2013, viti i Shqipërisë natyrale

18.11.2009, 12:59

Citim:

Politika e fundit e Nikolla Gruevskit, e konsideruar si nacionaliste ka bërë që shumë shqiptarë të kërkojnë zgjidhje tjera alternative. Analisti dhe politologu nga Shqipëria, Koço Danaj në një bisedë për “Lajm” ka pohuar se shqiptarët po shkojnë drejt formimit të Shqipërisë natyrale, e cila në vetvete do të ketë të gjitha trojet ku jetojnë shqiptarët.

“2010 është viti i fillimit të ndërtimit të Shqipërisë natyrale. Ajo lëvizje që quhet sot Vetëvendosje, mos të habiteni kur në të ardhmen do të quhet parti politike, rreth të cilës do të grumbullohen të gjithë ata shqiptarë që duan të mbeten shqiptarë me mentalitet progresiv. Këta shqiptarë normalisht që do të ndeshen me ata evropeistë të cilët do të pranojnë vetëm origjinën ta kenë shqiptare, si për shembull maqedonas, serb apo grek me origjinë shqiptare”, tha fillimisht Danaj.

Ai pikëpamjet e tij për rrjedhat e politikës në Ballkan, i ka shkruar edhe në librin e fundit “Platforma e Shqipërisë natyrale”, të cilin e ka përkthyer edhe në maqedonisht, serbisht, greqisht dhe anglisht.

“Në kopertinë kam vënë orën e Ismail Qemalit, duke i ndërruar vetëm katër numrat. Vitin 2013 e konsideroj si vit të konfederatës Shqipëri-Kosovë që pastaj do të pasohet edhe me bashkimin e trojeve tjera shqiptare rreth këtij trungu”, tha Danaj.

Sipas tij, bashkësia ndërkombëtare është duke rregulluar gabimet e të së kaluarës dhe ka mbetur vetëm çështja shqiptare pa u rregulluar.

“Puna e shqiptarëve deri tani ka qenë vetëm e arnuar. Marrëveshja e Konçulit, Rambujesë, Ohrit, janë vetëm marrëveshje arnimi. Çështja shqiptare ka nevojë për riformatim siç kishte nevojë çështja kroate, sllovene etj. Drejtësia e vonuar ndaj shqiptarëve, kurrsesi nuk do të jetë këtë herë drejtësi e cunguar”, tha Koço Danaj.

Përballë megalomanisë, të natyralizmit, koherent, konstant, dhe konsistent të Nikolla Gruevskit, sipas Danajt politikanët shqiptar të Shqipërisë lindore që aktualisht dhe përkohësisht ndodhen brenda shtetit të Maqedonisë, nuk kanë nevojë të flasin me terma dyshues, por kanë nevojë të flasin hapur përpara popullit që ata përfaqësojnë.

Ai e ka vlerësuar deklaratën e Rafiz Halitit se shqiptarët me ose pa maqedonasit do të futen në BE, por e ka konsideruar si të pamjaftueshëm.

“Politikanët shqiptarë duhet të kapërcejnë një handikap. Përballë tyre është nacionalizimi i Gruevskit, i cili po përfiton nga lobi pro-sllavë në BE, veçanërisht kundër shqiptarëve që janë pro-amerikanë. Ata duhet të mësohen, e të thonë se trojet ku ata banojnë çfarë janë? Pjesë e Maqedonisë perëndimore ose Shqipërisë lindore”, tha Danaj.

Ai sqaroi se shqiptarët që jetojnë në trojet e tyre mund të hyjnë në Evropë jo në rrugën që kërkon të hyjë Gruevski, por si qytetarë dinjitoz, siç janë vetë shqiptarët.

Në fund ai ka porositur BDI-në e cila përfaqëson shqiptarët në Qeverinë e Maqedonisë se emri i ri duhet të jetë Republika e Maqedonisë veriore dhe Shqipërisë lindore.

“Ahmeti nuk duhet të lëvizë nga toponimi gjeografik ku quhet ‘Shqipëri lindore’, të tjerat le t’ia lë Gruevskit, Cërvenkovskit etj. Ai kurrsesi nuk duhet të shndërrohet në vasal i Gruevskit, Solanës, Oli Renit, Zhak Baros, të cilët mund të jenë demokratë, por nuk janë Shqiptarë”, tha Danaj.

