Terrorizmi serb si vijë politike

8.1.2010, 01:06

Citim:

Shteti pa kufij
Agim Vuniqi

Reçaku i cili futi në lëvizje diplomatët botërorë për të ndëshkuar politikën shfarosëse të Serbisë para mbi 10 vitesh, po rikthehet si një ngjarje e paharruar, si sfidë e të ardhmes së Kosovës, duke dhënë mesazhin e qartë se Kosovës po i shemben kufijtë.

Paralajmërimi i vizitës së Tadiqit dhe ngritja e leckës së bardhë të kapitullimit politik të Qeverisë kosovare për hir të "paqes dhe të ardhmes", po le të kuptohet si ulje e heshtave të luftës, si "përpjekje" për të zbehur ekstremizmin e skajshëm serb për të "goditur" inspiruesit e logjikës sekrete dhe konspirative, duke lënë të hapur shtigjet e reja të kooperativitetit dhe bashkëngjitjes në familjen evropiane, që po kuptohet nga shumica që mendojnë esëll se po mbahet zvarrë statusi kushtetues i Kosovës, duke mos e kuptuar akoma se kush është sovrani i vërtetë, kështu që populli i Kosovës po dënohet me kartuçin e kuq, duke u nxjerrë jashtë loje, meqë përfaqësuesit e votuar dhe "selektori" e dorëzuan lojën, sa do të zgjatë ankthi, deri kur?

Kosova, çështje amerikane

"Rusët nuk i kanë trupat në Kosovë, as serbët, trupat amerikane janë atje, pra as pavarësia e Kosovës nuk është punë e tyre, është çështje e amerikanëve..." CNN , më 12 janar 2008; kështu deklaroi
korrespondentja e CNN-it Suzanne Malvoux e akredituar në "White House", duke u bazuar në informatat e zyrtarëve të Qeverisë amerikane.

Shpeshherë zyrtarët amerikanë e kanë përsëritur, por edhe kanë konfirmuar këtë, edhe në GJND, në favor të shteteve që përkrahën shpalljen e pavarësisë së Kosovës si veprim të drejtë dhe në koherencë me Ligjin ndërkombëtar dhe marrëdhëniet ndërkombëtare, dhe se nuk mund të ketë kjo ndonjë risi, apo ndryshim rapid të politikës ndërkombëtare të SHBA-së, edhe pse prioritet e saj kanë ndryshuar, si në shtimin e trupave amerikane në Afganistan, por edhe në ashpërsimin e gjuhës diplomatike në raport me Iranin, por edhe luftimin e celulave të Al Kaidës në Jemen.

Si duket Serbia ka filluar të futë në lojë prapë modelin "domino", por mund të gabohet rëndë, ngase SHBA-ja ka kapacitete të mjaftueshme diplomatike dhe ushtarake të angazhimit në shumë vatra krize përgjatë rruzullit tokësor. Ata që dyshojnë se politika e jashtme amerikane mund të ndryshojë kohë pas kohe kanë gabuar, ngase qëndrimet e politikës së saj të jashtme janë konsekuente dhe janë shumë të qëndrueshme, ashtu siç ishte intervenimi amerikan dhe i aleatëve të tjerë të NATO-s kundër politikës Milosheviqiane, e që kishte kulmuar me vrasjen masive të shqiptarëve gjatë viteve të 1998-1999, i cili kishte shfrytëzuar APJ-në për të realizuar spastrimin etnik për qëllime politike, gjë që shtyri forcat e NATO-s të sulmonin ushtarakisht caqet ushtarake serbe për të penguar katastrofën humanitare, duke u mbështetur në kapitullin VII të OKB-së, meqë në fakt rrezikohej paqja rajonale dhe ndërkombëtare.

Serbia dhe kreu i saj politik dhe ushtarak nuk ka lëvizur fare nga logjika ekspansioniste dhe logjika e rrezikshme politike që me luftë të realizojë qëllimet e parashtruara politike, përfshirë edhe Kishën Ortodokse Serbie, e cila gjithnjë ka qenë inspiruese shpirtërore e krimeve të vazhdueshme në Ballkan, dhe konkretisht në Kosovë.

