Kujtimet nga malet - Hajredin Tremishti

vlug · 26.5.2008, 19:53

Kujtime të Mihal Gramenos, nga Mendimi Politik e Shoqëror i Rilindjes Kombëtare Shqiptare.

Citim:

S’munt të haronj kurrë në jetë time këtë trim, këtë dëshmor të kombit shqipëtar! Zër’i tij i fundit më degjohet e më ndjek këmba-këmbës, kudo që vete, duke bërtitur: Rroftë mëmëdheu!

Dua ta zugrafis¹ sa meritote, po ç’t’i këndoj më parë: trimërinë, bukurinë, kombësinë ose virtytet?!

Djal’i ri 18-19 vjeç, i hollë si selvia, mustaqja sa kishte zënë t’i dërsinjë, leshrat sterrë të zeza edhe fytyrën të zeshkët që i epte një bukuri të veçantë. Ritur pranë prindërve në fshat të tij, në Tremisht të Përmetit, një fshat fort i bukurë rethuarë me pyllë të veshurë edhe ujiturë nga gjith’anët me vija që rithnin nga mburime. Megjithëqë nuku kishte vajtur në shkollë, jemi habitur me të zgjuarit e tij, kur jemi hasur.

Ishte më 10 të shent Andreut, kur një mik nga Hotova, i cili na kish mbajtur në shtëpi të tij, na shpuri ne i ndyeri Haredin. Pas një nate udhëtimi nëpër male, brigje edhe përrenj të pashkuarë, harimë kur zuri të xbardhullote dita në shtëpi të Haredinit, ku gjetmë t’anë, t’ëmën edhe një të vëllanë, të cilët na pritne fort mirë. Prindët ishin bujqër edhe jo të pasur, por siç është shqiptari – që për miknë djek shtëpinë – na gostitnë si një shtëpi prej pashallarësh. Pas ca ore ardhi, Haredini edhe, më të hasur, na u ngjit ky djalë kaqë shumë, sa cilido prej shokët desh ta fitonte për vehte. Po dashuria na u shtua më shumë, kur e dëgjuam të këndojë me një zë të bukur këngën të të ndyerit trim Riza be Vilçishtit². Të madhëngjyer gjithë dëgjonim këtë këngë, që na bëri të derdhim lotë, pastaj Çerçizi e pyeti: - A e njojte Riza benë, o Haredin? – Për fat të keq e njojta edhe për këtë do të mos më tretnjë dheu, tha duke psherëtur Haredini! Kam kërkuar e gjyrmuar më të gjith’anëtë, po nuku kam mësuarë vrasësin, po zoti ësht’i math edhe, në ma shtëntë në dorë, atëherë do të di qysh t’i mar hakën burrit Riza beut!

- Edhe nevej për të kemi dalë, i thotë Çerçizi, e perëndia na ndiftë.

- Atëherë do të vinj edhe unë me juve, thotë Haredini, meqënëqë këtë dëshëronja që të munt të shërbenj mëmëdhenë.

Si i dha uratën i ati edhe e ëma, mori armët edhe të nesërmet shkuam bashkë në Shqehrë³, për kërkim të Riza beut.

Si shëtitmë shumë kohë, u hothmë në Labëri, ku vendosmë vrasjen e bimbashit të Gjirokastrës, në të cilën Hajredini kishte rol më të math. Si mbaruam këtë vrasje u hothmë në malet e Kardhiqit, po menjanë ushtërija që vinte nga Janina, më tjatër anë koh’e ligë nga shirat e nga bora, na bëri të ndahemi, për siguri, e kështu Abdul Mersini nga Kardhiqi me katër shokë muar tjatër drejtim, e neve të gjashtë.

Uria, shiu e dbora si edhe duhani na bënë të kthehemi në Mashkullorë, ku u përpoqmë me ushtërinë, edhe atje ishte shkruar të humbasëm Haredinë! Përpara meje ra trimi duke bërtitur: Roftë Mëmëdheu!

Si u dha lirija⁴, vamë 60 shokë nënë kryesi të kapedan Bajos e Çerçiz Topullit për mi var të tij, ku i dhamë nderet që meritonte, duke xbrazur armë e duke vënë nga një gur reth ati varri të dëshmorit kombit, të cilin qeveria e vjetër e kish hedhur si nonjë qën, më mos lënë asnjë hoçë t’i këndojë!

________________________
1. Ta vizatoj
2. Riza Vilçishti ishte një nga luftëtarët e çetave të amatosura, të cilat luftonin për çlirimin kombëtar dhe që u vra në vitin 1907.
3. Krahinë në rrethin e Përmetit.
4. Pas 24 korrikut 1908, kur u vendos kushtetuta në Turqi.

Përdorimi i çështjes
Shfaq pamjen për shtyp Dërgoje faqen me postë
Paraqitja
Vijore E ndërthurur E shkallëzuar

Tituj të ngjashëm
Çështja
Jakup Ferri mor ku je? - thrrasin malet me piskam'... nga Cjapi në danën "Metali shqiptar"