Shqiptarët dhe Patriarkana

vlug · 26.12.2007, 22:22

Përmbledhje artikujsh nga shtypi i viteve 1908-1910
Burimi: "Mendimi politik e shoqëror i Rilindjes kombëtare shqiptare", vll. II, Akademia e Shkencave, Tiranë, 1976

Citim:

Mejtimet e Patrikanës

Që kur se u dha kostitucioni ndë Turqi, Patrikana me gjithë ata që e rrethojnë ndë Fanar, nuku kanë shkuar një natë ndë gjumë me prëhje. Ç’nuku jep sot Patrikana për të kthyerë prapë ajo qeveri e vjetrë? Punojnë gjith’ ata kallugjerë dit’ e nat vetëmë për një qëllim edhe me një shpresë, që të mundin të sjellin atë qeverin’ e pare. Kanë të drejtë këta njerëz! Vërtet, se kostitucioni ndë Turqi solli mi krye të tyre shumë rrezikë.

Qeveria e pare me patrikanë ishin një trup edhe kishin një shpirt, andaj si një trup që ishin, lipset që edhe ndë pësimet të jenë të pandarë. Sikundrë një njeriu i dhemb kryet, edhe nga ajo dhembje pëson gjithë trupi, ashtu ngjan dhe në këto dy qendra të tiranisë e të frushkullës, sot për sot zuri me barërat e mjeshtërisë mjekëset, e me kurat (perizet) që mban, është shpresë që të muntnjë të shërohet nga dhembja e madhe që kish. Munt të themi se i gjet barrat, me të cilat mund të shërohet. Po Patrikana a do muntnjë të mbanjë shpirtin ndër dhëmbë, me sëmundjen e madhe të ohtikës që ka ndë mushkërit? Asnjë i mënçmë e i paanëshmë njer nuku munt të besojë se Patriarkana do të muntnjë të rrojë, pa marë barrërat që i lypsen për ohtikën që ka. […] Me një fjalë, lypset, është nevojë t’u japë gjithë orthodhoksëve lirinë që të bëjnë shërbimet e kishësë me gjuhë të vet, çdo kombi. Patrikana ka këtë sëmundje, edhe, ndë mos bëftë ato gjëra që do nevoja, atëherë vdekja e vjen pa fjalë. Më shkurtë të thomi, sërbët janë ndarë, bullgarët e vllehtë gjithashtu, arapët po ndahen, një patrikanë e Andiohisë pothua se është e ndarë, ja dhe një patrik arap, pas ca kohë do të bëhet ndë Jeruzalim.

Fundja edhe shqiptarëtë pa fjalë çpejt a von do të bëjnë kishë më vethe, dhe kështu ca nga ca kufit’ e Patriarkanës do të mbetenë vetëmë ndër fletët e istorivet e vjetra. Gjithë këto nga se? Ngjaqë i sëmuri nuku do të marrë barërat që lypën shëndetja e tij, d.m.th., thotë një përrallë e vjetrë: “perëndija atë që do ta turpërojë, i merr më pare mëndjenë pastaj gjënë”.
Pra, mbithni mëntë ndë kokë, o kallugjerët e fanarit! Mjaft punuatë pas urdhërit! Mjaft punuat kundrë së drejtës e së vërtetës […]

^{“Korça”, Korçë, nr. 8, 20 mars 1909. Autori: G. C. Alberta}

vlug · 26.12.2007, 22:26

Citim:

Gjer nashti me dokumentat e shumta u muarë vesh që Patrikana vete pas “udhës së madhe”. Nëpër kisha në manastire janë xbuluarë shumë vegla armikësije kundrë shqipëtarëvet, pothua dhe ca kombe të tjerë¹, këto si: bomba, pushka, huta, letra, programe dhe regullore. Është marrë vesh mirë se gjith këto kan’ardhurë nga Greqia.

Gjithë ligësitë, d.m.th. grindjet, vrasjet që kanë ngjarë në Shqipëri, kanë dale nga grekomanët dhe nga priftëria, të cilët janë helmuarë dhe, komp, po s’patnë as frikë perëndije. Më shum’e më shumë nuk’ është turp për një prift, d.m.th. për një ruajtës të fesë, të merret me intriga tradhëtore që të bëhet shkak e të shuhenë shpirtëra.

