Shqipëria dhe Greqia me dëshirën për të forcuar lidhjet e fqinjësisë së mirë dhe bashkëpunimit ndërmjet dy vendeve; për të zhvilluar më tej bashkëpunimin ekzistues në bazë të Traktatit të Miqësisë, Bashkëpunimit, Fqinjësisë së Mirë dhe Sigurisë midis Republikës së Greqisë dhe Republikës Shqipërisë, të nënshkruar më 21.03.1996;

dhe të vetëdijshëm për nevojën për të delimituar me saktësi hapësirat detare, mbi të cilat dy vendet ushtrojnë apo do të ushtrojnë sovranitetin, të drejtat sovrane apo juridiksionin e tyre në përputhje me të drejtën ndërkombëtare dhe, duke njohur në veçanti rëndësinë e delimitimit të shelfit kontinental me qëllim zhvillimin e të dyja vendeve si dhe duke patur parasysh dhe zbatuar dispozitat përkatëse të Konventës së Kombeve të Bashkuara për të Drejtën e Detit (1982), palë e së cilës janë të dy vendet dhe duke vendosur që kufijtë detarë do të përcaktohen në bazë të parimit të barazlargësisë që shprehet nga vija e mesme me dëshirën për të mbrojtur me efektshmëri mjedisin detar nga veprimtaritë kërkuese dhe shfrytëzuese që mund të shkaktojnë apo ka të ngjarë të shkaktojnë ndotjen e tij;

kanë rënë dakord që kufiri detar ndërmjet Republikës së Shqipërisë dhe Republikës së Greqisë do të caktohet në përputhje me parimin e barazlargësisë.

Në mënyrë më specifike, vija e delimitimit do të jetë vija e mesme, çdo pikë e së cilës është e barazlarguar nga pikat më të afërta të vijës bazë (si kontinentale ashtu edhe ishullore) nga e cila matet gjerësia e ujërave territoriale detare.

Palët kanë rënë dakord që, aktualisht, delimitimi nuk duhet të shtrihet përtej pikës 150. Në vijim, delimitimi do të shtrihet derisa të prekë pikën treshe të barazlarguar, duke zbatuar metoda të njëjta me ato që janë përdorur për përcaktimin e limiteve ndërmjet pikave 1 dhe 150.


Neni 1

1.Kufiri detar ndërmjet Republikës së Shqipërisë dhe Republikës së Greqisë do të caktohet në përputhje me parimin e barazlargësisë, në mënyrë më specifike, vija e delimitimit do të jetë vija e mesme, çdo pikë e së cilës është e barazlarguar nga pikat më të afërta të vijës bazë (si kontinentale ashtu edhe ishullore) nga e cila matet gjerësia e ujërave territoriale detare.

2.Sistemi gjeodezik është WGS 84.

3.Palët kanë rënë dakod që, aktualisht delimitimi nuk duhet të shtrihet përtej pikës 150. Në vijim, delimitimi do të shtrihet derisa të prekë pikën treshe të barazlarguar, duke zbatuar metoda të njëjta me ato që janë përdorur për përcaktimin e limiteve ndërmjet pikave 1 dhe 150.


Neni 2

Në zbatim të Konventës së Kombeve të Bashkuara për të Drejtën e Detit (1982) Palë e së cilës janë të dy vendet, Republika e Greqisë nga ana e kufirit detar të përcaktuar në Nenin 1 të kësaj Marrëveshjeje që ndodhet pranë Republikës së Shqipërisë, dhe Republika e Shqipërisë në kufirin detar që ndodhet pranë Republikës së Greqisë nuk do të kërkojnë apo ushtrojnë për asnjë qëllim sovranitet, të drejta sovrane ose juridiksion mbi ujin, shtratin e detit ose nëntokën.