Ahmeti, Thaçi e Selmani janë shqiptaro-maqedonas

“Duke e shtruar në tavolinë të gjithë problematikën e çështjes shqiptare që sot përbën çështjen kryesore të Ballkanit, atëherë do të zgjidhen të gjitha çështjet tjera të territoreve. Politika shqiptare në Shqipërinë lindore duhet të kërkojë që ajo të ketë emrin e saj. Të gjitha ata, Ahmeti, Selmani, Thaçi etj, për momentin janë shqiptaro-maqedonas”, tha Danaj.

Danaj: Në administratën turke, kishte më shumë shqiptarë se në atë maqedonase

“Ahmeti nuk duhet të hyjë në qeveri vetëm të fusë njerëz në punë. Sepse, në perandorinë turke ka pasur më shumë shqiptarë se sot në administratën maqedonase. Në perandorinë turke ka pasur edhe kryeministra shqiptarë, por luftonin për Turqinë”, tha Danaj.

Maqedonia duhet të ndahet!

“Maqedonia duhet të ndahet në mënyrë paqësore midis shqiptarëve dhe maqedonasve. Të cilët shqiptarë më pas do të bashkohen në mënyrë të vazhdueshme me trungun e tyre, me Shqipërinë. Kjo do ta realizojë atë që qarkullon sot në të gjitha kancelaritë evropiane që quhet Shqipëri natyrale”, tha Danaj.

http://lajmpress.com/lajme/maqedoni/2202.html

15.12.2009, 00:19

Citim:

Shqipëria Natyrale
Dorian Koçi

Disa pyetje vijnë natyrshëm ndërmend në përvjetorët e festës kombëtare të 28 Nëntorit.

- A është kjo festa kombëtare që duhet të festojmë?
- A është Shqipëria ajo që është caktuar nga Konferenca e Londrës?
- A e pranojnë shqiptarët këtë realitet dhe sa të lirë janë sot shqiptarët të shprehin disa të vërteta për gjendjen e tyre në Ballkan?

Këto pyetjeve të cilat përsiaten gjithandej nga Ulqini në Preshevë, nga Prishtina në Shkup e Tiranë, shpesh herë të papërfillshme elitat "europianiste" gjejnë përgjigje në librin e analistit Koço Danaj, "Platforma e Shqipërisë Natyrale".

Sa herë që përmendet fjala platformë në Ballkan, studiuesve dhe politikanëve u vijnë ndërmend platformat nacionaliste të Serbisë dhe Greqisë, mbi bazën e të cilave u caktuan kufijtë e Ballkanit në shekullin e kaluar.

Normalisht që nuk do të kishte asnjë gjë të keqe nëse këto platforma do përmbanin në vetvete vetëm sensin e mirë të formimit të shteteve-komb brenda kufijve të vërtetë të tyre, por kur kujton luftërat ballkanike, Luftën e Parë Botërore, spastrimet etnike dhe vrasjet në masë për të realizuar ëndrrat e tyre të zgjerimit në kurriz të kombeve të tjerë, çdo politikan në Bruksel dhe Uashington rrëqethet.

Sot problemet që ka trashëguar rajoni, të shprehura shpesh herë në konflikte të ngrira, por dhe në konflikte të hapura, si rasti i Bosnjës dhe Kosovës, janë "peshqeshi" që promovimi, mbështetja dhe zbatimi i këtyre platformave nacionaliste u bë në mënyrë të dhunshme në Ballkan.

Për të ilustruar vetëm sesi u caktuan kufijtë e Shqipërisë, mjafton të kujtojmë deklaratën e ministrit të Jashtëm britanik, Sir Edward Grey-it, kur u pyet në Dhomën e Komuneve për Shqipërinë.

"U vendos që bregdeti dhe Shkodra t‘i mbeten Shqipërisë, ndërsa Peja, Prizreni, Dibra dhe pas shumë bisedimesh edhe Gjakova, të lihen jashtë Shqipërisë. Kjo marrëveshje lë një pjesë të madhe territori për t‘u ndarë midis Serbisë dhe Malit të Zi, si fryt i fitores së tyre".