Këta e lane mënjanë ungjillin dhe zunë rregulloren e ndryshkur të Idhes’ së madhe, e u ndëruanë botës kombësinë, gjuhënë, ndanë vëllanë nga i vëllai, nga të cilët njërit ja helmuanë mendjen, vetëdijen dhe e bënë grek, tjatrin që s’e gënjyen dot, e bënë “aforos”², d.m.th. brritnë që e nxuarë nga besa.

Priftërija me mendje greke kështu iau kish bërë ca kohë më pare bullgarëve dhe rumunëvet. A mundi dot? A vlejtënë gjepurat e tij? Jo! Se ata dy kombe e dijnë mire që zoti krisht nuk ish grek.

Priftërija grekomane, si i pa shqiptarët orthodhoksë që po nxënë gjuhën’ e tyre, zuri prapë intrigat e fëlliqura të “idhes’ së madhe”.

Vërtet që në kohë të dhespotizmës i shkuan intrigat, se qeveri e ndyr’e asaj kohë nuk mentonte fare mirësin e mëmëdheut po ju ndihte; pa nashti që kemi kostitucion dhe që kemi një qeveri të mbarë, priftëria grekomane nuk do të muntnjë t’I prapsë dot të drejtat e shqipëtarëvet orthodhoksë.
Sado që Patrikana akoma s’I është përgjigjurë, a mase s’I është për të përgjigjur me hire kërkesës së shqipëtarëvet orthodhoksë, po shqiptarët për pak kohë shprehin se qeverija do t’ua jape të drejtat e tyre.

Grekomanërija ta dine mire se shqiptarët si dhe bullgarët do t’i marrënë të drejtat e kombit, dhe për këto s’ka nonjë fuqi që t’I prapsë dot. Fuqi e qeverisë është mjaft, sa për të dhënë një grusht atyre që kundërshtojnë një të drejtë. Po e mira është që grekomanërija të mbledhë pak mente, të ler’udhën’e shtrembërë, duke kujtuarë njerëzi e Perëndi!

^{“Lirija”, Selanik, nr. 59; 8 tetor 1909, Autori. Janë shënuar tre yje (***)}

_______________________
^{1. Kundër edhe kombeve të tjera.

2. Shkishëruan}

vlug · 27.12.2007, 21:34

Citim:

Nuk dëftehet me gojë sa keq qi më erdh, or bashkqytetar i dashun, kur këndova këtu në këtë fletë të ndershme, N.6¹ se shënjtëria e jote paska fillumun me forc’ e me fuqi e me dëshirë të rrebtë nji politikë sheshit anmiksore si me thanë kundër shqiptarëve kombëtarë në Pogradec. Sikurse na lajmëron i ndershmi zot Lek Dukagjini, paskeshi dhënë urdhër ndër çunat e mësonjëtores të mos e dunë shqipen, të mos këndojnë shqip, se ndryshe janë të mallkum e kur të vdesin, nuk vorrohen prej kishës së shenjtë.