Ajo që u pa tash së fundi; hartimi i listës së gjykatësve dhe emërimi i tyre në Kosovë, pastaj tendenca për shembjen e sistemit financiar të Kosovës, duke përulur Parlamentin e Kosovës, me ndarjen e mjeteve buxhetore të Qeverisë serbe për strukturat okupuese - joparalele, po ngufat institucionet demokratike kosovare dhe po pengon drejtpërdrejt zbatimin e Marrëveshjes Ahtisari, jo vetëm kaq, por serbët as që përfillin institucionet e dala nga vota e popullit, dhe qytetarët serbë nuk i paguajnë tatime Qeverisë kosovare...

Shumëçka që ndodh brenda enklavave serbe, as që bëhet publike dhe nuk publikohet, por është vazhdimësi e një logjike konspirative e instaluar në mbamendjen e serbëve që nga beteja e humbur e Kosovës, logjikë që u shndërrua në tragjedi ndërkombëtare gjatë viteve 14 të shekullit XIX, atëherë kur disa nga oficerët serbë planifikuan atentatin kundër perandorit austriak Franc Ferdinand.

Politika destruktive e Serbisë

Serbia e cila është një shembull i keq i rrezikimit permanent të paqes botërore, po përpiqet që me politikën e saj destruktive, të implikojë
si gjithherë gjatë historisë Rusinë, për të shkaktuar krizën botërore, qëllim politik i së cilës është dobësimi i unitetit brenda evropian, duke dashur që të futë pengesa të reja për të ngadalësuar reformat e projektuara në Evropë.

Nuk është ky provokimi i vetëm, ngase ajo me prononcimet e kohëpaskohshme të kreut më të lartë shtetëror, që u prin politikani i vijës së ashpër Dodik, në BH, tash edhe presidenti serb Tadiq, po i lënë të hapura burimet e reja të konfliktit, duke u përpjekur ta ndajnë Republikën Serbe nga Federata e BH-së dhe ta copëtojnë Kosovën.

Serbia e cila ishte shkaktare edhe e eskalimit të Luftës së Parë Botërore, po pretendon edhe tash të ndikojë në çrregullimin e raporteve brenda BE-së, për të rikthyer gjendjen e tensioneve të reja në Ballkan, por që është një përpjekje spekulative aspak reale, meqë fuqia e Ariut siberian nuk është siç ishte në Kohën e Paktit të Varshavës, dhe në kohën e Kremlinit të kuq, meqë BRSS-ja ishte shumë më e shtrirë në Evropë, ndërsa tash është e rrudhur dhe e kufizuar me shtetet e ndara të cilat kërkojnë anëtarësimin në NATO.

Për atë nuk besoj se historia mund të përsëritet, por duhet rikujtuar ngjarjet historike kur Serbia jo vetëm njëherë, kërcënohej edhe me mundësitë e sabotazhit në liqenin e Ujmanit, të cilat edhe pse në nivelin e spekulimeve rrisin skepticizmin e popullatës dhe është formë e luftës speciale.

Përvoja historike shpjegon se nuk ka konflikte të mëdha apo të vogla, meqë mund të përhapen shpejt, nëse nuk u paraprihet me diplomaci të fuqishme. Historikisht nuk është aspak e rastësishme që fillet e terrorizmit global janë vazhdimësi e organizimeve të fshehta sekrete dhe terroriste, që nga vrasja e perandorit austriak Franc Ferdinandit, që ishte njëra ndër vrasjet më të mëdha të realizuara nga një organizatë terroriste që shkaktoi edhe Luftën e Parë Botërore.

Organizata "Dora e zezë"

Në një artikull të Majkëll Shakëlford të titulluar "The Black Hand, the Secret Serbian Terrorist Society", jep detaje për shtrirjen e terrorizmit serb.

