UNMIK-u të largohet një orë e më parë nga Shqipëria e Veriut

kodmors · 4.7.2008, 18:40

Citim:

UNMIK, duhet të largohet një orë e më parë nga Kosova
Orhan Zarshati

Sa do ta kishin dashur shqiptarët e Kosovës dhe mbarë shqiptarët, kur ushtria gjakatare serbe e Millosheviçit e theu qafën më 10 qershor 1999, në Kosovë të vendosej e shtrirë në të gjithë vendin vetëm administrata dhe pushteti i shqiptarëve kosovarë. Por ndërhyrja shpëtimtare e ndërkombëtarëve nëpërmjet NATO-s dhe pastaj instalimi i administratës së OKB-së,UNMIK, dhe dislokimi i Forcës së Kosovës, KFOR, nuk i sollën Kosovës atë që aspironte populli i shumëvuajtur i saj. Sot, atje gjendja paraqitet aq e ngatërruar, sa që me plot të drejtë mund t’i vihet epiteti “lesh arapi”.

Shumëkombëshit kozmopolitë të UNMIK dhe të KFOR, që në fillim u shfaqën, si armiqsorë ndaj kosovarëve, madje disa prej tyre në rolin e hakmarrësit për Serbinë “martire”, që u bombardua padrejtësisht!

Mbahen mend fort mirë reagimet histerike të të majtëve italianë, dhe të të majtëve europianë, që protestonin kundër bombardimeve ajrore të NATO-s.Shembulli i kforistëve francezë,që ndanë Mitrovicën, apo i trupave ruse, që zunë si cuba,natën në befasi Aeroportin e Prishtinës; ishin shenjat e para të veprimeve ngatërrestare të pritshme në të ardhmen të ndërkombëtarëve në Kosovë.

Presidenti i Francës Zhak Shirak, e porosiste Bernar Kushnerin, administratorin e parë të ndërkombëtarëve në Kosovë, të mbajë gjithmonë parasysh faktin se serbët kanë qenë dhe janë miqtë historikë të Francës. Më kujtohet një thënie e Ambasadorit të Bosnje-Hercegovinës(BH), në Zagreb, Hasan Muratoviç, i cili kishte qenë për gjashtë muaj edhe kryeministër i BH, “do ta shihni se çfarë probleme do t’iu nxjerrë Franca,juve shqiptarëve në Kosovë”! fatmirësisht, Franca e Presidentit Nikolas Sarkozi, nuk ka më ato mendësi të vjetra, prandaj ishte ndër të parat,që e njohu Kosovën e pavarur.

Plani famëkeq i Ahtisaarit, destruksionet serbe në Kosovë, si : vendosja e pushtetit të paligjshëm paralel në Veri të Kosovës dhe në të gjithë enklavat serbe,përpjekjet për shtrirjen horizontale dhe vertikale të regjimit të Beogradit në Kosovë dhe tani së fundi shpallja e Kuvendit Serb të Kosovës; janë të gjitha veprime djallëzore në disfavor të Shtetit të ri kosovar.

Ky shtet po gjen vështirësi në njohjen ndërkombëtare, edhe për shkak të gabimeve, të, shqiptarëve, qëndrimit të lëkundshëm dhe jo të vendosur te tyre, pa një vështrim largpamës e të koordinuar me kërkesa energjike kundrejt ndërkombëtarëve labilë, të paqartë dhe përkëdhelës të Serbisë e Rusisë.

Për më se gjashtëmbëdhjetë muaj, perëndimi dhe Rusia janë ndeshur në Këshillin e Sigurimit të OKB-së, për të ardhmen e UNMIK-ut, për t’i dhënë fund misionit të tij nëntëvjeçar. Sekretari i Përgjithshëm i OKB-së, Ban Ki Mun, me sa duket i ka lënë mënjanë kundërshtimet e Rusisë, që kërkon vazhdimin e misionit të UNMIK-ut dhe jo zëvendësimin e tij me EULEX-in.

Kosovarët kanë qenë të pezmatuar, kur shikonin se si fati i tyre luhej e kontrollohej nga Moska, Uashingtoni, Brukseli dhe Nju Jorku. Me largimin e shumëdëshiruar të UNMIK-ut, kosovarët presin të ndryshojë regjimi kolonial i administrimit të Kosovës, regjim që i ka kaluar koha.

