mesdimr

Shqiptarët njësohemi biologjikisht me farën (racën) e ashtuquajtur në kohë të ndryshme dinarike, pellazge, ilirike, adriatike, epirote. Pjesë të konsiderueshme të kësaj fare ndodhen sot të asimiluara nga ana kulturore në shtete të ndryshme të Ballkanit, në Apenine dhe gjetiu. Shqipëria ka përqindjen më të lartë të farës dinarike, e cila sipas lokaliteteve të saj historiko-gjeografike dallohet me sy të lirë nga floku i gështenjtë dhe i verdhë dhe sytë e gështenjtë, të kaltër dhe të hirtë, me fizionomi të jashtme që e quajmë tipike shqiptare. Ajo që nuk është dinarike në sy të lirë janë flokët e zinj dhe sytë e zinj, të cilat në përgjithësi janë importe aziatike nga kohë e Bizantit e këtej, por ka dhe përjashtime. Fara dinarike historikisht nuk ka qenë dhe nuk është përjashtimisht vetëm flokëverdhë e as vetëm flokëgështenjë, sepse kushtet e mjedisit, në gadishullin ilirik kanë zhvilluar vetiu të dyja këto variante gjatë përshtatjes tonë natyrore këtu. Shpesh njerëzit kanë përshtypje të gabuar duke u nisur nga dogma se floku i verdhë e syri i kaltër është nordik apo akoma më dogmatikisht "kelt", dhe pohojnë se këto janë prurje nordike në këto troje, të cilat prurje duhet të kenë "zbritur" e janë përzier me popullsitë vendase. Ndërkohë që zbritje të tilla minimale mund të ketë pasur ashtu siç ka pasur dhe ngjitje nga këtej për sipër në shkallë më të gjerë sidomos drejt fiseve gjermanike, fakti mbetet se të dyja variantet janë shfaqur që në zanafillë tek pellazgo-ilirët nga Austria e Dalmacia e deri në Lakoni dhe Atikë dhe nuk është pritur të zbresin "keltët", për t'i krijuar këto veçori. Vetë racialistët gjermanë në klasifikimin e tyre biologjik të farave kanë pranuar se fara shqiptare është ndarje e veçantë e racës së bardhë, e cila nuk është as nordike as gjermanike, as sllave, as "mesdhetare".

Përkatësia dinarike s'ka pse krijon asnjë problem tek ata që nuk përmbushin tërë kriteret për të qenë dinarikë, sepse nuk është as natyrore të kemi grupim shoqëror 100% homogjen. Asgjë nuk është e përkryer në masa 100% në natyrë, por nga krahu tjetër nuk dmth që në emër të kësaj të shkatërrojmë dhe thelbin biologjik të një kombi, duke mos promovuar dashurinë për farën tonë dhe synimin e veprimtarinë për zhvillim e fuqizim të saj... Për mendimin tim çdo përmbajtje biologjike është asét në stokun gjenetik, por si çdo asét tjetër duhet mbarështuar me politika të përshtatshme, në mënyrë që të kontribuojë në boshtin kryesor biologjik të kombit, por jo ta tjetërsojë atë.

Ajo që quhet "racë alpine" nuk është e farë e mirëfilltë, por është variacion i popullsive të një fare që jetojnë për kohë të gjatë në lartësi të mëdha mbi nivelin e detit duke dhënë disa karakteristika të caktuara biologjike në vartësi të kushteve natyrore të malësive. Kjo shfaqet dhe në fara të tjera si dukuri.

Diçka që keqkuptohet shpesh nga vetë ne në lidhje me përkatësinë racore janë dhe pushtimet që kemi pësuar dhe ndikimi që duhet të kenë patur këto në stokun tonë biologjik. Shpesh dëgjohet fraza "Me tërë ata pushtues që kanë shkelur këtu për çfarë race na flet ti?". Së pari këta persona duhet të lexojnë pak më shumë dhe të studiojnë tipin shqiptar për të mësuar se çdo të thotë racë dinarike (ilirike), sepse vulgu rëndom ka idenë e gabuar (mediatike) se nordikët janë "raca e pastër" apo zezakët janë "racë e pastër" dhe çfarë ndodhet midis është e përzier mes këtyre. E meqë shqiptarët nuk janë nordikë dmth që janë të përzier... Ana komike e kësaj është e qartë, por e qartë është dhe injoranca e këtyre personave. Mes nesh muhabeti, sipas standardeve tona si dinarikë, raca e ashtuquajtur nordike duket si "e shpëlarë" në reagimin tonë të parë emocional ndaj saj. Ajo gjermanike na afrohet më shumë gjë që mund të shpjegohet dhe nga fakti se kemi qenë fqinjë për kohë të gjatë deri në ndërhyrjen e sllavëve, por aty mbarojnë dhe afritë tona me veriun e Evropës. Dhe nuk është nordicizmi apo ekuatorizmi ndonjë ideal që mezi presim ta arrijmë... Ata që kanë komplekse të këtij lloji duhet fillimisht të informohen dhe mandej të bëjnë paqe me natyrën, sepse ky troll ka pjellë këtë farë e këtë farë do të rrisë.

