Nurë Mehmeti e Rexhep Shabani

Shqipe · 28.12.2007, 02:00

Citim:

Familja e Deliajve të Prellofcit i shtohet vargut të familjeve drenicake, fisnike e punëtore, por edhe për çështjen kombëtare ku e kërkoi nevoja qe e gatshme. Lagja e tyre e ka prejardhjen prej të parit të tyre Delisë që diku rreth vitit 1870 bashkë me të vëllanë Sejdinë shkojnë prej Kozhice dhe vendosen në Prellofc. Përnga fisi janë Berishë. Nga kjo familje janë edhe Nurë Mehmeti dhe Rexhep Shabani. Ndër më të padëgjueshmit ndaj pushtetit në atë zonë ishte Nurë Mehmeti. Ai shpesh herë kacafytej me xhandarë.

Shqipe · 28.12.2007, 02:01

Citim:

Në pranverë të vitit 1939, në një rast xhandarmëria e Prellofcit, dalin t'i bëjnë disa ushtrime. I tubojnë armët në një vend në formë kulmore. Nurë Mehmeti kur i sheh armët e tubuara, afrohet nëpër mal fshehurazi dhe ua merr të gjitha armët xhandarëve pa u hetuar fare. I hudhë brenda gardhi në mal, pastaj edhe vet largohet pa e parë xhandarmëria. Xhandarët kur e hetojnë se dikush ua ka marrë armët, gjenden në situatë të vështirë, ngase për këtë lëshim dhe gabim kaq të madh, qarqet e pushtetit do t'i burgosnin dhe dënonin të gjithë. Postkomandanti i xhandarmërisë menjëherë e kuptoi se armët ua ka marrë Nurë Mehmeti i Prellofcit.

Duke e ditur se me forcë nuk do të mund t'i nxjerrin, postkomandanti i xhandarmërisë me dy xhandarë, shkon në derë të shtëpisë së Sefer dhe Sheremet Mehmetit (vëllezërit e Nurës). Postkomandanti hapët u thotë: "vëllai juaj Nura na i ka marrë të gjitha armët e tubuara në formë kulmore, kur ne ishim duke bërë ushtrime". Vëllezërit i përgjigjen: "nuk dimë se a ka gjë lidhje me këtë!". Postkomandanti shton: "vetëm dorëzoni armët se asgjë nuk do të ndërmarrim ndaj tij". Vëllezërit zotohen për këtë marrëveshje. Sherifi, një vëlla tjetër e pyet Nurën se ai ka marrë armët, dhe Nura e pohon se i ka marrë. I tregojnë për marrëveshjen, dhe në këtë mënyrë e bindin Nurën që të tregojë ku i ka fshehur armët. Xhandarët e mbajtën fjalën e tyre që të mos zbulohej dobësia e tyre që ua ka marrë armët. Por armiqësia do të shtohej edhe më shumë pas kësaj ngjarje, popullin e dënonin e maltretonin edhe më shumë, ndonëse me arsyetime tjera.

Shqipe · 28.12.2007, 02:01

Citim:

Pas një sulmi të ushtrisë serbe në krahinën e Artakollit, fshati Prellofc vendosin ta sulmojnë xhandarmërinë e këtij stacioni. Dan Ademi i Prellofcit, katër ditë para sulmit të stacionit i takon dy xhandarë, në vendin e quajtur Fusha e Bigës, të cilët i detyron të dorëzohen. Ky, pas një ore i liron duke i mbajtur armët. Në këtë moment Prellofci tubohen dhe marrin vendim ta sulmojnë stacionin dhe t'i robërojnë xhandarët. Mirëpo, para se ta bëjnë sulmin në fjalë, Halit Delia del të bëjë mobilizimin dhe të gjejë shokë lufte, duke thirrë prej Galice e deri në Gradicë, në 10-12 fshatra. Pas katër ditësh shumë drenicakë bëjnë rrethimin e stacionit të xhandarmërisë së Prellofcit, në largësi, ku vazhdimisht vijnë duke e ngushtuar rrethin dhe duke iu afruar stacionit. Edhe xhandarmëria zhvillonin luftë mbrojtëse me pushkë dhe pushko-mitralozë. Si shumë të tjerë edhe Nurë Mehmeti dhe Dan Ademi vazhdojnë sulme me armë me qëllim që edhe stacionin ta minonin dhe ta hudhnin në ajër.

Dan Ademi sulmon duke shkuar në drejtim të lagjes së Nurajve, kurse Nurë Mehmeti shkon arave në drejtim të stacionit. Nura kalon arave pa e goditur të shtënat e shumta në drejtim të tij, dhe del tek varret e Deliajve. Dan Ademi në afërsi të stacionit fshehet pas një lisi të hollë, të cilin xhandarmëria prej katit të dytë të stacionit e plagosin rëndë për vdekje. Kurse, Ahmat Galica plagoset lehtë duke luftuar në një dushkajë. Nurë Mehmeti, nuk dinte për plagosjen e Dan Ademit. Ai ia merr tri bomba Rizah Krasaliqit dhe vrapon në drejtim të stacionit. Të shtënave të pushkëve u shpëton dhe afrohet te muret e stacionit. Në ato çaste Nura për dritare e hudh një bombë në katin e epërm dhe një në katin e poshtëm. Nga këto dy bomba vriten 23 xhandarë dhe plagosen 5, kurse dorëzohen 15. Të gjithë i dorëzohen Nurë Mehmetit. Këta xhandarë të dorëzuar nuk i vrasin, por ua dorëzojnë organeve të pushtetit shqiptar në Mitrovicë, mandej këta ua dorëzojnë qarqeve serbe në afërsi të rashkës. Ndërkohë stacionin e minon tërësisht me eksploziv.