Prestigjiozja amerikane, “Christian Science Monitor”, vë në dukje se, këtë rradhë Ban Ki Mun është afruar me qëndrimin e shteteve që e kanë njohur Kosovën; por Serbia ka arritur ta posedojë “de facto” Veriun e Kosovës.

Deutsche Welle ka sugjeruar më 16 qershor,që ndarja “de facto” do të thotë që UNMIK të ushtrojë në një farë mase kontroll në Veriun e trazuar,ndërsa autoritetet kosovare të jenë të lira të ndërtojnë shtetin e tyre të ri në pjesën tjetër të vendit. Kjo gjë për kosovarët ka ndodhur vetëm e vetëm për faj të ndërkombëtarëve, të përçarë dhe që tërthorazi, ose drejtpërdrejt kanë ndihmuar Serbinë dhe i janë nënshtruar presionit Rus.

Mbas zgjedhjeve të paligjshme, që Serbia organizoi me pakicën serbe në Kosovë me 11 maj të këtij viti, tani ajo më 28 qershor shpalli krijimin e Kuvendit Serb, të cilin Perëndimi e quan të paligjshëm, por ky “Kuvend” do të koordinojë policinë, organet e sigurimit serb, madje dhe organet e Ministrisë së Mbrojtjes të Serbisë, me pasoja të rrezikshme për Kosovën e pavarur dhe me synim krijimin e një “Republika Serpska” në territorin e Kosovës.

Edhe këtë rradhë zvarritjet e qëllimshme të ndërkombëtarëve dhe marrja me të mirë prej tyre e Serbisë dhe Rusisë,kanë dëmtuar rëndë Pavarësinë e Shtetit të ri e të brishtë; sepse “diplomatët ndërkombëtarë”, nuk duan të lejojnë një zonë të ngarkuar me tension për shumë vite, por duan një “konflikt të ngrirë”.

Tani do të kemi tri misione ndërkombëtare shumëkombëshe në Kosovë(nuk hoqën dorë këta ndërkombëtarët nga misionet shumëkombeshe!), UNMIK,KFOR,EULEX. Rusia këmbëngul që misioni EULEX, të fillojë punë mbasi të pranohet nga Serbia, kur dihet që Beogradi, kërkon të mbetet misioni UNMIK-ut, sidomos në zonat ku banojnë me shumicë serbët(në Mitrovicë dhe në enklavat serbe). Në fakt UNMIK e ka administruar Kosovën si një provincë Serbe.

Parashikohet përplasja e mandateve të UNMIK me EULEX, ndërsa forca e re e sigurimit në Kosovë do të fillojë punë në fund të vitit 2009, me pjesëmarrës nga të gjitha etnitë,që popullojnë Kosovën. Njeriu habitet, se si një pakicë serbe, sa pesë përqind e numrit të banorëve të Kosovës, të ketë kaq shumë privilegje dhe dashamirësi ndërkombëtare, me gjithë krimet që ka bërë, deri në Parlamentin e Kosovës ka 15 deputetë serbë!

Kjo pakicë në fakt po bën ligjin në Kosovë(realisht në Kosovë veprojnë dy ligje,ai serb dhe ai kosovar), duke injoruar plotësisht Qeverinë e “urtë” të Kosovës, e cila i dëgjon fort, me hir e me pahir ndërkombëtarët, që kërkojnë të plotësojnë një më një tekat e pafundme të serbëve kryeneçë,nacionalistë shovenë te indoktrinuar keq dhe të pandreqshëm.Opinioni publik ndërkombëtar e mban mend fort mirë, se si pas mandatit të kujdestarisë së OKB-së, Nabimia e fitoi pavarësinë; ose si u çlirua me ndihmën e ndërkombëtarëve nga pushtimi Indonezian dhe shpalli pavarësinë Timori Lindor.

Në Kosovë ka ndodhur krejt e kundërta, ndërkombëtarët ia kanë prerë krahët Kosovës, pavarësia e saj nuk është konsoliduar për shkak të ngatërresave, që kanë nxjerrë Serbia dhe Rusia.

Brukseli nuk e vuri në veprim misionin EULEX, po e e shtyu për disa muaj, që të përfitojë Serbia.