Sa keq qi më vjen e sa ju mjeroj, shpirtkeqësitë të paanshme, kur ve ndër mend këto fjalë, ose ma mirë me thanë nji mosgjykim, të cilin as për kurrë s’besoje me e pasun shënjtëria e jote. Nuk më thoni, vallë, ju lutem, or bashkëqytetar i dashun, përse i frikësoni djemtë e nuk i lini të këndojnë at’ gjuhë të bukur, qi na mësoj ama çë në sisët? Përse të jen të mallkumun e përse të mos varrosen, nuk më përgjigjeni, në qoftë se i thojnë vehtes shqipëtar? Mos e kini gjetun gjëkundi me nonji krye të ungjillit të shenjtë të thotë themeltar’ i krishtnimit: shqiptarët të mos e këndojnë gjuhën e atyneve, se kanë mallkim të fortë prej së nalti? Flitni uratë! A keni pamun nji kësi gjaje? Un kujtoj se jo. E si mos këndojnë shqipen, vallë ç’farë gjuhe duhet të mësojnë? Padyshim at’ gjuhë të bukur që ju ka mbushë dhamët me bukë, at’ gjuhë të shkëlqyeshme, me të cilën lidhen dordhanjet (enteresat) e shenjtëris’ sate. Ne të mjerët! Me çfar’ shkalle qi kemi arritun! Përdorim mallkimet pa kursim e pa na lodhun goja asfare, përse? Për kët’ politikë a për at’ politikë të ndyrë! Harrojmë detyrat e vërteta qi kemi, mohojmë komb e kombësië për dordhanjet e përvetëshme, nximë ballin e fëlliqim vetëdijën me at’njollë të skëterrëshme qi bota e pagëzon: “kryetradhëtisë”, e marrosemi përpara zotit e përpara njerëzvet! I përndershëm! S’keni frikë nga Perëndia? Nuk vini dorën në zemër e nuk ju rref ndërgjegjia për kët’ udhë, qi keni marrë? Nuk asht turp për juve, nuk asht mëkat e madhe, qi jeni shqiptar bir’ shqiptari, t’i bini me shkelm kombësis’ së jujë e të përpiqeni të forconi fuqin’e anmiqvet ndërmjet nesh? Nuk ju dridhet zemra e nuk ju merr të keq shpirti, kur t’ju thërresin: tradhtar! Keni lemun në Shqipëni; Shqipnija ju rriti. Më epni lejë të flas, ju lutem, sot me thërrimet e shqiptarvet po mbaheni, sepse pogradecarët shqiptarë janë e jo grekë sikurse ju ka rrokë marria t’i bani, e kur të vijë puna punës të mos kujtoni zotni po, me nji paturpësi të përqënshme (me qiniqin çdridhian)², të përdorni mënyrat ma të poshtra për me ndalumun çdrivillimin kombëtar të shqipëtarëve të mjerëj! Më vjen keq shumë ene ca ma tepër për juve qi jeni me ungjill tek dora. Po kët’ gja duhet ta dini. Se kur mundimet e Sisifit3 të mirrni mi kurris të jujë, se kur mallëkimet e skëterrës të zbrazni mi krye të jonë, se kur detin kos ta bani, sikurse themi neve këtu në Elbasan, se s’keni me mujtin të fitoni gjasendi.

Shqiptari nuk ka frikë përpara mallëkimeve. Këtë rrugë qi ka marrë, do ta ndjeki i patundun e asgja s’ka me e prapsun! Do të përpiqet me mish e me shpirtë, tye pasun ndihmojë perëndinë, të mbrothësojë e të vejë përpara, kombësia e gjuha kombëtare. Fara qi u mullë do të api pemë i përndershëm! Po mjert’ju qi rreheni kot e kot e shkoni kohën me mallkime, kur? Në shekull të njizetë, kur njeriu s’rron ma me ato përralla qi doni të na këndoni Ju! Meqënëqi ju kam bashkatdhetar, detyra ma kërkon t’ju themi ene nji herë tye marumun: Hiqni dorë nga politika!

N'Elbasan më 8.3.909

^{"Korça", Korçë, nr. 9, 31 mars 1909. Autori: Ur' e Shkumbinit.}

________________________
^{1. Në gazetën “Korça”, nr. 6, 18 shkurt është një letër e dërguar nga Pogradeci (Starova), e nënshkruar Lek Dukagjini, në të cilën shkruhet: “ Meqënëse në atë qytet u përgatit çelje e shkollës shqipe, mësonjësi i shkollës greqishte i pyetke çunat (nxënësit): Kush nga juve do të vejë në shkollë shqipe? Dhe çunat që kuxuanë e thanë që do të venë, i rrahu. Turp të madh që na dëgjojnë veshët! Z. Dhaskal, meqënëse është shqiptar dhe i vëllaii një zoti që është nermjet pleqnis’ së klubit të Korçës, na vjen keq.
I dyti mësonjës’ i asaj shkolle, i cili është një uratë nga Elbasani, Thanas, këshillon çunat dyke thënë se: po të venë në shqipen, do të jenë të mallëkuarë, dhe se as të vdekur nuk do t’i varrojë, dhe shumë gjepura të tjera, të cilat janë turp t’i shkruajmë, po le t’u shkruajë perëndia mi kokë. Nuk kanë turp nga hoçallarët?! Nuku shëkojnë që shkuan kohët e para?

2. përk. Paturpësi cinike.}

vlug · 28.12.2007, 12:34

Citim:

Me të madh hidhërim mësojmë se më 18 të prillit në Fllërinë u plagos fort rëndë mëmëdhetari ynë, zoti Spiro Tole. Ky shqipëtar, sikundrë që e kishim shkruarë dhe më parë në gazetët, është rrëfyerë mëmëdhetar i vërtetë dhe u ka vajturë kundër grekomanëvet të Bellkamenit, se ky pshat, sado që është fjesht shqipëtar dhe pa ndonjë grek far, për fat të keq ka akoma njerëz me mendje të helmuarë nga propagandat e Greqisë. Spiro Tole ish bërë shkak që të dalën në shesh dhe bombat e fshehura në kishë, nja dy muaj më parë.
Që atëherë Spirua ruhesh nga grekomanët se e dinte fort mirë se mëri të madhe i kishin; po pas ngjarjevet të fundit i varfëri Spiro pandehu se grekët hoqnë dorë nga politik’e ndyrë dhe se zunë të bëhenë njerëz.

