Feja, ideologji antikombëtare

mesdimr · 24.4.2007, 00:10

- Semitizimi (arabizimi dhe çifutizimi) i kulturës (letërsisë, artit, muzikës, shkencës) dhe çdo pikëpamjeje të kulturës e qytetërimit
- Vrasja e arsyetimit, zhdukja e mendimit kritik, idiotizimi afatgjatë i intelektit
- Përjetësimi dhe infektimi i kombit me frikën nga vdekja
- Tregtimi masiv i fesë si bar qetësues për të shqetësuarit
- Tregtimi i fesë si produkt konsumi për të cekëtit
- Shfrytëzim përjashtues i energjive që përndryshe do të ishin përdorur për kombin

Feja shërben pikë së pari për semitizimin e vazhdueshëm dhe të kontrolluar të veprimtarisë mendore, e për pasojë krijuese, të subjekteve të saj. Një "shqiptar fetar", me detyrim të dyanshëm, është ose fetar, ose shqiptar, pasi fetë semite bien ndesh ballazi me kombin, së pari si njësi identifikimi, së dyti si njësi kulturoro-shoqëroro-qytetëruese, së treti si mënyra jetese. Togjet "shqiptar mysliman" apo "shqiptar kristian" janë kundërthënëse, nuk kanë kuptim. Nën fe krejt kultura dhe veprimtaria kombëtare ashtu si dhe arsyetimi i subjekteve kalojnë përmes filtrit të plotfuqishëm fetar. Historia, artet, shkencat riinterpretohen rigorozisht sipas këtij filtri duke humbur krejt lidhjen me realitetin dhe duke iu përshtatur doktrinave semite. Personazhet mitologjike arabo-çifute dhe shprehje kulturore të lindura prej kësaj mitologjie zënë vend në jetën e përditshme duke infektuar botëkuptimin, mënyrën e shprehjes e vetë fjalorin, deri tek emrat identifikues të individëve. Çdo referim për standarde e vlera caktohet në figura arabo-çifute, çdo model për rritjen dhe edukimin e subjekteve vilet prej bëmave të shkretëtirës dhe për pasojë tërë procesi i mendimit, arsyetimit e krijimtarisë ka për bazë këto standarde, ka për udhërrëfyes këto standarde dhe mbrohet e identifikohet kudo me këto standarde duke mënjanuar, zbehur, zhdukur dhe vartësuar kombin në shërbim të fesë. Muzika, letërsia, filozofia fetarizohen, arabizohen e çifutizohen duke identifikuar tashmë një subjekt arab apo një subjekt çifut dhe jo një shqiptar.

Përveç asimilimit të trurit kombëtar hapi i parë është aktualisht asimilimi i aftësisë arsyetuese, duke çuar në idiotizimin dhe handikapatizimin e vazhdueshëm të individëve e për rrjedhojë dhe të kombit, për të prodhuar bagëti të bindur ndaj autoritetesh të pamerituara ideologjike, morale, etike, shoqërore e shkencore të vetëshpallura, si kleri dhe institucioni gërryes që këta përfaqësojnë. Çdo mendim apo pohim fiton vërtetësi duke marrë për bazë "autoritetin" dhe jo vërtetësinë, vëzhgimin, arsyen, faktin a përvojën. Njeriu nxitet të besojë gjithçka që i thuhet dhe të mos arsyetojë, duke asgjësuar krejt aftësinë e mendimit kritik, pasi e vërteta, krejt e vërteta, ndodhet në librat e shkretëtirës në Mekë dhe në Jeruzalem e nuk ka nevojë për mendjen, arsyen, apo realitetin a natyrën. Paaftësia mendore, pezullimi i trurit, promovohet dhe përpallet si virtyt duke synuar dhe marrë fëmijët që të vegjël dhe duke i indoktrinuar në këtë mënyrë (mos)mendimi e duke sjellë kështu afatgjatë, sipas ligjeve të natyrës, degradimin e vazhdueshëm të intelektit në popullsinë e prekur.

