Fara si faktor biologjik dhe kulturor

mesdimr · 2.7.2007, 08:30

Ashtu siç është i rëndësishëm mjedisi për njeriun, po aq e rëndësishme është dhe fara, apo raca. Nuk jam nga supremacistët siç etiketohen këta sot, por mendoj se për çdo farë grupi i vet etno-kulturor është dhe duhet të jetë superior ndaj çdo tjetri. Për qëllimin e të qenit japon, një japon është superior ndaj një koreani, apo shqiptari, apo argjentinasi.

Emri: e-ardhmja2.jpg
Shikimet: 294
Madhësia: 16,8 KB

Kështu që kjo frika apo rezervimi që kanë një pjesë e njerëzve të flasin a të shprehin mendimin e tyre të qartë rreth racës, zhvillimit racor të një kombi, apo një grupimi më të madh a më të vogël, tregon ose mendje të fjetura, ose frikacë pa vullnet vetëzhvillimi. Ky qëndrim pasiv vjen për shkak disa ideologjish importi internacional të cilat duhen ballafaquar sy për sy në çdo rast ku shfaqen;

Emri: e-ardhmja.jpg
Shikimet: 291
Madhësia: 20,8 KB

Përveç nëse me anë të moskokëçarjes totale për këto punë na pëlqen ta pranojmë fatin analisht dhe të lëmë çdo gjë të ndodhë se aq na bën (gjë që fundja së paku në sytë e mi tregon njeri mendërisht inferior gjithsesi).

Gjatë komunizmit majtizmi internacionalist zbatoi një përzierje të dhunshme të stokut heterogjen biologjik, dhuratë e perandorisë së lavdishme, pa asnjë kriter, duke u përpjekur të krijojë zona gri, duke u përpjekur të zhdukë karakteristikat dhe veçoritë biologjike kombëtare me një sovietizëm të zellshëm dhe deri në njëfarë mase ia ka arritur në qytete të caktuara, rezultatet mund të shihen sot në përmbajtjen e aparatit shtetëror dhe mediatik, qoftë në staf, qoftë në organizim, qoftë në programe. Politika që u ndoq nuk kishte asnjë lloj programi zhvillues, madje ashtu si çdo gjë që ndodh në Shqipëri që nga kohë e perandorive aziatike, ose shkatërrohet sistematikisht stoku kombëtar, ose lihet gjithçka në mëshirë të fatit, pra nuk ka asnjë lloj politike të posaçme.

Në ditët e sotme në pikë jo pak kritike, material i pasur gjenetik është braktisur e vazhdon të braktiset jashtë kufinjve pa perspektivë kthimi, aty ku fare mirë mund të zhvillohej emigrim i organizuar me përzgjedhje dhe njëkohësh të ruhej e të zhvillohej më tej kompaktësia kombëtare brenda vendit. A ka për detyrë shteti të zbatojë politika zhvillimi racor, direkte apo indirekte qofshin? Për të ardhmen siç na intereson ne a nuk është e rëndësishme të ndihmohemi me anë të një organizimi me prirje kombëtare dhe shoqërore?

2.7.2007, 08:30	#1
mesdimr Anëtarësuar: 8.2006	Fara si faktor biologjik dhe kulturor Ashtu siç është i rëndësishëm mjedisi për njeriun, po aq e rëndësishme është dhe fara, apo raca. Nuk jam nga supremacistët siç etiketohen këta sot, por mendoj se për çdo farë grupi i vet etno-kulturor është dhe duhet të jetë superior ndaj çdo tjetri. Për qëllimin e të qenit japon, një japon është superior ndaj një koreani, apo shqiptari, apo argjentinasi. Kështu që kjo frika apo rezervimi që kanë një pjesë e njerëzve të flasin a të shprehin mendimin e tyre të qartë rreth racës, zhvillimit racor të një kombi, apo një grupimi më të madh a më të vogël, tregon ose mendje të fjetura, ose frikacë pa vullnet vetëzhvillimi. Ky qëndrim pasiv vjen për shkak disa ideologjish importi internacional të cilat duhen ballafaquar sy për sy në çdo rast ku shfaqen; Përveç nëse me anë të moskokëçarjes totale për këto punë na pëlqen ta pranojmë fatin analisht dhe të lëmë çdo gjë të ndodhë se aq na bën (gjë që fundja së paku në sytë e mi tregon njeri mendërisht inferior gjithsesi). Gjatë komunizmit majtizmi internacionalist zbatoi një përzierje të dhunshme të stokut heterogjen biologjik, dhuratë e perandorisë së lavdishme, pa asnjë kriter, duke u përpjekur të krijojë zona gri, duke u përpjekur të zhdukë karakteristikat dhe veçoritë biologjike kombëtare me një sovietizëm të zellshëm dhe deri në njëfarë mase ia ka arritur në qytete të caktuara, rezultatet mund të shihen sot në përmbajtjen e aparatit shtetëror dhe mediatik, qoftë në staf, qoftë në organizim, qoftë në programe. Politika që u ndoq nuk kishte asnjë lloj programi zhvillues, madje ashtu si çdo gjë që ndodh në Shqipëri që nga kohë e perandorive aziatike, ose shkatërrohet sistematikisht stoku kombëtar, ose lihet gjithçka në mëshirë të fatit, pra nuk ka asnjë lloj politike të posaçme. Në ditët e sotme në pikë jo pak kritike, material i pasur gjenetik është braktisur e vazhdon të braktiset jashtë kufinjve pa perspektivë kthimi, aty ku fare mirë mund të zhvillohej emigrim i organizuar me përzgjedhje dhe njëkohësh të ruhej e të zhvillohej më tej kompaktësia kombëtare brenda vendit. A ka për detyrë shteti të zbatojë politika zhvillimi racor, direkte apo indirekte qofshin? Për të ardhmen siç na intereson ne a nuk është e rëndësishme të ndihmohemi me anë të një organizimi me prirje kombëtare dhe shoqërore?