Sot gjithkush në botë e di se popullsia e Pejës, Prizrenit, Dibrës dhe Gjakovës ishin shqiptare dhe vazhdojnë të jenë shqiptare, por edhe pas ndërhyrjes në Kosovë dhe krijimit të shtetit të Kosovës, qytetarët e Pejës, Prizrenit e Gjakovës e kanë të ndaluar me Kushtetutën e shtetit të tyre që të bashkohen me një shtet të tretë (kupto Shqipërinë), kurse qytetarët e Dibrës duhet të pajisen me pasaporta, ku kombësia e tyre do shënohet maqedonas.

Arsyeja se pse shqiptarët duhet të jenë të ndarë në pesë shtete në Ballkan, disa politikanë në Bruksel e justifikojnë me faktin se duhet të ruhet stabiliteti i brishtë i Ballkanit dhe për hir të kësaj, shqiptarët duhet të pranojnë të jetojnë në 5 shtete. Por a ka në fakt në këtë arsye ndonjë gjë të re?

Po të lexojmë prapë se ç‘thotë Edward Grey më 1913, marrim sërish një përgjigje të saktë.

"Arritja e kësaj marrëveshjeje ishte esenciale për paqen e Europës dhe sipas mendimit tim ajo u arrit në kohën e duhur për të ruajtur paqen midis fuqive të mëdha".

Në fakt, jo më pak se një vit më vonë, krisma e revolverit që vrau Arqidukën Ferdinand në Sarajevë shkatërroi paqen europiane dhe kontinenti plak u zhyt në Luftën e Parë Botërore, dhe si rrjedhojë caktimi i kufijve të Shqipërisë nuk shërbeu për asgjë, por haraçin e kësaj marrëveshjeje shqiptarët kanë një shekull që e mbajnë mbi kurriz.

"Platforma e Shqipërisë Natyrale" nëse zbatohet, nuk do t‘u lërë pas brezave në Ballkan ndonjë "peshqesh" të padëshirueshëm, pasi ajo nuk mbështetet në popullsi imagjinare dhe mite të së kaluarës, por në qëllime të çiltra dhe realiste.

Pikërisht këtu ajo ndryshon me platformat e vendeve fqinje, pasi idetë e saj përqendrohen në mbrojtjen e kombit dhe territoreve të shqiptarëve dhe jo drejt agresionit, ekspansionit apo shovinizmit ndaj vendeve dhe popujve të tjerë. Ajo është një dishepulle e filozofisë politike që shprehte Sami Frashëri te "Shqipëria ç‘ka qenë, ç‘është dhe ç‘do të bëhet"...

"se qëllim i vetëm i shqiptarëve është të ruajnë Shqipërinë të mos copëtohet prej të huajve, të mbajnë gjuhën, kombin e tyre, t‘u rrinë kundrejt intrigave të armiqve të tyre të ndalojnë të përhapurit e gjuhëve e mendimeve të grekëve dhe sllavëve të cilat po rrëmojnë themelet e po i nxjerrin rrënjët Shqipërisë dhe shqiptarëve".

Platforma, ashtu si e bën të qartë dhe në titull, nuk është për "Shqipërinë e Madhe", një term i mbushur plot me keqkuptime, por për Shqipërinë e vërtetë, atë natyrale. Shqipëria e Madhe mund të ishin pretendimet e shqiptarëve për Pazarin e Ri të Sanxhakut, apo për Jutbinën e eposit të Kreshnikëve, kurse Shqipëria Natyrale janë të gjitha trojet që në shumicë banohen nga shqiptarë.

Por a janë të lirë shqiptarët që t‘i shprehin të vërtetat e hidhura për gjendjen e kombit të tyre?

Natyrisht që po, pasi era e ndryshimeve, sidomos pas viteve ‘90 nuk krijon më shanse për persekutim të atyre që kërkojnë të shprehin lirisht mendimet e tyre.