Sakaq funksioni më i rëndomtë të cilin feja rëndom thirret të adresojë dhe mbi të cilin mbështetet më fort se kudo, duke zbatuar më tej "të mirat" e tjera të saj, është frika e subjekteve të caktuara nga vdekja. Ajo që nuk kuptohet prej mendjeve naive është se zgjidhja këtu nuk është përrallëzimi dhe përgjumja e kësaj frike me narkotikë si feja, por stërvitja agresive mendore me disiplina arsyetimi apo disiplina ideologjike kombëtare të provuara e zbatuara historikisht, ku të paktën këtyre maleve vdekja shihet si një formë e jetës dhe në asnjë rast nuk pranohet këndvështrimi i përbuzshëm frikac dualist i shkretëtirës, i cili zbut frikën e dhimbjet e kësaj me shpikje realitetesh fiktive (njësoj si në raste individësh patologjikë, por për fat të keq me zbatim masiv). Feja nuk e zgjidh frikën ndaj vdekjes, ajo e përjetëson këtë frikë aty ku e gjen, e zgjeron dhe e zhvillon më tej; përjetëson vazhdueshëm trembjen e subjektit, sepse nëse synohet dhe arrihet shpërbërja e kësaj frike nga vdekja, atëherë feja nuk do të ishte e nevojshme për pjesën dërrmuese të subjekteve. Në një shoqëri ku hasen njerëz të mbyllur pas katër muresh betoni nuk janë të pakta rastet që kjo frikë të lindë, duke qenë se subjekti ka shkëputje të plotë me realitetin natyror dhe e zëvendëson atë (ose ia imponojnë në fëmijëri kur nuk ka ende aftësi arsyetimi kritik) me norma pseudosociale dhe teori letrare. Feja pikërisht duke buruar prej një industrie të veçantë në pazarin e konsumerizmit, ofrohet si produkt që lehtëson këto dhimbje të modernizmit qytetës dhe stoqesh të caktuara gjenetike frikacësh, por që duke synuar mendimet e subjektit i uzurpon vetë botëkuptimin. Çështja që shtrohet për këtë kategori është: "Të marr fe të lehtësoj frikën nga vdekja duke mbetur prore një frikac i varur prej fesë dhe i natyralizuar si bartës kulture aziatike, apo të bëj kontakt me realitetin dhe natyrën dhe të ndjek disiplinat mendore dhe pse jo dhe ato kombëtare?"

Feja, jo rrallë, shërben gjithashtu si një kinkalerizëm më shumë, si një veshje më shumë për një kategori tjetër njerëzish që nuk kanë identitet të tyrin dhe që duke grumbulluar veshje majtas e djathtas në formën e tabelave përpiqen të identifikohen me anën e këtyre, duke mbetur në të gjitha rastet hipokritë. Shprehje të tilla si "Unë jam mysliman", megjithëse as nuk ke dëshmuar shehadetin e as nuk ndjek ndonjë rregull të myslimanizmit, apo "Unë jam kristian" megjithëse as nuk je pagëzuar kurrkund e as nuk ndjek ndonjë rregull të kristianizmit, përkthehen në "Jam një copë sylesh që hiqem fetar për sytë e botës, sepse sot po më shkon kjo fe me veshjen dhe stinën. Nesër mund të vesh diçka tjetër, se varet nga ngjyrat dhe klima. Sot jam homo, nesër do të jem pede! Më pëlqen në tregun e zgjedhjeve të kem disa veshje me të cilat të dal në rrugë." shkurtimisht "Jam një magjyp kulturor" një "ballkanas". Në këtë lloj plehu shfaqen dhe disa kandrra shumëngjyrëshe që pëllasin dhe mburren për "tolerancën historike fetare" mes shqiptarëve, duke mos vënë re se diku rrugës së fesë (rasti i fundit jo më pak se 60-90 vjet para) humbëm mbi gjysmën e kombit, që u asimilua krejtësisht në jug, e pjesërisht dhe në lindje e veri të gadishullit duke shërbyer si material për kombet fqinje që janë ende në ngjizje biologjiko-kulturore, ndaj dhe vjedhin vazhdueshëm vendasit; duke mos vënë re gjithashtu se tolerancë midis teorish të papajtueshme konfliktuale nuk mund të ketë dhe "tolerantë" janë vetëm ata që në fakt pohojnë rrejshëm se i përkasin një feje apo një kombi e që ose nuk ndjekin asnjë mësim të asaj feje ose nuk bëjnë asgjë për kombin. Kjo hipokrizi që shitet si virtyt, madje, na këshillohet se duhet ta kemi për mburrje që t'i tregojmë të tjerëve se nuk ka nevojë të jesh fetar i vërtetë, as kombëtar i vertetë, mund të jesh hipokrit i vërtetë dhe kështu është më mirë... E tepërt të komentohet kjo vlerë degraduese skllevërish. Kjo kategori njerëzish duke futur dhe mikrobin e hipokrizisë në tavë e duke e përligjur fenë, i lë kësaj veprimtari të lirë në fushat ku doemos duhet të veprojë kultura kombëtare, ai që quhet qytetërim vendas, i cili tek ne është në krizë të plotë integralisht prej rreth 5 shekujsh, megjithë themelin e madh kulturor që pararend.