Po i gjori Spiro qënka fort shumë gënjyerë dhe më 18 të këtu muaji kupëtoi – por në një mënyrë fort të hidhurë – se njeriu s’duhet kurrë të ketë besim në politik’ e grekut! Atë ditë mëmëdhetari ynë u ftua në shtëpi të priftit të qytetit dhe, duke dalë s’andejmi, më 12 të mbrëmjes allaturka, dy njerës të fshehurë i ranë me pushkë dhe plagosnë fortë rëndë.
Qeveria po bën kërkime për të gjeturë fajtorët.

Në letra që muarmë nga Fllërina mi këtë ngjarje të keqe: Më 18 të prillit, të shtunë ora 12 mbrëmanet, dyke shkuarë Spirua na sokaku i mitropolisë greke një grekoman i fëlliqur nga Pisoderi, i quajtur Todor që prapësmi, siç e kanë të pabesët, i bije me revol edhe, sa të kthehet i varfëri Spiro që t’i bjerë, grekomani ikën; menjëherë u derthnë siç ishim në klube, dhe vamë kur e gjetmë Spiron shtritur në sokak, sado që kërkuam gjaksor’ e ndyrë, po u fsheh. E ngritmë mëmëdhetar’ e dashur me hidhërim edhe më të nesërmen e shpumë në Manastir, meqënëse këtu s’gjendet shëronjës i mirë. Kemi shpresë të madhe se do të shpëtonjë.

Ja se ç’po bëjnë qenërit e pabesë! Njerës të ndyrë e të poshtër! Shkaku i vrasjes qe vetëm pse ish mëmëdhetar i fortë edhe punonte për Shqipëri. Me të ardhur lirija, çeli shkollën në Bellkamen.

^{“Lirija” Selanik, nr. 41, 25 prill 1909, Artikull pa emër autori.}

vlug · 8.3.2008, 10:31

Citim:

Patmë shkrojtur në N.o 28 të “Korçës” se tre zotërinj të dërguar nga an’e amatorëve të “Besës” vajtnë ne Sh. T dhespoti për t’i kërkuar lehjen të përsëritet kjo dramë në shkollën e foshnjave (nipiagogion) për famili vetëm, edhe se dhespoti u përgjigj që s’mut të japë leje për një gjë të këtillë, se shkolla ka frymë elinizme. Përveç këtyrëve, u zotuam të çkoqitim këtë çështje sot, meqënëse, kur vumë atë lajmen në N.o që shkoi, fleta ishte afro gati për tu shtypur.

Që të mos dalim, pra, nga fjala që dhamë, zgjatemi sot më tepër përmi këtë çështje.

Këta zotërinj vajtnë ne dhespoti edhe me një fisnikëri të rradhë i propozuan. Sh. Tij kërkimin e tyre, duke shtuar se të hollat që do të mblidhen nga kjo dramë, do të ndahen nëpër të varfërit e Korçës prej një komisioni, i cili do të formoheshe prej dy shqiptarësh edhe dy njerëzve nga Dhimogerondia.
Në këtë propozim Shënjtërij e Tij i përgjiq shkurtazi se një dramë shqipe asndonjëherë s’munt të lohet në një shkollë greke.

Kësaj përgjigjeje komisioni theatral i u kundërshtua, dyke thënë se ajo shkollë është e Korçës dhe jo e Greqisë, se asnjë peshë s’kanë marrë shkollat e Korçës nga Greqia.

Yve dha Dhespoti ini shumë të zgjuar të më bëni këtë kërkim, po edhe neve jemi mjaft të ditur.

Yve quani shqiptarë edhe myslimanët, me të cilët neve s’duam të ngatërrohemi, se shqiptari mysliman pëlqen vetëm pozisionet e larta dhe jo një marrëveshje me Greqinë (??). Neve gjuhën shqipe e nderojmë se është gjuha e vendit, po nëpër shkollat tona s’munt ta futim, se është shumë e lehtë për një njeri që di gërqishten të shkruaj shqip pa lajthim. Se mos ka rregulla gjuha shqipe, apo mos ka fillollogji. Pastaj stëgjyshërit tanë na kanë lënë qërqishten nëpër kishërat dhe gjetkë; yve, pra, qysh mund të kuxoni t’u dilni përpara edhe të vendosni gërqishten me shqipen? Pastaj kush s’e merr vesh gërqishten këtu në Korçë?