Brukseli në vend që të punonte për ta izoluar Serbinë, si intransigjente ndaj vendimeve ndërkombëtare, merret me mosmarrëveshjet ndërmjet shteteve anëtare të BE, ndërkohë që vende anëtare të BE, si : Greqia, Qipro Greke, Rumania, Sllovakia dhe Spanja, dhe natyrisht Rusia, mbështesin përpjekjet e Beogradit për të sfiduar pavarësinë e Kosovës dhe për ta paraqitur Republikën e Kosovës, në sytë e botës si një krijesë dështake pa mbështetjen ndërkombëtare dhe të ligjit ndërkombëtar.

Që Kosova të pranohet në OKB, duhet të njihet nga 100 shtete anëtare të OKB. Sipas propozimit të Ban Ki Mun, rikonfigurimi i UNMIK, parasheh që EULEX, të jetë nën ombrellën e OKB-së, kjo do të mënjanonte nevojën e një rezolute të Këshillit të Sigurimit(KS), për të transferuar autoritetin e UNMIK-ut tek BE-ja;siç thuhet.Duke qenë se qëllimi i EULEX, është të implementojë pavarësine e Kosovës , kjo do të thotë që ky mision është në kundërshtim të drejtpërdrejtë me Rezolutën 1244 të KS dhe me Kushtetutën e Serbisë, prandaj nuk mund të pranohet, tha para disa ditësh Vojisllav Koshtunica.

Shihet se në skenarin që po luajnë ndërkombëtarët për Kosovën, pavarësisht nga udhëzimet e kohëve të fundit të shefit të OKB-së,Ban Ki Mun, mbetet e paqartë se kush do ta drejtojë Kosovën në të ardhmen. Duke komentuar planin e Ban Ki Mun, për “rikonfigurimin” , Tim Xhuda (Tim Judah),një gazetar britanik dhe ekspert për Kosovën, nënvizon : kemi dy letra të ndryshme të Ban Ki Mun, njëra për Boris Tadiçin,të cilit i drejtohet Z.President; dhe tjetra për Fatmir Sejdiun, të cilit i drejtohet “Shkëlqesi”, pra e nënkupton Sejdiun jo si kundërpart i Tadiçit, as si president i Kosovës.

Ban Ki Mun ne letrën drejtuar shqiptarëve i lejon ata që të ushtrojnë fuqinë në të gjithë territorin e Kosovës, por në realitet kushdo e kupton se shqiptarët kontrollojnë vetëm zonat ku ka predominancë shqiptare.Nga ana tjetër Ban Ki Mun në letrën drejtuar Beogradit, i lejon serbët të vazhdojnë të pretendojnë që Kosova nuk është e pavarur.

Këto letra dykuptimshe e shtojnë konfuzionin dhe nuk e qartësojnë aspak situatën në Kosovë, komenton Tim Xhuda. Të gjitha këto luhatje të turpshme të ndërkombëtarëve, çojnë pa asnjë hezitim në ndarjen de facto të Kosovës sidomos me vendosjen e pushtetit paralel serb.

Të 120.000 Serbët e Kosovës, kanë dhe ata probleme si me pushtetin e tyre “lokal”, ashtu dhe me pushtetin qendror; sepse nuk janë të gjithë të përqëndruar në veri, në Mitrovicë. Serbët e enklavave, rreth 90.000 tregohen më luajalë me pushtetin qendror.

Rada Trajkoviç që kryeson Këshillin Kombëtar Serb të Kosovës Qendrore, thotë se ndarja e Kosovës ndërmjet serbëve dhe shqiptarëve, nuk ështe zgjidhje. Sonja Biserko, kryetare e Komitetit të Helsinkit për të Drejtat e Njeriut në Serbi, thotë se ndarja, që ajo e quan “skenari i rastit më të keq”, mund të shmanget, në rast se komuniteti ndërkombëtar i kushton më shumë energji dhe kreativitet Balkanit.

Nacionalistët serbë, shpresojnë që të marrin Veriun e Kosovës, në kompensim të njohjes së pavarësisë së saj. Por autoritetet e Beogradit janë të bindur se për momentin kjo nuk është e mundur, për shkak të ballancës së forcave në arenën ndërkombëtare. Ata ruajnë shpresat se do të kenë në anën e tyre një Rusi më të fortë dhe se Amerika do të tërhiqet nga Ballkani dhe BE-ja do të jetë gjithnjë e më e përçarë.

Tani që e kemi ndjekur ecurinë e çështjes së Kosovës dhe punën e pamjaftueshme dhe të ligshtë të ndërkombetarëve , le të ndalemi pak në një vështrim retrospektiv të përpjekjeve kosovare nga viti 1990 e këtej.