Feja gjithashtu është ajo që thith dhe zhduk energji të tëra të pallogaritshme të rinisë, por dhe të subjekteve të kudondodhura kombëtare nga të gjitha fushat e moshat duke i kushtëzuar vetëdijshëm ose pavetëdijshëm të shpenzojnë tërë ditën e tërë natën së menduari e së vepruari për fenë "e tyre", për kulturën dhe vlerat që ajo promovon, e cila në çdo rast hahet me kohën që do të mund të shpenzohej ndërkaq për kombin, kulturën dhe vlerat fisnore. Kur punon për fenë, nuk punon për kombin! Kaq e thjeshtë. Së pari, sepse janë botëkuptime përjashtuese në parim, së dyti, sepse feja është vegël manipulimi që i natyralizon subjektet e veta në qytetërime aziatike sipas fesë përkatëse e së treti, sepse gjithë synimi i fesë është zgjerimi dhe zhvillimi i vet dhe jo i njësive të tjera organizative shoqërore siç është kombi. Ky konflikt ndodh kudo, nuk është veçori vetëm shqiptare, por e çdo kombi që e respekton vetveten dhe që ka patur rastin e keq të ketë të bëjë me fetë meslindore. Lufta kundër kombit në disa vende është kurorëzuar në një amalgamë të padëshiruar hipokrizie që fjala vjen në rastin e Norvegjisë vazhdon të prodhojë reaksion me 2 kisha të djegura në vit. E tek ne sa subjekte fetare që e quajnë veten shqiptarë njohin aq qytetërim, folklor dhe histori shqiptare sa njohin qytetërimin, folklorin dhe historinë e vendeve ku ka lindur feja e tyre? Sa prej këtyre subjekteve dijnë rreth kombit të tyre sa dijnë rreth fesë së tyre?

Mjedisi mendor jo vetëm që duhet ruajtur siç ruhet shëndeti, por madje duhet zhvilluar me rastin më të parë. Dërgimi i fesë për riciklim është nga hapat e para të nevojshme për të çliruar aftësitë e arsyetimit, agresivitetin e dashurisë për jetën, veten dhe familjen. Duhen fëmijë të pabindur dhe të zgjuar, me nisma vetjake dhe krijimtari, jo të lodhurit nga jeta e bagëtitë mendjefjetura për thertoret e Lindjes.

darwin · 26.4.2007, 00:30

Sot, gjeta diçka të kobshme (më duket fjala më e duhur për t'u përdorur në këtë rast) nga ata që vetëtrumbetohen si Mbrojtësit e Fundit të Moralit të përfolur hyjnor aziatik.

Citim:

Numri: 1114 Data: 03.05.2003

Pyetja:

Esselemun alejkkum Vëlla Bekir desha ta shtroj një pytje,insha/Allah ke mundesi te me përgjigjesh. Unë jetoj në D.. qe 4 vite dhe para 3 viteve jam martuar me një D...(ateiste) e cila para se të kurorzohemi me ka premtuar që do të kthehet në rrugen e Allahut xh.sh. Por duke ardhur dita ditës tash 3 vite ajo as nuk don as të dëgjoj për islam . Sa i përket përpjekjes sime që ta udhëzoj atë në islam është maximale por pa sukses. A është e lejuar në islam që ti ipet ultimatum, udhëzim apo shkurorzim? Vëlla Allahu të shpërbleft me xhennet insha/allah. We alejkkumusselam.

Përdorimi masiv i arabo/arnautishtes përshkruan zhgënjimin e këtij frymori nga mos-nënshtrimi i bashkëshortes së tij në lidhje me "dritën e shkretëtirës'.

Përgjigja e mësuesit fetar është alarmante dhe shpresoj të jetë një shtysë e mëtejshme në luftën ndaj këtyre infeksionesh aziatike.