Zëra të ndryshëm që shprehin realitetin e hidhur të një kombi të ndarë në 5 shtete mund të dëgjosh që nga Ulqini, Prishtina, Presheva, Shkupi e Tirana. Gjithsesi pyetja në shekullin XXI nuk shtrohet më a je i lirë të shprehesh, por sa mundësi ke për të realizuar ato që shpreh.

Në këtë kontekst, shqiptarët në këtë 28 Nëntor festimi të pavarësisë kombëtare nuk kanë se çfarë t‘i shtojnë më tepër këtij festimi, veçse gjërave që u lejohen të thonë. Pasi për të realizuar ato që dëshirojnë, u duhet në radhë të parë të zhbëjnë Konferencën e Londrës të 1913 dhe ashtu siç thotë platforma, të krijojnë premisat për Konferencën e Londrës 2 të Shqipërisë Natyrale.

A është e lehtë për t‘u realizuar kjo? A është e gjitha një utopi dhe shqiptarët duhet të futen në Europë të ndarë në 5 shtete?

"Në fillim ishte fjala", thuhet në librat e shenjtë dhe kjo platformë në fakt është libri i shenjtë i çdo shqiptari të mirë dhe patrioti që beson në Shqipërinë e vërtetë, në Shqipërinë Natyrale.

http://www.gazeta-shqip.com/artikull.php?id=77626

8.1.2010, 14:05

Citim:

Një replikë me Koço Danajn për librin “Platforma e Shqipërisë natyrale”
Kastriot Myftaraj

Koço Danaj në librin e vet “Platforma e Shqipërisë natyrale” e shikon krijimin e shtetit të bashkuar nacional shqiptar si një proces me pesë faza, të cilat i quan “Fazat e Shqipërisë natyrale”.

Sipas Danajt: “Faza e pestë do të jetë krijimi i Konfederatës Shqipëri Kosovë dhe e drejta e Referendumit. Njëkohësisht duhet të zhvillohet edhe kërkesa për federalizimin e Maqedonisë”. (Koço Danaj: “Platforma e Shqipërisë natyrale”, Tiranë 2009, f. 54)

Nuk e kuptoj se përse Koço Danaj kërkon që të kryhet referendum për bashkimin e Kosovës me Republikën e Shqipërisë. Kur u copëtua Shqipëria në Konferencën e Londrës në 1912-1913, shqiptarëve nuk iu dha e drejta që të shprehen në referendum.

E pra, shqiptarët dinin mirë të votonin, se në Perandorinë Osmane që prej vitit 1876, kur u miratua Kushtetuta e hartuar sipas modelit të monarkive europiane, dhe deri në 1912, qenë mbajtur disa herë zgjedhje politike për parlamentin, ku shqiptarët kishin votuar.

Në vitin 1877 Abdyl Frashëri shkoi si deputet në parlamentin osman. i zgjedhur me votat e fituara në Shqipëri. Sigurisht që pjesa më e madhe e shqiptarëve atëherë qenë analfabetë, por mund të gjendeshin modalitete për të bërë votimin në këto rrethana, siç u gjetën në rastin e polakëve, pas Luftës së Parë Botërore, kur u bënë referendumet në Silezi dhe në krahina të tjera të Gjermanisë, me ç’ rast një pjesë e këtyre territoreve gjermane i kaluan shtetit të porsakrijuar polak. E pra, gjysma e popullsisë polake të këtyre krahinave qe analfabete, por megjithatë u gjetën procedura votimi të përshtatshme.

Kur u bashkua Gjermania në 1990, zërat për referendum u kundërshtuan me argumentin se kur u nda Gjermania, nuk u pyetën gjermanët për këtë gjë. E njëjta gjë vlen edhe për Shqipërinë.

Një referendum për bashkimin kombëtar do të sillte komplikime të panevojshme. Në Shqipëri ka njerëz dhe qendra të paguara që janë shprehur hapur kundër bashkimit kombëtar dhe punojnë sistematikisht për të përpunuar opinionin publik kundër kësaj. Në rastin e referendumit këto qendra do të bëhen shumë aktive. Ato do të përpiqen të luajnë me ndjenjat fetare të popullsisë së krishterë të vendit, sikur shteti i bashkuar do të bëhet edhe më tepër me dominim musliman, do të luajnë me dasitë krahinore toskë-gegë etj.