Shqiptarët e Kosovës, kanë patur me të drejtë si synim të kahershëm përshtatjen me kërkesat e ndërkombëtarëve dhe institucioneve ndërkombëtare.

Shqiptarët e Kosovës e dinin fort mirë se ndërkombëtarët as që ia kishin idenë se ç’përfaqson Kosova,pse ndodhej ajo nën Serbi dhe Jugosllavi (sidomos vendet e paangazhuara,që e kishin si idhull Jugosllavinë e Titos) dhe pse Kosova duhej të shkëputej patjetër nga Serbia kolonizatore dhe genocidale (kujtoni bëmat e krajlave serbë dhe doktrinën e Çubrilloviçit për dëbimin e shqiptarëve).

Në këto përpjekje të kosovarëve për liri dhe pavarësi, mori përpjetë figura e Ibrahim Rugovës, Presidentit gandist të veprimit të butë me Shtetin paralel kosovar, i cili filloi të degradojë dora dorës me nënshtrimin total ndaj regjimit tepër represiv serb,sidomos mbas ardhjes në fuqi të Millosheviçit.

Profili i Ibrahim Rugovës u ravijëzua mirë, si kinse kundërshtar i dhunës dhe i veprimeve të dhunshme, por në fakt ithtar i nënshtrimit me shpresa të varura krejtësisht tek ndërkombëtarët dhe tek “drejtësia” e tyre për zgjidhje paqësore, pa dhunë, pa konflikt të armatosur dhe me marrëveshje të ndërmjetësuar nga ndërkombëtarët ( dhe me kë se, me serbët e vrasjeve dhe krimeve të pashembullta!).

Rugova si kundërshtar i vendosur i përpjekjeve të armatosura, që në fillim doli haptas kundër UÇK-së. Por tani kushdo e di se pa përpjekjen e armatosur të Adem Jasharit dhe luftën e UÇK-së, NATO nuk do të kishte ndërhyrë kurrë për të shpëtuar popullin e Kosovës nga zhdukja që i kishte projektuar Millosheviçi.

Por për fatin e tij, Rugova, që akuzohej si shtetasi luajal i Serbisë, që u takua e qeshte me Millosheviçin, u njoh dhe mbeti si heroi dhe lideri historik i Pavarësisë së Kosovës, i pëlqyer dhe i preferuar nga ndërkombëtarët, ai u njoh botërisht si presidenti i madh i lirisë së Kosovës.

Nga komportimi i këtij lideri politik, e ka zanafillën,ose kështu u kultivua pajtimi pakufi i kosovarëve ndaj fjalës dhe veprimit të ndërkombëtarëve,siç ishte Rugova, i bindur dhe tejet falenderues për ta.

Udhëheqësit e tjerë kosovarë nuk kanë demonstruar ndonjë guxim,apo mençuri kushedi se çfarë, duke filluar nga Bujar Bukoshi, Hashim Thaçi e deri tek Fatmir Sejdiu; megjithëse asnjëherë nuk e kanë patur të lehtë të sillen me paritet kundrejt ndërkombëtarëve, intrigues dhe në të shumtën aspak dashamirës.

Tani si drejtues i UNMIK-ut, ka filluar punë diplomati italian Lamberto Zannier, i cili premtoi ndërmjetsim ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës(një mision në dukje i dështuar).Të shohim se si do të sillen liderët politikë kosovarë me këtë misionar “rikonfigurues”, i pakëndshëm dhe jo premtues se do të bëjë diçka të mirë për kosovarët.

Megjithëse Kushtetuta e Kosovës ka hyrë në fuqi më 15 qershor, ajo nuk u ndije me ndonjë efekt, përkundrazi i shtyu serbët të ndërmarrin veprime të kundërligjshme, si shpallja e Kuvendit serb të Kosovës.

Albin Kurti me lëvizjen e tij “Vetvendosja”, ka shumë të drejtë për vërejtjet e tij ndaj veprimeve të ndërkombëtarëve.

Të shohim se si do të fillojë funksionimin misioni EULEX.

http://www.sot.com.al/index.php?opti...Itemid=0&lang=

Përdorimi i çështjes
Shfaq pamjen për shtyp Dërgoje faqen me postë
Paraqitja
Vijore E ndërthurur E shkallëzuar