Shqipe

Se dobësohet gjaku fisnik, kjo shpjegohet ndryshe. Gjaku mbetet ashtu siç ka qenë, por tek njerëzit kemi dalje nga natyrshmëria.

Paramendo priftin që heq dorë nga një dëshirë aq e natyrshme siç është dashuria dhe martesa. Ai gjenetikisht është i krijuar që të shumohet, por ideologjia e shpjen drejt celibacisë. Por meqenëse subkoshienca e tij vazhdimisht ka tendenca ta kthejë në gjendje normale, pra të përmbushë dëshirën e tij, dhe në anën tjetër Bibla nuk e lejon atëherë kthimi në natyrshmëri rezulton me pasoja, psh pedofilia, homoseksualizmi e abuzime tjera seksuale.

Tash megjithëse nuk po më pëlqen ky krahasim me priftin, por nuk po kam shembull tjetër, të shyrtojmë rastin tonë. Shqiptarët janë të lindur si fisnikë, trima dhe të pamposhtur, por ideologjia dinake na shpjen drejt pacifizmit, na bën që të heqim dorë nga instiktet tona racore. Dhe meqenëse instiktet tona vazhdimisht kanë tendenca që të përmbushen, dhe në anën tjetër këtë na e ndalon ideologjia, atëherë kthimi i jonë në natyrshmëri rezulton me pasoja si psh trazinat e '97 në Arbëri, apo ato të 2004 në Dardani, ku në rastin e parë u vranë shqiptarët mes vete, dhe në rastin e dytë dogjëm çka na doli përpara, e lamë punën në gjysmë dhe mbetëm fajtorë.

Ajo që është e përbashkët në rastet e mësipërme është fakti që dalja nga natyrshmëria është e dëmshme, kurse kthimi në natyrshmëri në mënyrë spontane rezulton me pasoja të rrezikshme si për veten ashtu edhe për të tjerët.