu prej besimeve të ndryshme pagane. Më shumë ndoshta për me e identifiku popullin çifut të rebeluar nga popujt tjerë pagan. Normal feja asht diçka personale por... diçka që më pengon në lidhje me këtë temë asht se gati të gjithë shqipëtarët musliman që i kam pyet "A më vëlla e ke një shqipëtar katolik apo një turk musliman" ata pohuan për turkun.

Guri1986

Notrid qe te dy llojet e personave une i konsideroj vllezer, pra katolikun e konsideroj vella shqiptar, nga kombi pra, ndersa turkun e arabin e te tjere musliman te sinqerte i konsideroj vellezer musliman. Ngase Zoti keshtu na meson, edhe me te vertete keshtu mire do te ishte te konsideroheshim me njeri tjetrin.

Shqipe

Kjo është krizë identiteti.

Art

Cilit i jap përparësi? Cilit vëlla pra!
Nuk pyes cilin e ke vëlla por cilit i jap më përparësi, cili të përshtatet më shumë, e te cili mundesh me pas besim e RESPEKT më shumë, cilit i kishe ndihmu ma përpara... Dhe sigurisht që kishe me më befasu nëse përgjigjeja jote kishte me e pranu shqipëtarin e krishter- meqë në përvojën time gjithë këta fetarët musliman.... e jo rrall edhe ata jo aq fetar, e mbështetën turkun.
Ja sa ka rëndësi për ju kjo gjendje e thjeshtë psikologjike- BESIMI. Vetëm një pohim për disa premisa si të vërteta ju mjafton për me u përzi me çfarëdo dallime tjera. Kjo më zhgënjen.

Art

Eh meqë ra fjala Guri... me temat e kalume u pajtove? Heshtja pohon.