49572

Pikërisht ky është funksioni që ka mbetur në shqip në gjuhën e përditshme (deri dhe në pasthirrma të tipit allah-allah, ishalla) e që e përdorin rëndom dhe jomyslot. Sipas kësaj natyre dhe funksioni janë caktuar me marrëveshje në shqip si emra të përgjithshëm këtu e 40 vjet. Dmth janë marrë parasysh këto luhatje por është vendos asisoj për arsye thjeshtimi.

Zoti a perëndia në rastin e kristove për të shmang keqkuptimet del si Jahveh apo Krisht në emër të përveçëm termash burimorë judaikë (dhe jo mujshimi të fjalëve pararendëse të shqipes, siç janë zoti e perëndia) dhe në rastin e myslove meqënëse vetë fjala Allah është arabe/kurajshe nuk do qe gabim sikur në varësi të kontekstit të kthehej me të madhe. Problemi kuptimor këtu është se gjatë përkthim-interpretimit Jahveh, apo Allah, dmth thjesht zot, që tek ne është emër i përgjithshëm, prandaj dhe nevojitej konvencion që përfundimisht favorizoi përdorimin sipas shqipes, pra, me të vogël. Kjo me radhën e vet sjell dhe emrat jahveh, jehova, allah si emra të përgjithshëm.