Referendumi do të ishte një dhuratë nga qielli për këto qarqe në Republikën e Shqipërisë, dhe sponsorët e tyre të huaj. Këtyre qarqeve nuk duhet t’ u jepet dhurata e referendumit, por t’ u bëhet e ditur se kundërshtimi i bashkimit, duke luajtur me dasitë fetare dhe krahinore, nuk është një non-zero-sum game, ku ato mund të përfitojnë, por një zero-sum game ku ata dhe ndjekësit e tyre kanë shumë për të humbur.

Këtë metodologji të asaj që në matematikë quhet Teoria e Lojrave dhe që ka zbatime dhe në politikë dhe në marrëdhëniet ndërkombëtare, jam munduar ta bëj në dy libra të mi dhe në disa shkrime në shtyp.

Shqiptarët, në Republikën e Shqipërisë dhe Kosovë nuk ka pse shpikin modalitete të reja për bashkimin nacional, se kanë precedentin gjerman, ku bashkimi u bë me vendim të parlamentit. Kështu që parlamenti në Tiranë dhe Prishtinë duhet të marrë vendimin për bashkimin e dy shteteve.

Me komplikime të padobishme dhe të rrezikshme është edhe ideja tjetër e Koço Danajt, të cilën e kam cituar më lart, se në fazën e pestë të bashkimit, Republika e Shqipërisë dhe Kosova duhet të bashkohen në një konfederatë. Z. Danaj duhet ta dijë se konfederata është një shkallë edhe më e komplikuar se federata, ashtu që konfederata është një bashkim federatash.

Zvicra, ku Koço Danaj ka jetuar shumë vite në emigracion, quhet konfederatë, sepse ka kantone të saj, të cilët kanë statusin e federatës, duke qenë se atyre u janë atashuar disa njësi të tjera që janë gjysmëkantone. Kështu që Zvicra është praktikisht një bashkim federatash. Në rastin e Republikës së Shqipërisë dhe të Kosovës ideja e konfederatës bëhet potencialisht shumë destruktive, se ajo nënkupton që Republika e Shqipërisë dhe Kosova do të jenë dy federata të bashkuara në një federatë. Kështu që ideja e Danajt për konfederatën shqiptare nënkupton federalizimin e Republikës së Shqipërisë dhe të Kosovës.

Në rast se Republika e Shqipërisë dhe Kosova bashkohen në një konfederatë, atëherë Greqia do të kërkojë natyrshëm që Republika e Shqipërisë të bëhet shtet federal, duke u krijuar brenda saj republika e Vorio-Epirit. Por mund të dalin dhe minoritete të tjera të shpikura të cilët të kërkojnë që të ngrihen në statusin e njësisë administrative në kuadrin e federatës.

Kështu që ideja e konfederatës është një katalizator për shpërbërjen e Republikës së Shqipërisë. Ideja e konfederatës, duke nënkuptuar që edhe Kosova do të jetë një federatë, çon në konfirmimin edhe me vullnetin e shqiptarëve të Planit Ahtisaari, të cilin Koço Danaj e ka qortuar me të drejtë se federalizon Kosovën.

Kur them se këto ide të Koço Danat janë destruktive, dua të saktësoj se nuk kam dyshim se ai që ka shkruar bona fide, pra duke u nisur nga dëshira e mirë. Por Koço Danaj duhet ta dijë se federatat në Ballkan janë një formë e vdekur shtetërore dhe shqiptarët nuk kanë pse e ringjallin këtë zombi historik. Këtë gjë e kishte të qartë Qemal Brezftohti në 1991, prandaj aq më tepër duhet ta ketë të qartë Koço Danaj në 2010.

Koço Danaj në librin e vet thotë se “Shqipëria natyrale ka nevojë për një Londër- 2”. (Koço Danaj: “Platforma e Shqipërisë natyrale”, Tiranë 2009, f. 32) Me këtë Koço Danaj ka parasysh Konferencën e Londrës të 1912-1913.