Duke u kthyer tek pushtimet, ato kanë qenë në pjesën dërrmuese të tyre "pushtime administrative", pra, pushtuesi caktonte vetëm nënshtrim ndaj rendit të tij administrativ, rëndom duke rënë në ujdi me prijësit e fiseve për pagim taksash, ndryshim emërtimesh të qendrave urbane, etj., gjëra që kanë të bëjnë me anët parimore administrative, por jo duke sjellë kolonë a banorë të rinj aq sa të mund të përziheshin me popullatën! Për këtë arsye gjatë perandorive pjesa më e madhe e stokut gjenetik në qendrat urbane dhe krejt stoku në zonat malore apo në thellësi të maleve, është lënë i paprekur, dhe janë pikërisht zonat e thella që shquhen aktualisht për përqindjen më të lartë të dinarikëve. Administrata për shkaqe të vetkuptueshme vepronte gjithnjë në qytete kryesore dhe qendra kyçe tregtare pa patur nevojë për kolonë të mirëfilltë që mund të përziheshin me vendasit. Vetë ushtria që përdorej për ruajtjen e rendit krijohej me ushtarë nga rinia vendase. Roma nuk ka prekur asnjëherë stokun gjenetik të ilirëve, madje ishte ky stok që do të pasuronte vetë Romën që nga krijimi i saj e deri në rënie. Bizanti mund të akuzohet prej nesh për mbrojtjen e dobët kundër plaçkitjeve dhe sulmeve barbare në kufijtë veriorë, si dhe për disa zhvendosje popullsish nga Deti i Zi dhe Lindja e Mesme e e Afërt, që u kryen me kritere fetare, përderisa qeverisja ishte fetaro-aziatike, por të cilat nuk patën vijueshmëri të rëndësishme ndër popullatën e gjerë shqiptare dhe u përqëndruan kryesisht në pjesën lindore të gadishullit, Bullgari, Rumani, Greqi lindore e gjetkë ku dhe kushtet fetare ishin të favorshme për atë punë. Shqiptarët shquheshin për moskokëçarje fetare dhe ruajtje të farës dhe ishin problematikë në çdo periudhë. Rritja jonë natyrore ishte ajo që u përdor madje për ripopullimin e tërë Epirit, Thesalisë dhe Peloponezit gjatë shek. VI-VII dhe XIV-XVI me ftesa të arkondëve vendas, kur këto territore kishin mbetur pa këmbë njeriu. Prijësit arbërorë vrisnin mitropolitë ortodoksë kur këta vepronin sipas urdhrave të regjimit kundër popullsive tona. Turqia do të jetë më vonë nëma që sot dhe e akuzojmë ballazi për shkak të politikave të saj të vazhdueshme shkombëtarizuese kundër nesh, asgjësimin e rritjes natyrore duke na lënë një nga kombet më të vogla të sotme dhe për politikën "ballkanizuese" kundër të gjithë popujve që kish nën pushtim të cilët u përpoq t'i kthente me jo pak sukses në marmelatë ballkano-mongoloide me kulturë e biologji reçel e komposto aziatike. Në vazhdim do të kishim Jugosllavinë mbi kokë e sot dhe Greqinë që përpiqet si zvarranik nëpër krahinat jugore duke shtirë dhe pika nevralgjike të ekonomisë shqiptare në dorë, me suksese aspak të vogla, sepse kemi dhe ne turmat tona të injorantëve e të tjera kandrra në shtet e popullsi. Por meqë s'lemë dy gurë bashkë, do shtojmë numrin e mistrecave me ose pa pëlqimin e të tjerëve, sepse ky mijëvjeçar është i yni.