Të gjitha këto e të tjera tha Sh. e Tij, po të dërguarit i dhanë ato përgjigje, që lipseshin dhënë. Po neve këtu, dyke kritikuar pak këtë çështje, kërkojmë lehjen nga Z-injtë këndonjës të shtrojnë edhe mendimin tonë.
Lipset të dijë Sh. e Tij. dhespoti se shkollat e Korçës, ku msohet gërqishtja, s’janë të Greqisë as që kanë kurë atë karakter, se këto shkolla janë të Korçës edhe mbahen me të hollat e shqiptarëve.

Po ç’domethënë kanë karakter elenik, o shentëri? Apo mos janë sjellë muret dyert e dritaret nga Greqia? Po edhe sikur të ishte skollë Greqije, prapë fisnikërija, edhe shtytjet e fesë duheshe të ju bindnin të jipnit lehje të lohet kjo dramë, se qëllim i saj ishte i shenjtë, për të varfërit e qytetit.
Shqiptari, pra, aq shum ju tremka, sa përpara ti haroni edhe fe edhe të gjitha?
Apo qënka aq i lik shqiptari, sa s’u ngjaska një shkollë as për një natë?
Jo, jo, o shentëri, s’u mentuat mirë t’i mohoni shqiptarit atë që ka të dreqtë të kërkojë. Po thuani, se Shënjtëria Tuaj si dhe grekomanët e Korçës ini të fanatisur kundër shqipes edhe pandaj s’e vini as në shkollën as në kishën!
Po kuxoj të thëm se as yve s’e nderoni gjuhën shqip, megjithëse rroni ndë mest të Shqipërisë dhe ushqejeni prej asaj, se p ta nderonit këtë gjuhë, e cila është gjuh’ e vëndit, do ta mësonit edhe yve, sikundër mson frëngjishten ay që rron në Francë, anglishten ay që vete në Amerikë, në Angli ose në Indi edhe turqishten ay që vetë në atdhenë Tuaj.

Po, kështu është, edhe neve shqiptarët (korçarët) munt të themi se, meqënëse s’u përkujdestë ta msoni shqipen me kaq vjet që rroni këtu, ini kundër asaj edhe nesër a pasnesër , sikur të ngjalleshe ndonjë sulltan Hamit dhe të theshte arnautllara vurr, do të gëzohëshit shumë se shpëtuat nga rreziku i shqiptarizmës...

Gjuha shqip as ndonjë gjuh' e lehtë është që ta shkruaj kushdo, as dialekt’i greqishtës, se si gjuhë ka rëndësirën dhe madhështin’e saj, edhe neve si shqiptarë duhet ta dimë mirë, që me anën e saj msojmë çdo gjuhë tjatër. Në doni të msoni cila është gjuha shqipe, nisni ta msoni, edhe do të shëkoni se regulla ka edhe sa gjuh’e rëndë që është, edhe në është dialekt i gërqishtes apo jo. Pastaj, po të ishte edhe e tepërt shqipja për shqiptarët, atëherë e tepërt do të ishte edhe gërqishtja për grekërit, germançja për gjermanët, italishtja për italianët edhe çdo gjuhë tjatër për vendin ku flitet. Po, s’është ashtu.

Andaj lipset gjuhën shqipe ta kishit futur dëtyrimisht në shkollat e këtushme bashkë me gërqishten.