Nurë Mehmeti në fillim nuk dinte për plagosjen e Dan Ademit, se përndryshe do t'i pushkatonte të gjithë xhandarët. Më vonë mësoi se ç'kishte ndodhur me Dan Ademin e plagosur rëndë, që në mbrëmje vdes në shtëpi të tij.

Në vitin 1941-1943, Nurë Mehmeti dhe Rexhep Shabani disa herë ishin luftëtarë vullnetarë në Frontin e Pazarit të Ri (Sanxhak) për t'i mbrojtur shqiptarët e asaj ane. Përveç luftës që zhvillonin, këta ndihmojnë edhe Mehmet Gradicën në shpërndarjen e armëve luftëtarëve që nuk kishin armë të mjaftueshme. Këtë depo me armë, Mehmet Gradicës ia kishte dhënë një shqiptar nga Pazari i Ri, që i kishte grumbulluar për këtë qëllim.

Shqipe · 28.12.2007, 02:02

Citim:

Në luftën e Drenicës, e zhvilluar janar-shkurt-mars 1945, meshkujt e Deliajve prej fillimit ishin të inkuadruar.

Nurë Mehmeti, ditën e parë të fillimit të luftës në Tërstenik, inkuadrohet në front në lagjen e Gjokajve të Tërstenikut. Sipas evokimit të shokëve të tij, Nura luftonte në afërsi të madhe duke ua hudhur bombat e duke i ndjekur rreth mullirit të Gjokajve, derisa i vranë të gjithë ata ushtarë.

Nura dhe Rexhepi, në mbarim të luftës frontale të Drenicës, më 18 shkurt 1945, kalojnë në Shalë dhe qëndrojnë aty derisa kthehet brigada në Drenicë. Që të dy ishin në luftë edhe në betejën e zhvilluar në kullat e Dvoranëve, ku do të vriten edhe dy komandantët e saj: Shaban Polluzha dhe Mehmet Gradica. Në këtë përleshje të ashpër plagoset Rexhep Shabani.

Shqipe · 28.12.2007, 02:03

Citim:

Nura, deri më 1946, do të qëndrojë në ilegalitet. Këtë vit, u dorëzohet organeve të pushtetit komunist. Pas tre muajsh hetuesi, e dënojnë me 15 vite burg të rëndë. Më pas e arrestojnë dhe dënojnë edhe Rexhep Shabanin me 12 vite burg. Që të dy kushërinjtë i dërgojnë në burgun e Nishit për t'a vuajtur dënimin.

Jeta në burg

Gjatë qëndrimit në burg, Nura dhe Rexhepi kalojnë një jetë të rëndë plot vuajtje dhe peripeti; ushqimi i dobët, punë të rënda e forma tjera maltretimi. Familjet kishin të drejtë t'ua dërgojnë nga një pako në muaj, me ushqime të ndryshme me peshë deri në 7 kg dhe t'i shkruanin një letër.

Në një rast një person zyrtar i burgut ia tëheqë vërejtjen që të shkojë e ta dëgjojë ditarin e lajmeve në gjuhën serbo-kroate. Nura ia kthen gardianit "unë lajmet i dëgjoj vetëm në gjuhën shqipe". Personi zyrtar e provokon Nurën dhe ky papritmas ia mëshon me shkelma duke errokullisur shkallëve deri sa e qet në fund të katit përdhesë. Për këtë ekces "vandal" organet e burgut e mbajnë Nurën 8 muaj në çeli të vetmuar. Rexhepi e vuan burgun deri më 1958, kurse Nura kthehet më 1961. Këta pas vuajtjes së burgut vdesin pranë familjeve të tyre. Trashëgimtarët, Nura i porosit dhe ua lë amanet: "të jetojnë e qëndrojnë besnikërisht ndaj njeriut, shoqërisë dhe gjithçka që është njerëzore e kombëtare".

Përdorimi i çështjes
Shfaq pamjen për shtyp Dërgoje faqen me postë
Paraqitja
Vijore E ndërthurur E shkallëzuar

Nurë Mehmeti e Rexhep Shabani

Nurë Mehmeti e Rexhep Shabani

Grabitja e armëve të xhandarmërisë

Minimi i stacionit në Prellofc

Në Luftën e Drenicës

Burgosja dhe dënimi

Tituj të ngjashëm
Çështja
Dy fjalë për Rexhep Mitrovicën nga vlug në danën "Shqipëri"