Neni 3

Nëse një depozitë e burimeve jo të gjalla natyrore, që përfshin edhe rërë dhe zhavorr, ndahet nga vija e kufirit sipas përcaktimit të Nenit 1 të kësaj Marrëveshjeje dhe në rast se ajo pjesë e depozitës, e cila ndodhet nga njëra anë e vijës së kufirit është plotësisht ose pjesërisht e shfrytëzueshme nëpërmjet impianteve të vendosura në anën tjetër të vijës, palët marrin përsipër, pas konsultimeve paraprake me mbajtësit e lejeve të shfrytëzimit, nëse ka të tillë, që të arrijnë në një marrëveshje mbi mënyrën e shfrytëzimit të depozitës, për të siguruar një shfrytëzim që sjell përfitim maksimal dhe që çdo palë të ruajë të drejtat e saj të plota mbi këto burime. Në veçanti, kjo procedurë do të zbatohet në rast se mënyra e përdorur për shfrytëzimin e asaj pjese të depozitës, e cila ndodhet nga njëra anë e vijës së kufirit, ndikon në kushtet e shfrytëzimit të pjesës tjetër të depozitës.

Nëse burimet jo të gjalla natyrore të një depozite që shtrihet në të dyja anët e vijës së kufirit në fjalë janë shfrytëzuar, palët marrin përsipër që pas konsultimeve paraprake me mbajtësit e lejeve të shfrytëzimit, nëse ka të tillë, të arrijnë një marrëveshje në lidhje me kompensimin e duhur. Lejet e shfrytëzimit që janë dhënë para lidhjes së kësaj Marrëveshjeje do të jenë të vlefshme vetëm brenda kufijve të zonës detare përkatëse, siç përcaktohet nga kufiri në Nenin 1 të kësaj Marrëveshjeje, nga ana e palës që ka dhënë lejet.


Neni 4

Palët do të marrin të gjitha masat e mundshme për të siguruar që kërkimet në shelfin kontinental dhe shfrytëzimi i burimeve natyrore të saj të mos ketë efekte negative mbi ekuilibrin ekologjik apo të ndërhyjnë në mënyrë të pajustifikuar në përdorimet e tjera legjitime të detit.


Neni 5

Asnjë prej dispozitave të kësaj Marrëveshjeje nuk do të prekë të drejtat dhe liritë e lundrimit, të parashikuara në Konventën e Kombeve të Bashkuara për të Drejtën e Detit (1982).


Neni 6

Palët marrin përsipër të zgjidhin, nëpërmjet rrugëve diplomatike, çdo mosmarrëveshje që mund të lindë në lidhje me interpretimin apo zbatimin e kësaj Marrëveshjeje. Nëse një mosmarrëveshje e tillë nuk zgjidhet brenda katër muajve nga dita në të cilën një nga palët bën të ditur synimin e saj për të filluar procedurën e parashikuar në paragrafin e mësipërm, ajo do t'i dërgohet, me kërkesën e secilës prej palëve, Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë ose ndonjë organi tjetër ndërkombëtar të zgjedhur me pëlqimin e ndërsjellë të palëve.


Neni 7

Kjo Marrëveshje do t'i nënshtrohet procesit të ratifikimit. Instrumentet e ratifikimit do të shkëmbehen në Athinë. Kjo Marrëveshje hyn në fuqi ditën e shkëmbimit të instrumenteve të ratifikimit.

Neni 10
Gjiret

Ky nen lidhet vetëm me gjiret, brigjet e të cilit i përkasin vetëm një shteti të vetëm.

Për qëllimet e kesaj Konvente, një gji është një shkallëzim i identifikuar mirë, penetrimi i të cilit është në proporcion të tillë me gjërësinë e grykës së tij sa të përmbajë brënda ujëra të kufizuara nga toka dhe të përbëjë më shumë se një kurbë të butë në bregdet. Një shkallëzim nuk do të merret në konsideratë si gji, përveç se kur sipërfaqja e tij është më e madhe, ose aq e madhe, sa gjysma e rrethit, diametri i të cilit është një vijë e drejtë e hequr gjatazi grykës së këtij shkallëzimi.

Gjatë ushtrimit të sovranitetit pranohet nga shtetet e tjera si gji historik

Duhet të ketë evidencë për përjashtimin e anijeve të huaja dhe kontrollin e së drejtës së lundrimit në këtë gji.