Fillet janë që nga tetori i vitit 1908, vetëm dy ditë pas aneksimit të Bosnjë-Hercegovinës nga Austria. Shumë njerëz disa syresh të ranguar në pozita të larta si ministër, zyrtarë dhe gjeneralë, mbajtën takimin në hallën e qytetit në Beograd. Ata formuan shoqatën gjysmë sekrete "Narodna Odbrana" (Mbrojtja popullore) të cilës i dhanë karakter pansllavist në fokus dhe organizim. Qëllimi i grupit ishte të rekrutojë dhe ushtrojë partizanët për luftë të mundshme në mes të Serbisë dhe Austrisë. Ata gjithashtu ndërmorën një propagandë anti-austriake dhe organizuan spiunë dhe sabotues për të operuar brenda krahinës (provincës) së perandorisë.

Kjo organizatë terroriste fshihte karakterin e njëmendtë, duke u koncentruar në edukim dhe propagandë brenda Serbisë, duke u përpjekur ta paraqiste vetën si organizatë kulturore. Propaganda e fuqishme, por edhe ndihma shumë e madhe ushtrisë, e xhandarmërisë dhe qeverisë serbe (në prapavijë Rusisë) mundësojë krijimin e organizatës së parë terroriste me reperkusione globale, lindjen e "Dorës së Zezë". Dhjetë prej tyre u takuan më 9 maj, 1911 për të formuar "Ujedinjenje ili smrt" (bashkimi apo vdekja), e njohur gjithashtu si Dora e Zezë. Qëllimi kryesor i grupit ishte formimi i Serbisë së madhe, duke shfrytëzuar dhunën si mjet politik.

Dora e Zezë bënte trajnimin e guerilës dhe sabotues, duke aranzhuar vrasje politike. Dora e Zezë në fillim ishte e organizuar në atë shkalle të 3 deri 5 celulave, organizativisht degëzohej në komitetet e rretheve, në krye të së cilës ishte komiteti qendror në Beograd.

Në piramidë të kësaj organizate ishte dhjetësha udhëheqëse e Komitetit ekzekutiv herë pas herë me më shume ose me më pak anëtarë. Anëtarët e rinj betoheshin " ...para Zotit, në nderin dhe jetën time do të ekzekutojë të gjitha misionet dhe komandat pa pyetje. Unë betohem para Zotit, në nderin dhe jetën time që do t'i marrë të gjitha sekretet e kësaj organizate në varr së bashku me veten".

Grupet satelite u formuan në Slavoni, Bosnjë-Hercegovinë dhe Istër. Grupi i Bosnjës u emërua Mlada Bosna (Bosnja e Re). Puna e "Narodna Odbrana" (Mbrojtja Popullore) ishte mjaft efektive ashtu që më 1909 Austria bënte presion furioz në Qeverinë serbe për të ndalur rebelimin.

Rusia nuk ishte tërësisht e gatshme të qëndronte prapa Serbisë, pasi që gjerat do të vinin në gremisje, kështu që Beogradi jashtë vullnetit ishte forcërisht i shtyrë të lëshonte pe.

Logjika terroriste e ndërtuar dhe e kultivuar nga shteti bekohej dhe vazhdimisht kishte mbështetje nga Kisha Ortodokse Serbe, duke i dhënë asaj karakter politik dhe fetar, ku ortodoksizmi serb rivalorizonte qëllimet njëshekullore të "Dorës së Zezë" që në fokus kishte pansllavizmin dhe Serbinë e madhe. Propagandimi i krimit dhe terrorizmit shtetëror si akt patriotik përfshinte tërë shoqërinë serbe pa përjashtim, aty këtu dëgjohej zëri i vonuar i ndonjë intelektuali që ishte "zë nga shkretëtira" për sjelljet devijante të shoqërisë serbe.

Shtypi dhe televizioni serb në vazhdimësi "edukon" dhe indoktrinon popullatën me urrejtje patologjike kundër jo serbëve, kjo pasqyrohet edhe përmes rezultateve të anketimit të opinionit serb të shprehura në përqindje dhe urrejtja kundër të tjerëve është në shkallë shumë të lartë dhe se indeksi i urrejtjes kundër shqiptarëve arrinte deri në 92%.

