| Mė vjen mjaft mirė qė nė mesin e kombit tonė ka atdhetarė qė janė tė vetėdijshėm pėr thesarin natyror qė posedon Shqipėria dhe trojet e tjera etnike qė ndodhen jashtė kufinjve tė tanishme tė Republikės sė Shqipėrisė. Kjo vlen sidomos pėr ty, Breshnik. Tė uroj, dhe shpresoj se vazhdon me kėtė qė bėn.
Liqeni i Shkodrės ėshtė vėrtet i mrrekullueshėm. E kam parė edhe pjesėn malazeze si dhe atė shqiptare. Pjesėn shqiptare e kam parė nga kalaja e Shkodrės, pra Rozafa, dhe pamja nga ai vend ishte vėrtet diēka qė s'kam pėr tė harruar nė jetė. Nė njėrėn anė shihej njė fushė e gjerė, nė fund tė tė cilės larg ngriheshin disa bjeshkė pjesėrisht tė mbuluara nga njė mjegull e mistershme. Aty ishin tre lumenj; Drini, Buena si dhe Mati nėse nuk gaboj, tė cilėt bashkoheshin dhe derdheshin nė liqe. Nė anėn tjetėr, shihej qyteti i Shkodrės, mjaft piktoresk dhe pastaj liqeni nė gjithė madhėshtinė e vet. Ėshtė njė thesar vlera e tė cilit s'matet. Ėshtė pėrgjegjėsi e jona tė ruhet sa mė shumė dhe sa mė mirė kjo pjesė e territorit tonė dhe tė rritet ajo ndjenja e pėrgjegjėsisė sidomos tek gjeneratat e ardhshme... nė mėnyrė qė tė ruhet mjedisi e tė mos shkatėrrohet natyra.
Pėrshendetje. |