Por Konferenca e Londrës u bë për të shqyrtuar faktin e kryer, pra se ushtritë e shteteve ballkanike, të cilat arritën një fitore të shpejtë ndaj Perandorisë Osmane në Luftën e Parë Ballkanike, të cilat kishin invaduar territoret shqiptare, kishin marrë nën kontroll pothuajse krejt territoret shqiptare, çka ishte në dëm të interesave të dy nga fuqve të mëdha, Austro-Hungarisë dhe Italisë, por edhe të Britanisë së Madhe, siç u duk më vonë.

Synimi kryesor i Konferencës së Londrës ishte që shmangte fillimin e luftës botërore, çka do të vinte se Austro-Hungaria dhe Italia kishin kërcënuar Serbinë dhe Greqinë për avancimin e tyre në territoret shqiptare. Sistemi i aleancave në rang europian mund të sillte që një luftë mes Austro-Hungarisë dhe Serbisë të shndërrohej në një luftë botërore, siç ndodhi në fakt më pak se dy vjet më pas.

Edhe konferenca ndërkombëtare për të cilën flet Danaj, mund të bëhet vetëm për të shqyrtuar faktin e kryer që në këtë rast do të ishte bashkimi i trojeve shqiptare në një shtet të vetëm.

Koço Danaj, duke komentuar deklaratën e ministrit britanik të Punëve të Jashtme, të kohës kur u mbajt Konferenca e Londrës (1912-1913), Eduard Grei, se në këtë konferencë Shqipërisë iu bënë padrejtësi për hir të ruajtjes së paqes në Europë, shkruan në libër:

“Sër Eduard Grei gaboi, Coptimi i Shqipërisë nuk e siguroi dot paqen europiane, pas një viti filloi Lufta e parë botërore”. (Koço Danaj: “Platforma e Shqipërisë natyrale”, Tiranë 2009, f. 33)

Në fakt Sër Eduard Grey nuk gaboi. Nëse Lufta e Parë Botërore do të kishte filluar në pranverën e vitit 1913 ajo do të kishte qenë shumë më shkatërrimtare dhe e përgjakshme për Antantën, madje kjo e fundit do ta kishte humbur luftën. Kjo për faktin se në luftë do të kishte hyrë që në fillim Italia, madje në anën e Gjermanisë dhe të Austro-Hungarisë. Në Konferencën e Londrës kishte dy skenare që të shpërthente lufta botërore. I pari ishte që Britania e Madhe, e cila ishte praktikisht aleate e Francës dhe Rusisë, të cilat mbështesnin fuqimisht Serbinë, të mos ushtronte presion ndaj këtyre dy fuqive të mëdha, ashtu që ato të ushtronin presion ndaj Serbisë, që kjo të tërhiqej nga ajo pjesë e territoreve shqiptare që gjendeshin brenda vijave të kuqe që kishin shënuar në hartë Viena dhe Roma. Në këtë rast Austro-Hungaria do të kishte hyrë në luftë ndaj Serbisë, dhe po kështu dhe Italia e cila do të kishte zbarkuar në bregdetin shqiptar, duke hyrë në luftë me Serbinë, ushtria e së cilës gjendej thellë në territorin shqiptar, deri në jug të Shkumbinit. Mekanizmi i aleancave do të vihej në lëvizje si në 1914 dhe Italia do të gjendej në luftë me Francën.

Por Italia e Luftës së Parë Botërore nuk ishte ushtarakisht si ajo e Luftës së Dytë Botërore. Në Luftën e Parë Botërore italianët luftuan mirë, duke pasur 600'000 të vrarë nga ushtria prej pesë milionë vetash. Nëse Italia do të kishte hyrë në luftë ndaj Francës, ndaj së cilës rivendikonte Nisën (vendlindjen e Garibaldit) dhe Savojën, vendlindjen e dinastisë mbretërore italiane. Franca do të kishte qenë e detyruar që të hiqte një pjesë të madhe të ushtrisë së saj, për ta vënë përballë ushtrisë italiane, jo vetëm në kufirin mes dy vendeve, por edhe në Afrikën Veriore, ku dy vendet kishin një kufi të përbashkët colonial, ashtu që Franca kishte Tunizinë dhe Italia Libinë.