Rezultatet tregonin se serbët nuk janë të gatshëm të jetojnë në një shoqëri multietnike, kërkesë imediate e BE-së. Është edhe një gjë që shton kokëdhimbjen është klima e krijuar luftënxitëse, meqë serbët ende madhërojnë kriminelët më të mëdhenj të pas Luftës së Dytë Botërore si heronj, edhe Graçanica shpesh mbulohej me fotot e kriminelëve serbë që shkelën ligjet ndërkombëtare duke shkaktuar krime të shumta kundër njerëzimit, si ai në Srebrenicë, por edhe i të tjerëve që kanë mbetur
të pazbuluar duke bërë masakrën e Reçakut.

Decentralizimi nuk duhet të keqinterpretohet nga serbët si tendencë për ndarje të Kosovës, meqë ashtu nuk zgjidhen nevojat e të gjithë qytetarëve në mbarë Kosovën, përkundrazi ashpërsohen raportet me tendencë të zgjerimit të mëtejmë, gjë që mund të rritë tensionet jashtë kontrollit.

Përpjekjet për ndarjen e Kosovës mund të jenë shumë shqetësuese, meqë do të nënkuptonin lëvizjet e popullatës dhe shumë dhunë në rajon. Kjo nuk është alternativë që e çon Kosovën dhe rajonin përpara, nga kjo nuk kanë asnjë dobi as për shtetet përreth që nuk e kanë pranuar ende Kosovën, si Maqedonia e Mali i Zi, por as Serbia dhe vetë Rusia.

Prandaj duhet që mençuria të triumfojë dhe të pranohet pa asnjë hezitim realiteti i ri, dhe të gjitha palët të bëjnë përpjekje të vullnetit të mirë, që të gjejnë një gjuhë të përbashkët(?). Kjo është në të mirë të paqes dhe stabilitetit në rajon, si dhe të përmbushjes së kritereve për anëtarësim më të përshpejtuar në BE dhe në NATO, në këtë të gjitha palët kanë pajtueshmëri, bile së paku ashtu po deklarohen.

http://www.kosova-sot.info/?p=58497

4.2.2010, 03:46

Citim:

Strategjia e sigurisë nacionale serbe – dokument destabilizues për Kosovën
Ramadan Qehaja
(Autori është njohës i çështjeve ushtarake dhe të sigurisë)

Këtë shkrim do ta filloja me ligjëratën që e mbajti ministri i Punëve të Brendshme i Serbisë, Ivica Daçiq, para vijuesve të Shkollës serbe të Mbrojtjes Nacionale në Beograd para disa ditësh.

Për informimin e lexuesve, vijuesit e kësaj shkolle janë oficerët e karrierës të paraparë për ngritje dhe avancim në gradën e gjeneralit të Ushtrisë serbe. Ligjërata në fjalë e këtij funksionari të lartë të Qeverisë serbe nuk do të meritonte ndonjë koment të posaçëm sikur ai të mos kishte përdorur një fjalor skajshmërisht nënçmues dhe fyes për Kosovën.

Në të vërtetë ai gjatë ligjëratës që e mbajti, Kosovën e cilësoi si kërcënim më të madh të sigurisë për Serbinë dhe burimin e jostabilitetit afatgjatë. Për më shumë, theks të posaçëm i kushtoi “terrorizmit” shqiptar, i cili qenka në funksion të terrorizmit global.

Për lexuesin e rëndomtë perceptimi për këtë ligjëratë duhet të ishte se ky ministër kyç i kabinetit qeveritar serb ishte dhe mbeti përkrahës i denjë i politikës milosheviqiane. Por ajo që është brengosëse ka të bëjë me faktin se në Strategjinë e Sigurisë Nacionale Serbe të aprovuar nga Parlamenti serb në tetor të vitit 2009, në mënyrë decidive është thënë se rrezikshmëria më e madhe për Republikën e Serbisë vlerësohet të jetë Kosova.

Prandaj, këto komente që z. Daçiq i bëri gjatë ligjëratës së tij në fakt janë qëndrime të përcaktuara në strategjinë e sigurisë nacionale serbe. Ligjërata e tij thelbësisht bazohet në këtë strategji. Në këtë kontekst ajo në mënyrë decidive thekson se si rrezikshmëri më e lartë për sigurinë e Serbisë është shpallja, siç shkruan në të, e një anshme e pavarësisë së Kosovës.