Kjo është udha që lipseshe të ndiqnit si njeri i Patriarkanës dhe jo të thoni se çdo nxënës ose nxënëse e këtyre shkollave dinë të shkruajnë shqip, se kët munt ta provoni vetë duke vënë një profesor të ju shkruajë një letër shqip dhe jo një nxënëse vetëm. Po të ishte gjuha jonë kaq e lehtë, o shenjtëri, neve shqiptarët do të mos çanim kryet me vjete për t’ë mësuar mirë.
Jo vetëm nëpër shkollat, po edhe në kishë duhet futur gjuha shqipe, se gërqishten s’ta kupton njëri, o Shenjtëri. Këtu të gjithë jemi shqiptarë, përveç Shentërisë Tuaj dhe nja 5-6 të tjerëve. Që ta kuptojë, pra, fenë shqiptari ortodhoks, lipset ta dëgjojë të lëçitet në gjuhën e vet. Mos shëkoni stërgjyshërit tanë korçarë, ç’kanë thënë dhe ç’kanë vendosur, se po të thomi që duhet edhe neve të vemë pas gjyrmat e tyre, atëherë duhet të jemi të gjithë idollollatër, se edhe kjo farë feje është një nga vendimet e stërgjyshërve tanë. Pleqët, o Shenjtëri, kanë thënë shumë gjërra, të cilat sot neve të rinjtë, stërnipërit e tyre i quajmë “marrësira dhe ëndra”. Pleqtë mbesonin se djelli vërtitet reth dheut, se e vetëmta mënurë udhëtimi ishte kali dhe govata, se tjetër dhe përveç Evropës s’ka dh. t. tj. dh. t. tj. Po sot të gjitha ato idhet’e para i përgënjeshtroi brezi i shekullit të 20. Gjithë kështu na ngjet sot edhe me prindërit tanë.

Ata aq e deshnin Greqinë, sa dhe gjaknë tyre derdhnë për lirin’e saj edhe me dorën e tyre (Koleti) hipi ndë front të Greqisë mbretnë ç’thonë. Gjer këtu mut të themi se stërgjyshërit tanë bënë në atë që bëri dhe Lord Byroni për Greqinë edhe të tjerë, po stërgjyshërit tanë s’mendoheshin fare as për Shqipërinë, si ç’mëntoheshe edhe Byroni me të tjerët për Atdhen e vet. Byroni ishte engles, përpara se të jetë fillogrek, po stërgjyshrit tanë kur u mentuan për Shqipërinë? Kur u mentuan të shkruajnë shqip dhe të mësojn gjuhën e tyre? S’dimë në vinin ata me të tjera mentime dhe duall të gënjyer, po askurrë s’munt të kini të drejtë të na thoni ta leme edhe neve shqipjen se e lanë ata, se ata ishin të lajthitur e neve nuku bën të qëndrojmë në herësirën e tyre, dyke lëruar në gjuhë të huaj dhe tonën...Jo....Jo....

Mbësonj se edhe yve, kur jini vetë, gjithë kështu mentoni.

Pra, pse s’vini gjuhën shqipe në shkollë dhe në kishë? Përkthimet e librave fetarë të orthodhoksëve, pse s’i bekoni sikundër i bekoi Sinadhi rus? Apo s’janë orthodhoksë rusë? Po në Progrë përse dhatë lehje edhe këtu s’ipni? Jo, harrova, Shentërija Tuaj na thot se kjo gjë s’është e vërtetë.

Mbesojmë, Shenjti dhespot, se është koha tani të shuhani çdo fanatizmë edhe të bëheni vegla e një paqtimi. S’ësht’e udhës që jenë shqiptarët e Korçës të ndarë në shqiptarë edhe grekomanë. S’ësht’e udhës të ngjasin shere për dita; s’lipset t’i bëni shqiptarët shizmatikë, se përfundimet e fanatizmës janë të liga, janë të dëmshmë. Jepni të drejtat e tyre në shqiptarët.

Ne Qesari jipni të Qesarit edhe pushoni çdo zënje edhe ngatrim për kohën e pritme. S’ka gjë më të mirë se paqja dhe qetësija.

Këto s’janë këshilla, po janë lotë! Ndjekja e gjuhës shqipe po të shtohet edhe më tutje, padashur, në vënt të mirësisë do të sjellë dëm dhe paqetësi, edhe athere do të vërtetohet e thëna e pleqve, “bella omnium contra omnes”: luftë e përgjithshme kundër të gjithëve, luftë në mest të burrit e të gruas, luftë midis vëllazërisë dhe luftë midis atit dhe birit!... Po a ësht’e udhës kështu?

^{Thanas V. Floqi, “Korça”, Korçë, Nr. 29, 12 janar 1910}

Përdorimi i çështjes
Shfaq pamjen për shtyp Dërgoje faqen me postë
Paraqitja
Vijore E ndërthurur E shkallëzuar

Shqiptarët dhe Patriarkana

Shqiptarët dhe Patriarkana

Grekomanët dhe Patrikana

Letër e hapur i përndershëm papa Thanas, në Pogradec

Vrasj’e e një shqipëtari në Fllërinë (Follorinë)

Bella omnium – contra omnes