Por Italia do të kërcënonte nga Libia dhe Egjiptin, me Suezin që kishte rëndësi të jashtëzakonshme strategjike për Britaninë e Madhe, se ishte rruga nga ku Britanisë së Madhe i vinin furnizimet nga India , Australia , me ushtarë, ushqime dhe materiale të tjera të nevojshme për industrinë e luftës. Kështu që Britania e Madhe do të kishte qenë e detyruar që një pjesë të madhe të ushtrisë që çoi në Francë ta çonte për mbrojtjen e Egjiptit.

Por edhe me thuajse të gjithë ushtrinë franceze dhe atë britanike të angazhuar në frontin perëndimor, përballë Gjermanisë, kjo e fundit për pak e fitoi luftën në mënyrë të rrufeshme, duke arritur pranë Parisit, që në fillim të luftës. Nëse lufta do të kishte filluar në pranverën e vitit 1913, dhe Italia do të kishte qenë në anën e Boshtit, ushtria gjermane do të kishte përsëritur suksesin e vitit 1870, duke e thyer Francën dhe duke e detyruar të kapitullojë.

Britania e Madhe do të gjendej në verën e vitit 1914 në poztën e vitit 1940, pra e vetme përballë Gjermanisë që dominonte kontinentin, duke pasur aleate një Rusi të dobët, mbi të cilën do të binte krejt pasha e përballimit të ushtrisë gjermane të liruar nga fronti perëndimor. As Serbia nuk do të kishte rezistuar dot aq sa rezistoi ndaj Auastro-Hungarisë se Bullgaria do të kishte hyrë që në fillim në luftë ndaj Serbisë, çka në fakt e bëri në verën e vitit 1913, me ç’rast filloi Lufta e Dytë Ballkanike.

Kështu që forcat austro-hungareze të liruara në frontin seb do të kalonin në atë rus dhe edhe Rusia do të ishte thyer më shpejt. Rusia do të kishte kapitulluar në vitin 1915 dhe Japonia, aleati tjetër i Britanisë së Madhe, do të joshej të bënte atë që bëri gjatë Luftës Civile në Rusi, pra të zbarkonte në bregdetin rus të Paqësorit.

Gjermania e inkurajuar nga sukseset do ta kishte filluar luftën e pakufizuar me nëndetëse që në vitin 1914, duke i ndërprerë furnizimet e ishullit britanik nga perandoria koloniale, furnizime që ishin jetike për mbijetesën e Britanisë së Madhe në luftë. SHBA do të duhej të hynin në luftë që në 1916 nëse do të donin të shpëtonin Britaninë e Madhe nga kapitullimi i sigurt.

Por viti 1916 ishte vit i zgjedhjeve presidenciale në SHBA, të cilat Wilson i fitoi duke u premtuar amerikanëve se nuk do ta fuste vendin në luftën botërore. Wilson nuk mund ta fuste vendin në luftë deri nën nëntor 1916 kur do të mbaheshin zgjedhjet. Por atëherë do të ishte shumë vonë për të shpëtuar ishullin britanik, dhe SHBA do të kishin shumë hezitime për të hyrë në një luftë ku Franca dhe Rusia tashmë kishin kapitulluar dhe ushtria amerikane duhej të mbante barrën kryesore të betejave tokësore në Francë përballë gjithë ushtrisë gjermane, pa përjashtuar dhe rrezikun japonez në Lindjen e Largme.

Japonia do të inkurajohej shumë nga situate e vështirë në të cilën gjendej Britania e Madhe për të sulmuar perandorinë e saj koloniale në Azinë Lindore, siç bëri në Luftën e Dytë Botërore. Pra, definitivisht, koha i dha të drejtë Eduard Grey-t.

U zgjata në këtë çështje për t’ i dhënë të kuptojë Koço Danajt dhe lexuesit se ne duhet të kuptojmë saktë motivet e shtetarëve perëndimorë nga të cilët varet se ç’ drejtim do të marrin ngjarjet.

http://www.sot.com.al/index.php?opti...ticle&id=20592

Përdorimi i çështjes
Shfaq pamjen për shtyp Dërgoje faqen me postë
Paraqitja
Vijore E ndërthurur E shkallëzuar