Ç’duam e ç’nuk duam - I.Toto

vlug · 18.11.2006, 12:00

Citim:

Ismet Toto

Po na kundërshtojnë, po na thonë dallkaukë, po na thonë hipokritë. Nuk duan të kuptojnë lartësinë e idealit tonë, nuk duan të kuptojnë se ne po përpiqemi për lartësimin e kombit të lashtë të Shqipërisë! Dhe po na falin epitete, dhe po na hedhin njollat e tyre.

Nuk kemi kohë të hapim polemika, nuk kemi kohë të qëndrojmë e të dëgjojmë se ç’thonë kundërshtarët. Né në zemër kemi një flakë që po na djeg; né në mendje kemi një ideal që po na shkrin; dhe kjo flakë, ky ideal, janë Shqipëria!

Krejt të zhveshur nga mëria personale, krejt të bindur në shenjtërinë e çështjes, që me pasion po ndjekim, né ecim me hapa të shpejta dhe të sigurta drejt dritës. Né s’kemi kërkuar kurrë litarin për popullin shqiptar, né s’kemi qenë kurrë organe të njërit e tjetrit; né kemi qarë, kur kemi parë burgje të mbushur me shqiptarë, të gabuar ose të pafajshëm. Né jemi shqiptarë, né mburremi që jemi shqiptarë!

Nuk duam pozita, por duam lartësimin e Shqipërisë; nuk duam pasurira, por duam bukë dhe shëndet për popullin e Shqipërisë, nuk duam nderime, por duam nderin e Shqipërisë. Dhe këto që themi, i kemi provuar. I kemi provuar me izolimin tonë; i kemi provuar me përbuzjen tonë; i kemi provuar me vuajtjet tona; kur të tjerë mbaheshin lart, pse ishin njerëzit e njërit dhe të tjetrit, né ishim të rrethuar nga njëqind spiunë, né ishim pa bukë, né ishim të përndjekur nga urrejtja e intrigantëve.

Sot po ngremë zërin, zërin që rrjedh nga shpirti, dhe po i themi shqiptarëve, shqiptarëve të fushave dhe maleve, që të bashkohemi në një ideal, që kapërcen çdo ideal tjetër; që të përpiqemi për një qëllim, për një qëllim që shënjtëron qënien tonë: të rrojmë dhe të vdesim për Shqipërinë!

Né Shqipërinë e duam të fuqishme, né Shqipërinë e duam të organizuar si shtetet e tjerë të Europës, né Shqipërinë e duam të përparuar. Mjaft me Orientin; mjaft me abulizëm; mjaft me indiferencën; mjaft me përçarjet.

Çdo shqiptar të kuptoj dhe të mburret që është shqiptar; çdo shqiptar të jetë me shëndet, të mos jetë analfabet, të dijë pse rron; të dijë misionin e tij në mes të shoqërisë! Dhe né kërkojmë Diktaturën, sepse Diktatura, vetëm Diktatura, do të ngjallë në zemrën e popullit këto pasione; sepse Diktatura, vetëm Diktatura do të ngrejë nga errësira e padijes në dritën e diturisë turmat shqiptare; sepse Diktatura do të shenjtërojë ndjenjat, do të falë shëndetin, do të europianizojë Atdhenë e Kastriotit!

Nga Mbreti i Madh e deri tek bujku më i varfër, të gjithë do të punojmë, të gjithë do të përpiqemi për Shqipërinë! Të gjithë do të shkrijmë fuqitë tona për fuqizimin e shtetit, për organizimin e kombit, për lartësimin e idealit, për prestigjin e rracës.

Dhe do të fuqizohemi, do të organizohemi, do të lartësohemi përpara botës dëshmitare të veprës sonë të mrekullueshme, përpara Historisë Gjykuése!

Por, për të arritur këtyre qëllime, duhet që të njohim cili ka qenë burimi i parë i vuajtjeve tona në të shkuarën plot mjerime; duhet të pohojmë pa mëshirë se ne na ka munguar Vullneti; duhet të pohojmë se né, né që hiqemi si intelektualë, né që flasim gjuhëra të huaja, né që kemi shëtitur Europën, né, vetëm né do të jemi përgjegjës përpara Historisë për të arthmen e Kombit shumëvuajtës.

Arbënia, 1936

Përdorimi i çështjes
Shfaq pamjen për shtyp Dërgoje faqen me postë
Paraqitja
Vijore E ndërthurur E shkallëzuar