Citim:

Përgjigjja:

Ve alejkumusselam ve rahmetull-llahi ve berekatuhu!
All-llahun e falenderoj, paqa dhe bekimi qofshin mbi Muhammedin alejhisselam!
Vëlla i nderuar, nëse gruaja yte nuk e pranon islamin, e as nuk e ndien vehten si te krishtere, duhet dhene ultimatumin e fundit, sepse nuk i lejohet muslimanit te martohet me ateiste. Muslimanit i lejohet martesa me ehli kitabe, ithtare e Libirt, domethene te krishtere ose hebreje, mirepo asesi nuk lejohet ateiste, per kete, duhet dhene ultimatum, dhe duhet perdorur te gjitha metodat qe ajo te afrohet kah Islami. Pra, ky eshte hapi i fundit te cilin duhet ta ndermarish.

All-lahu e di me se miri.

Ndiq nyjen

Pala e vetëquajtur "e moraltë", jep instruksione se si të shkatërrohet një familje, sepse një nga elementët e saj, nuk arrin dot të shohë "dritën verbuese të islamizmit".

Nacionalizmi dhe natyralizmi janë mjetet më të mira për të qëruar njëherë e mirë këto sëmundje nga hapësirat e kombit tonë. Duhet të mundohemi sa më shumë për t'i përhapur.

(vijon)

mesdimr · 7.5.2007, 15:14

Subjekti arab më lart thjesht papagallon "Kuranin". Psh. në mësimet fetare që vijojnë mund të kuptohet se ku e marrin frymëzimin "mësuesit":

Citim:

9.Suretu Et-Tewbe

23. O ju që besuat, mos u froni miqësi (dashuri) prindërve tuaj, as vëllezërve tuaj, nëse ata vlerësojnë mosbesim kundër besimit. E kush prej jush miqësohet me ta, ata janë mizor.
24. Thuaj (o i dërguar): “Në qoftë se etërit tuaj, vëllezërit tuaj, bashkëshortet tuaja, farefisi juaj, pasuria që e fituat, tregëtia që frikoheni se do të dështojë, vendbanimet me të cilat jeni të kënaqur, (të gjitha këto) janë më të dashura për ju se All-llahu, se i dërguari i Tij dhe se lufta për në rrugën e Tij, atëherë, pritni derisa All-llahu të sjellë vendimin e Tij. All-llahu nuk vë në rrugën e drejtë njerëzit e prishur.

http://www.aicc-ny.org/KURANI/a9.html

Citim:

9.Suretu Et-Tewbe

28. O ju që besuat, vërtetë idhujtarët janë të ndyrë, andaj pas këtij viti të mos i afrohen më xhamisë së shenjtë. Nëse i frikësoheni skamjes All-llahu me dëshirën e vet do t’ju pastroj me mirësitë e Tij. All-llahu është i gjithdijshëm, është i urtë.
29. Luftoni ata që nuk besojnë All-llahun e as botën tjetër, nuk e konsiderojnë të ndaluar (haram) atë që e ndaloi All-llahu dhe i dërguari i Tij, nuk besojnë fenë e vërtetë, prej atyre të cilëve u është dhënë libri, derisa ta japin xhizjen në dorë e duke qenë të mposhtur.
30. E jehuditë thanë: Uzejri është djali i All-llahut , e të kristerët thanë: Mesihu është djalë i All-llahut. Ato ishim thënie të tyre me gojët e tyre (fraza të thata), që imitojnë thëniet e jobesimtarëve të mëhershëm. All-llahu i vraftë, si largohen (nga e vërteta)!

http://www.aicc-ny.org/KURANI/a9.html

Sakaq në anën tjetër të shkretëtirës, flet "Bibla":

Citim:

Jeremia - Kapitulli 10

versioni ortodoks

1 Dëgjoni fjalën që Zoti po ju drejton, o shtëpia e Izraelit.
2 Kështu thotë Zoti: "Mos mësoni të ndiqni rrugën e kombeve dhe mos kini frikë nga shenjat e qiellit, sepse janë kombet që kanë frikë prej tyre.
3 Sepse zakonet e popujve janë kotësi: sepse është si dikush që pret një dru në pyll, puna e duarve të një punëtori me sëpatë.
4 E zbukurojnë me argjend dhe me ar, e fiksojnë me gozhda dhe çekiçë që të mos lëvizë nga vendi.
5 Idhujt qëndrojnë drejt si një palmë dhe nuk mund të flasin; duhet t'i mbartësh, sepse nuk mund të ecin. Mos kini frikë prej tyre, sepse nuk mund të bëjnë asnjë të keqe dhe as që kanë mundësinë të bëjnë të mirë".
6 Askush nuk është i ngjashëm me ty, o Zot; ti je i madh dhe emri i yt është i madh në fuqi.