Absurditeti bëhet edhe më i madh kur të merret parasysh kjo “rrezikshmëri” e lartcekur dhe qëndrimi në këtë strategji, siç thuhet proevropian i Serbisë dhe pandashmëria e sigurisë së saj nga siguria e hapësirës evropiane.

Në anën tjetër, në Strategjinë Nacionale Serbe theksohet se “propozimi gjithëpërfshirës për rregullimin e statusit të Kosovës (sipas planit të Ahtisarit), mund të shkaktojë eskalimin e dhunës në Kosovë dhe paraqet burim të rrezikut për Republikën e Serbisë”.

Çuditërisht në këtë strategji në mënyrë të posaçme theksohet se rrezikshmëria e sigurisë nacionale bëhet edhe më e madhe me rastin e formimit të Forcës së Sigurisë të Kosovës (FSK), e cila në mënyrë të drejtpërdrejtë po ndikuaka në kontrollin e regjimit rajonal të armatimit dhe se po e rrezikuaka baraspeshën në rajon.

S’do mend se një konstatim i tillë në këtë strategji jo vetëm se është absolutisht i pavend, por është njëkohësisht edhe mjaft i pakuptimtë. Sepse, të prishin baraspeshën ushtarake rajonale 2.500 pjesëtarë të FSK-së dhe atë me armatim të lehtë është më tepër se absurditet i llojit të vet.

Duke analizuar më tej këtë dokument duhet theksuar se në kreun e katërt të tij ku flitet për politikën e sigurisë nacionale serbe përveç të tjerash theksohet se: “në mbrojtje të sovranitetit dhe tërësisë territoriale, Republika e Serbisë është e vendosur të përdorë mjete diplomatike, juridike si dhe të gjitha mjetet e tjera në përputhshmëri me përcaktimet kushtetuese se asnjëherë nuk do të pranohet vendimi i institucioneve të përkohshme të Kosovës për njëanshmërinë e shpalljes së pavarësisë”.

Nëse analizohet me vëmendje qëndrimi i lartcekur atëherë nuk është larg mendsh që për arritjen e qëllimit të tyre për pamundësimin e shtetformimit të Kosovës, krahas mjeteve të tjera mund të përdoret edhe forca.

Lidhur me këtë vlen të theksohet se sidomos në një pjesë të territorit të Kosovës, përkatësisht në veri të lumit Ibër, Republika e Serbisë ka instaluar sistemin e vet juridik, ekonomik, të sigurisë siç janë gjykatat, policia e MUP-it serb, shërbimin inteligjent etj.

Po ashtu, vlerësimet dhe paralajmërimet e fundit të lidershipit serb për mundësinë e aksioneve terroriste të shqiptarëve të Kosovës në kufirin Kosovë - Serbi sidomos përgjatë zonës tokësore të sigurisë, fuqimisht mbështeten në strategjinë në fjalë.

Për atë siç thonë ata, edhe është formuar dhe operacionalizuar baza ushtarake serbe “Cepotin” në afërsi të Bujanovcit. Edhe pse nga disa analistë vendorë e ndërkombëtarë hapja e kësaj baze është cilësuar si çështje e brendshme serbe, gjë që nuk mund të mohohet, por në fakt në bashkëveprim me struktura të tjera siç thamë prezente në Kosovë, ajo mund të jetë një ndër faktorët e mundshëm për destabilizimin e Kosovës në momentin e caktuar.

Nëse u referohemi zgjedhjeve lokale të nëntorit të vitit të kaluar kur një numër i konsiderueshëm i serbëve lokalë doli ne zgjedhje dhe në fakt mundësoi fillimin e implementimit të projektit të decentralizimit sipas Planit të Ahtisaarit, atëherë mund të pritet “një kundër-ofensivë” e Beogradit zyrtar në këtë drejtim e sidomos në veri të lumit Ibër.