Nga ana tjetër, nuk ka asnjë ligj, asnjë vendim të Kuvendit, asnjë akt ligjor (VKM) të Këshillit të Ministrave apo qoftë edhe një vendim të Bashkisë së Qytetit të Sarandës që të përcaktojë një status të tillë.

Nuk ka argumente historike apo arkeologjike siç mund të ishin: - zhvillimi i betejave detare, një qytet antik i fundosur, pasuri nënujore etj.

Porti i Sarandës është deklaruar port i hapur i Republikës së Shqipërisë.

Shënim: Ky përcaktim bëhet për ato gjire ku distanca që bashkon dy brigjet më të dala i kalon 24 milje detare.

Ishulli Barketa i cili në fakt është një shkëmb

Neni 6
Shkëmbinjtë

Në rastet e ishujve të vendosur në cekina ose të ishujve që kanë bregdet të thepisur, vija bazë për matjen e gjerësisë së ujërave territoriale merret vija e zbaticës në drejtim të detit e shkëmbit, siç tregohet nga simbolet përkatëse në hartat e njohura zyrtarisht nga shteti bregdetar.

Neni 121
Regjimi i ishujve

1. Një ishull është i një forme natyrale toke i rrethuar me ujë dhe i cili është mbi nivelin e ujit në kohën e zbaticës më të madhe.

2. Me përjashtim siç parashikohet në paragrafin 3, deti territorial, zona e zgjatur, zona ekonomike ekskluzive dhe shelfi kontinental i një ishulli përcaktohen në përputhje me parashikimet e kësaj konvente të zbatueshëm si dhe për pjesën tjetër të territorit.

3. Shkëmbinjtë, të cilët nuk mund të përballojnë banime njerëzore ose jetë ekonomike në pronat e tyre nuk do të kenë zona ekonomike ekskluzive ose shelf kontinental.

Neni 46

Për qëllimet e kësaj Konvente:

(a) "Shtete arqipelage" nënkupton një shtet të përbërë i gjithi nga një ose shumë arqipelage dhe mund të përfshijë ishuj të tjerë;

(b) "arqipelag" nënkupton një grup ishujsh, duke përfshirë një pjesë ishujve, që ndërlidhin ujërat dhe karakteristikat natyrale, të cilat janë aq afër të lidhura sa ishuj të tillë, ujërat dhe karakteristikat e tjera natyrale formojnë një entitet gjeografik, politik dhe ekonomik, ose të cilat historikisht janë konsideruar si të tilla.

Neni 47

Vijat bazë të arqipelagut

Një shtet arqipelag mund të heqë vijat bazë të drejta të arqipelagut që bashkojnë pikat e ishujve më anësor dhe të cekinave të thata të arqipelagut, me kusht që brenda vijave bazë të tilla të përfshihen ishujt kryesorë dhe një zonë në të cilën raporti i zonës së ujërave mbi raportin e tokës, duke përfshirë dhe ishujt e vegjël është 1 me 1 dhe 9 me 1.

Regjimi i ishujve

1. Një ishull është i një forme natyrale toke i rrethuar me ujë dhe i cili është mbi nivelin e ujit në kohën e zbaticës më të madhe.

2. Me përjashtim siç parashikohet në paragrafin 3, deti territorial, zona e zgjatur, zona ekonomike ekskluzive dhe shelfi kontinental i një ishulli përcaktohen në përputhje me parashikimet e kësaj konvente të zbatueshëm si dhe për pjesën tjetër të territorit.

3. Shkëmbinjtë, të cilët nuk mund të përballojnë banime njerëzore ose jetë ekonomike në pronat e tyre nuk do të kenë zona ekonomike ekskluzive ose shelf kontinental.

trekëndeshin imagjinar që krijohet nga spostimi i koordinatave 150 - 125,

trekëndeshi që krijohet përballë Gjirit të Sarandës (që apriori konsiderohet si gji i mbyllur)

Neglizhimi i Ishullit të banuar të Othonit

Neglizhimi i Ishullit (shkëmbit) Barketa

Greqia nuk është trajtuar si shtet arqipelag