http://www.albkristian.com/bibla_shqip/b24c010.htm
http://www.shqiptarortodoks.com/teks...eremia.html#10

versioni katolik

1 Dëgjojeni fjalën që jua drejton Zoti juve, o shtëpia e Izraelit:
2 Kështu thotë Zoti: “Mos i bëni tuajat zakonet e paganëve, frikë mos kini nga shenjat e qiellit, sepse prej tyre tremben vetëm paganët,
3 sepse ritet e paganëve janë një asgjësi, një dru që pritet në pyll, vepër e dorës së mjeshtrit që e laton me sëpatë,
4 e stolis me argjend e me ar, e forcon me gozhda e me çekiç që të mos luajë vendit.

http://www.bibla.net/?cid=1,719

Në këto dy pjesë më lart është interesant fakti se përkthimi një herë thotë kombet një herë thotë paganët. Me sa duket, njëra nga dy palët është duke "modifikuar" fjalën e jahvehut... Sidoqoftë duke qenë se nuk ka patur ndonjë "origjinal" Bible, secili ka të drejtë të thotë ç'të dojë në vartësi të frymëzimit dhe llojit të kërpudhave.

Ideja që rrjedh më lart është se paganët dhe kombet janë e njëjta gjë dhe se lufta kundër paganizmit është luftë kundër traditave kombëtare të popujve. Pra, feja është kundër kombit (përveç rastit nëse kombi është ai i Izraelit).

Këto ishin nga "Dhiata e Vjetër". Duke kaluar tek "e Reja" dëgjojmë personazhin e atyshëm, Jezus, të thotë:

Citim:

Mateu 10

versioni ortodoks

34 "Mos mendoni se unë erdha të sjell paqen mbi tokë; nuk erdha të sjell paqen, por shpatën.
35 Sepse unë erdha ta ndaj birin nga ati, bijën nga nëna, nusen nga vjehrra,
36 dhe armiqt e njeriut do të jenë ata të shtëpisë së vet.
37 Ai që e do të atin ose nënën më shumë se unë, nuk është i denjë për mua; dhe ai që e do birin ose bijën më shumë se unë, nuk është i denjë për mua.
38 Dhe ai që nuk e merr kryqin e vet dhe nuk vjen pas meje, nuk është i denjë për mua.

http://www.albkristian.com/bibla_shqip/b40c010.htm
http://www.shqiptarortodoks.com/teks...-mateu.html#10

versioni katolik

34 “Mos mendoni se erdha të sjell paqen mbi tokë. Nuk erdha të sjell paqen, po shpatën.
35 Sepse erdha të ndaj djalin prej të atit, vajzën prej s’ëmës, të renë prej vjehrrës,
36 Njeriu do t’i ketë armiq familjarët e vet.
37 Kush e do të atin e të ëmën më shumë se mua, nuk është i denjë për mua. Kush e do djalin apo vajzën më shumë se mua, nuk është i denjë për mua!
38 Kush nuk e merr kryqin e vet e nuk vjen pas meje, nuk është i denjë për mua!

http://www.bibla.net/?cid=1,936

dhe

Citim:

Luka 12

versioni ortodoks

51 A kujtoni se erdha të sjell paqen mbi tokë? Jo, po ju them, por më shumë përçarjen;
52 sepse, tash e tutje, pesë veta në një shtëpi do të jenë të ndarë: tre kundër dyve dhe dy kundër treve.
53 Babai do të ndahet kundër të birit, dhe i biri kundër babait; nëna kundër së bijës dhe e bija kundër nënës; vjehrra kundër nuses së saj dhe nusja kundër vjehrrës së vet``.

http://www.albkristian.com/bibla_shqip/b42c012.htm
http://www.shqiptarortodoks.com/teks.../dir-luka.html

versioni katolik

51 A kujtoni se erdha të sjell paqen mbi tokë? Jo, po ju them, por përçarjen!
52 Që tani, për të vërtetë, pesë anëtarë në një shtëpi, do të jenë të ndarë: tre kundër dyve e dy kundër treve:
53 babai do të zihet me djalin, e djali me babain, nëna me të bijën, e bija me t’ëmën, vjehrra me të renë e reja me vjehrrën.”

http://www.bibla.net/?cid=1,985

dhe

Citim:

Luka 14

versioni ortodoks

25 Dhe turma të mëdha shkonin me të. Ai u kthye nga ata dhe tha:
26 "Nëse ndokush vjen tek unë dhe nuk urren babanë e vet dhe nënën e vet, gruan dhe fëmijët, vëllezërit dhe motrat, madje edhe jetën e vet, nuk mund të jetë dishepulli im.
27 Dhe kush nuk e mbart kryqin e vet dhe nuk më ndjek, nuk mund të jetë dishepulli im.

http://www.albkristian.com/bibla_shqip/b42c014.htm
http://www.shqiptarortodoks.com/teks.../dir-luka.html

versioni katolik

26 “Nëse ndokush vjen tek unë e do më tepër babain, nënën, gruan, fëmijët, vëllezërit, motrat, madje edhe jetën e vet se sa mua, nuk mund të jetë nxënësi im.
27 Kush nuk e mbart kryqin e vet e nuk më vjen pas, nuk mund të jetë nxënësi im!

http://www.bibla.net/?cid=1,987

Për një grimë kupton qartë se ku është frymëzuar dhe Marksi...

mesdimr · 7.5.2007, 15:47

Mes perlave të islamizmit janë dhe disa hadithe të mbledhura nga Abu Davudi, e që pranohen e ndiqen nga gjithë sunitët, ku del sërish dënimi i nacionalizmit, "ashabija haram", sepse nacionalizmi që organizon rreth kombit dhe fisit e farës është ndyrësi, ndërsa rruga e drejtë është islamizmi që organizon gjithçka vetëm sipas besimit në "allah"...

Citim:

"Nuk është yni ai që bën thirrje për ashabija (komb/fis) apo ai që lufton për kombin apo ai që vdes për kombin..."

Citim:

"Lëreni (kombin, nacionalizmin, atdhetarinë), është i kalbur..."

Citim:

"Ai që bën thirrje për atdhe është si të ketë kafshuar .... e të atit"

Citim:

"Ka njimend njerëz që mburren për bëmat e paraardhësve të tyre, por në sytë e allahut këta janë më të neveritshëm se dhe brumbulli i zi që rrotullon në copë bajge me hundë. Dëgjoni, allahu e ka hequr prej jush mendjemadhësinë e kohës së xhahilit (injorancës) me mburrjet e lavdive të paraardhësve. Njeriu është veçse një besimtar që ka frikë prej allahut ose një mëkatar fatkeq. Të gjithë njerëzit janë fëmijë të Ademit dhe Ademi u krijua nga dheu..."

Për më shumë të tilla: http://www.geocities.com/Heartland/F...article29.html. Interesant dhe mësimi i të dy herezive të judaizmit se të gjithë e kanë prejardhjen nga hebrenjtë...

Shqipe · 7.5.2007, 20:00

Kjo më poshtë ndriçon më shumë se gjithë tjerat:

Citim:

41.Suretu Fussilet
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

1. Ha, Mimë.
2. Zbritje prej Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
3. Libër që ajetet e tij janë të shkoqitura, duke qenë Kur’an arabisht për një popull që di ta kuptojë.

Sipas kësaj sureje, islamizmi ose është fe vetëm e arabëve, ose duhet që të gjithë muslimanët të arabizohen.

Mos të harrojmë ku shtriheshin arabët përpara e ku shtrihen sot. Kishin në pronësi vetëm gadishullin arabik ndërsa me dyndjet e tyre nën emrin e allahut asimiluan shumë popuj. Sot Afrika veriore është një tokë arabe, përpara aty nuk jetonte asnjë arab. Poashtu popuj të tërë të Lindjes së Afërme, u arabizuan. Qëllimet e islamizmit shihen në rezultatet e luftës së muxhahedinëve në të kaluarën por edhe sot.

Aht · 10.7.2007, 00:43

Është me të vërtetë shqetësuese dhe qesharake njëkohësisht, racat arabo-aziatike bashkë me ca kokqypa që e quajnë veten shqiptarë kanë filluar përdhosjen e simboleve kombëtare:

Citim:

Qesharake është se si mund t'i bashkangjisin një simboli pagan disa fjalë që s'kanë lidhje fare me të...

Geg · 14.7.2007, 21:19

Citim:

Thënë nga Aht

qesharake është se si mund ti bashkangjisin një simboli pagan disa fjalë që skanë lidhje fare me të.