Strukturat paralele serbe, të cilat kanë vepruar atje edhe më tej do të tentojnë të konsolidohen dhe është për të pritur që ky veprim do të shquhet me një intensitet dhe agresivitet më të madh.

Si një ndër shkaqet për këtë duhet theksuar edhe faktin se BE-ja, por edhe NATO-ja nuk ia bëri me dije Beogradit zyrtar se nuk do të tolerohet aktiviteti destabilizues ndaj Kosovës, sidomos në pjesën veriore. Përkundrazi ai në vazhdimësi qoftë edhe heshtazi është toleruar.

Strategjia për veriun e Kosovës e konceptuar nga ICO-ja dhe Qeveria e Kosovës, edhe pse e mangët (ngase e përjashton absolutisht si opsion mundësinë e përdorimit të forcës policore kundër strukturave paralele), është duke u refuzuar nga Beogradi zyrtar dhe se obstruksioni dhe destruktiviteti serb do të jetë siç thamë shumë i theksuar.

Nuk është larg mendsh që në muajt në vijim përveç të tjerash mund të intensifikohet edhe aktiviteti i Shërbimit Inteligjent Serb në territorin e Kosovës, i cili gjithsesi do të jetë në funksion të destabilizimit të mundshëm të situatës politike e të sigurisë. Prandaj, duke i marrë parasysh qëndrimet e lartcekura, ndonjë zbutje apo revidim të qëndrimeve të Beogradit zyrtar ndaj Kosovës, siç po mendojnë disa analistë dhe politikanë, nuk do të ketë.

Nga ky këndvështrim nuk ka vend për hezitim nëse masat e sigurisë duhet të shtohen në Kosovë, sidomos me forca dhe veprime vetjake. Kjo edhe nga shkaku se tanimë ka ndodhur një zvogëlim drastik i trupave të KFOR-it, siç thuhet për shkak të përmirësimit të situatës së sigurisë. Kuptohet se për një zvogëlim të tillë është përgjegjës kreu i Aleancës Veriatlantike.

Por kemi të drejtë të mendojmë se ky zvogëlim ka qenë paksa i ngutur, me gjithë ndërmarrjen e masave të mbrojtjes dhe të një gatishmërie të duhur vepruese nga distanca, përkatësisht me forca rezervë të NATO-s. Ky pakësim i forcave të KFOR-it nuk ka qenë në proporcion të duhur me ngritjen e gatishmërisë vepruese, përkatësisht të operacionalizimit të FSK-së dhe institucioneve të tjera të sigurisë.

Është konstatim i përgjithshëm se duhet përshpejtuar procesin e formësimit të FSK-së dhe të fillimit të kryerjes se disa detyrave, të cilat i kanë kryer njësitet e KFOR-it. Njëkohësisht duhet ndërmarrë masa të përshpejtuara në ngritjen e gatishmërisë vepruese të Policisë së Kosovës, e cila ende ballafaqohet me vështirësi dhe me dobësi të karakterit subjektiv e objektiv.

Posaçërisht duhet ngritur Policinë kufitare, e cila ka pasur një ngecje në marrjen e përgjegjësive konform intencave të menaxhimit të integruar të kufirit. Është më se e qartë se pa mbështetje të duhur në forcat tona vetjake të sigurisë, nuk mund të flitet për gatishmëri vepruese.

Për fund, situata e sigurisë në vend e posaçërisht në veri është mjaft e brishtë me tendencë të përkeqësimit, sidomos për shkak të destruktivitetit skajshmërisht destabilizues serb, por edhe të gjendjes shumë të vështirë ekonomike e sociale në vend si dhe të problemeve dhe vështirësive tjera që kanë të bëjnë me korrupsion, krim të organizuar, trafikim.

E tëra kjo në mënyrë të drejtpërdrejtë ndikon në situatën politike e të sigurisë në Republikën e Kosovës.

http://www.koha.net/index.php?cid=1,12,10562

Përdorimi i çështjes
Shfaq pamjen për shtyp Dërgoje faqen me postë
Paraqitja
Vijore E ndërthurur E shkallëzuar