Protestat për Shqipërinë e Veriut dhe të Jugut gjatë monarkisë

"Fletorja ‘Politika‘ e Belgradit, më 30 të Marsit, duke gjetur si pretekst lidhjet e akordeve të fundit finacjare dhe tregtare italo-shqiptare dhe duke shtytur prej një fantazije thellësisht të sëmurë, i ka konsakruar shtylla të plota marrëdhënievet të Shtetit t‘onë me Italinë, dhe nuk ka lënë të mbetet asnjë fakt pa u shtrembëruar dhe pa u deformuar.

Kjo fletore edhe ca ditë më parë kishte botuar një varg komentesh tendencioze mbi marrëveshtjet e reja t‘ona. Këto shënime mjerisht, i ribotoj edhe një pjesë e shtypit të huaj. Vetëm, duke theksuar me gjithë rëndësinë që meriton, se, për shkak të eksperiencave të hidhura në të kaluarën, kur çdo lajm i lançuar prej kësaj fletorje, si edhe prej simotrave të saja aq tendencioze dhe të pabesueshme, kët rradhë në riprodhimin e këtyre lajmeve, kan, më shumë prudencë, nënvizuar se këto lajme i merrshin nga fletorja "Politika" e Belgradit.

Për këndonjësit tanë do të japim një shkurtim të botimeve të "Politikë"-s për të shfaqur se sa arsyeshëm është indinjimi i ynë dhe por ta bërë të kuptuarshme përgjigjien, që duam t‘i japim në shtyllat e fletores s‘onë.

Thëniet e "Politikës" janë kto: Pasi titullon artikullin e saj se regjimi e paska "shitur" Shqipërinë, fletorja me lot krokodili trajton këtë "krim" dhe me një shpirt abnegacioni (1?) të habitshëm përmënd se motivi i blegërimit të saj qenka fakti se "në mes asht një shembull tradhëtije kombëtare, që nuk është parë në historinë". Dhe sado që Pakti i Tiranës i 1926-ës, si pohon "Politika" e Belgradit vetë, nuk është përsëritur, ky akord qenka vënë në zbatim përsëri dhe bile dispozitat e tij qenkan zgjeruar. Me anë të marrëdhënieve të reja Shqipëria qenka skllavëruar dhe mbas gjykimit të mëndësisë patologjike të fletores beligradase ja ku janë argumentimet e saja jo vetëm absurde, por edhe me të vërtetë karakteristike të një mentaliteti krejtësisht denigrues.

"Politika" të shohë krimet që bëhen ndaj kosovarëve

Përshtypja e ngjarjeve në vjetët e kaluar hala nuk janë harruar prej popullit shqiptar - në të cilat permënden kujtime plot hidhërime të vuajtjeve nga shtete, që sot na dalin më të përkujdesur për interesat vitale kombëtare t‘onat, se sa na vetë. A nuk ësht, vallë, rasti që edhe këta shtet të veprojnë për t‘u gjegjur miqësisë së dëshiruar prej nesh?

"Politika", në vënd që të derdh lotë mbi "kobin" që e gjen popullin e lirë shqiptar, me akordet e sotme, a nuk e kishte për detyrë të ngrente makari një herë zanin kundra mizorive dhe padrejtësive, që për ditë u punohen kosovarëve shqiptarë? Malazesë instalohen me forcë në pronat e pasura të bashkëkombasve t‘anë kosovarë. Në këtë mes shkelen të drejta, persekutohen dhe vriten ata, që i kundërshtojnë masat e padrejta dhe arbitrare. Një shembull shumë të hidhur kemi pasur tash vonë në katundet e Gjilanit.

Delegata të shpeshta venë në Belgrad, ku ministrat premtojnë ruejtjen e jetës dhe të pasurisë së kosovarëve. Pas grabitjes së tokave të tyre, shqiptarët e shkretë me një mijë mënyrë detyrohen të emigrojnë në Turqi.

Përse, pra, ‘Politika‘ e Belgradit dhe simotrat e saj as nuk i permëndin fare këto ngjarje tragjike?! E përse vallë, këtyre heshtjeve, u përgjigjen me lot e vajtime mbi veprimet e Qeverisë së lirë të shtetit të lirë shqiptar? Apo që Shqipëria të mos konsolidohet e të mbetet gjithmonë e dobët dhe e pa zhvilluar? Kujtojmë se pa tjetër edhe një detyrë dirigjuesëve të shtetit jugosllav që ta ndalojë këtë fushatë denigrimi të shtypit jugosllav, që është erë që nuk fryn mirë për asnjeri".