Ktij tipi që ka bo ktë shkelje t`krenaris dhe gjakut që derdhën mijra shqiptarë kundra virusit islamik, duhet t'i jepet një lloj msimi.

notird · 22.8.2007, 15:42

Citim:

Është me të vërtetë shqetësuese dhe qesharake njëkohësisht, racat arabo-aziatike bashkë me ca kokqypa që e quajnë veten shqiptarë kanë filluar përdhosjen e simboleve kombëtare:

Edhe këtë marrëzi se kam pritë. Ma përpara pranoj me e pa flamurin tanë tu u djeg, sesa të flliqun me kësi idioci! Kjo o marré. Jo veç për paragjykimet qi i ngjall nga shtetet tjera jo-islame, po kjo e ka kuptimin e një qelbeje totale të mendjes. Një devijim dëshprues. Nuk po di qysh me e shpreh tan kët mllef që ma ngjalli. T'mallkuar qofshin!

~

Citim:

Feja, ideologji antikombëtare

Nuk mendoj se ky përkufizim (ideologji antikombëtare) për religjionet abrahamike e përmbledh gjithë qëllimet dhe budallallaqet e tyre! Me e definu si dogmë anti jetësore besoj se asht ma afër. Asht në të klartë se islamizmi/kristianizmi shërbejnë si vegla për me robëru njerëzimin.

Kur njeri bien pre e frikës dhe mbyllet në shkurt-pamësinë e këtyne dogmave të pa vlefshme, shpirtësia e tij dhe intelekti kelbën. Kaq i verbum nga friga, ai vullnetarisht e pranon vetvetën si rob i këti "zoti" që na largoi nga drita e vërtetë shpirtërore nën të cilën e vërteta ishte e klartë. Ne nuk ishim të përulun e inferior. Paqen shpirtënore dikur e kishim. Ky tiran na ndaloj të gjitha drejtësitë që na ban njerëzor!

Thuhet se mungesa e fesë në shoqëri kish sjell dhunë e amoral, shkurtpamësi e primitivizëm., pra se njeriu i pa-fe asht i pandershëm, pamoralshëm, apo kokzbrazët ose më sakt armik në syt e besimtarëve vetëm se ai nuk asht si ata, me e lan frigën me ia zgjedh udhën (siç dëshmon Legjioni me citimet nga Suretu Et-Tewbe).

Pajtimi im asht vetëm se religjioni ka ndikimin ma të fort në mentalitetin e njeriut. Pra se besimi fetar ndikon ma së shumti në shoqëri. Dhe nga pikpamja e atij që nuk pranon të robënohet nga ky monstrum (zoti), dukët klartë se ky besim i bazuar në frigë (dogmë) imponon karakter dështak në besimtarë.

Prap keq se edhe jo-besimtari detyrohet t'iu përshtatet këti rrethi të devijum.
Dije se anën morale të njeriut e paraqet karakteri i ti si tipar i personalitetit. Dhe ai mund trashigohet po ai edhe përsoset nga përvoja jetësore. Fillimisht nga rrethi familjar, mandej nga shkolla, rrethi shoqëror e shteti. Nuk do të thotë se vetëm feja predikon moral!

Unë hala s'kam pa ndonjë jobesimtar të tillë qysh e përshkruan feja (i pa-ndershëm, pa-moral)! Në fakt këta që i njoh janë shumë më të mençun e superiorë se çdo fetar që njoh! Këta janë eduku prej familjeve të pastërta e të përparume.

Pra unë nuk e shoh fenë si rregull për moralin! Ky moral fetar na degjeneroi shoqërinë dhe sjell kurgja veq armiqësi mes nesh. Dy sene nuk i toleroj. Ma sakt, i urrej! Dogmatizmi dhe egoizmi! Këto dyja i shoh në çdo mësim fetar!

mesdimr · 2.11.2007, 08:12

Citim:

1. Islamizmi dhe nacionalizmi si dy skaje të kundërta

Sikur islamizmi të kish qenë veç një fe përkushtimesh, mbase dhe e pranonte nacionalizmin. Por islamizmi është një botëkuptim shoqëror dhe filozofik; Ai mundëson parime ekonomike e politike. Nacionalizmi po ashtu ka parimet e veta shoqërore e politike, por të cilat mbështeten në bindje e kritere të tjera. Kësisoj, konflikti midis islamizmit dhe nacionalizmit është i pashmangshëm. Ideologjia islamike nuk pajtohet me asnjë ideologji tjetër për sa i përket sovranitetit të saj mbi jetën private dhe shoqërore të myslimanit. Një mysliman nuk mund të jetë në të njëjtën kohë dhe mysliman dhe politeist, apo dhe mysliman dhe komunist. Në islamizëm nuk ka vend për askënd që të jetë nacionalist besnik dhe i vërtetë. Kjo është çështje identiteti dhe njëri kundërshton tjetrin.

Nacionalizmi është i papajtueshëm me islamizmin, duke qenë se të dy shkollat kanë ideologji të kundërta. Të dyja zënë vend në dy skaje të kundërta për sa i përket frymës, thelbit, drejtimit dhe synimit.

Siç do të shpjegojmë më vonë, Kurani e ka hedhur shprehimisht poshtë themelin e nacionalizmit dhe shpall se gjuha, ngjyra dhe raca nuk janë kritere për bashkim a privilegjim. Kriteret e vetme sipas tij janë besimi dhe virtyti. Një ideologji e përbashkët është ajo që përbën themelin e bashkimit të ymetit islamik, jo raca, jo vendi, jo gjuha e as kultura. Qëllimi i nacionalizmit është të krijojë njësi kombëtare, ndërsa qëllimi i islamizmit është bashkimi universal. Për nacionalizmin më e rëndësishme është besnikëria dhe dashuria ndaj atdheut, ndërsa për islamizmin është zoti dhe feja. Nacionalizmi vlerëson kufinjtë gjeografikë dhe ndryshimet racore, ndërsa islamizmi i mohon këto. Nacionalizmi prin drejt kufizimit dhe racës, ndërsa islamizmi ka një vështrim universal.

____________
1- Islam and nationalism as two opposite poles

Had Islam been only a religion of devotions, it might have agreed with nationalism. But Islam is a religion with a social and philosophical worldview, and provides for economic and political principles. Nationalism, too, has its own social and political principles based however on different beliefs and criteria. Therefore, conflict between Islam and nationalism is inevitable. The Islamic ideology is not compatible with any other ideology on the question of sovereignty over the private and social life of Muslims. A Muslim cannot at the same time be a Muslim and a polytheist, or a Muslim and communist. In Islam, there is no room for one to be a loyal and genuine nationalist. It is a question of identity, and one negates the other.

Nationalism is incompatible with Islam, both schools having two opposite ideologies. These two assume two totally opposite poles in their spirit, essence, direction and goal.

As we shall explain later, the Quran has explicitly rejected the basis of nationalism, and states that language, colour and race are no criteria for unity and privilege. The only criteria are belief and virtue. A common ideology is the basis of the unity of the Islamic ummah, not race, country, language or even culture. The goal of nationalism is to create national units, whereas the goal of Islam is universal unity. To nationalism what matters the most is loyalty and attachment to the homeland, whereas to Islam, it is God and religion. Nationalism gives authenticity to geographical boundaries and racial distinctions, whereas Islam negates them. Nationalism inclines to limitation and race, but Islam assumes a universal outlook.

http://www.al-islam.org/islamandnationalism/9.htm
http://www.al-islam.org/islamandnationalism/

Shqipe · 8.11.2007, 17:51

Pata pyetur një arab se se a është keq që unë të vdes në dhé të huaj.
- Jo, - tha, - kudo është toka e Allahut. Me rëndësi është të shkosh në xhenet!

Aht · 27.1.2008, 22:45

Në vazhdën e injorancës aziatike, nuk kemi përmendur ende hedhjen poshtë të figurave kombëtare nga dogma islamike, veprim ky i institucionalizuar nga magjypët islamikë.

Pyetja:

Citim:

Ess selamu alejkum
Kerkoj mendimin tuaj vllazni sa meriton rrespekt ky siq e quajn HERO Gjergj kastrioti Skenderbeu
me rrespekt nga Amper[x]

Përgjigjja:

Citim:

Selam Alejkum

Ky njeri ne fjal ka qen nje prej Armiqve me te medhenje te Islamit .Ka qen prej prijesave te Kryqetareve kunder Perhapjes se Islamit.Kushdo qe shpreh respekt per te aja e ka ngrit Kufrin mbi Imanin.
Disa te ashtuquajtur historian po mundohen me e paraqit ate si nje "Shqiptar" i cili ka luftue per Shqiptarin,por kjo eshte e pavertet sepse aj ka luftue Per Kryq dhe kjo deshmohet ne letrat qe i ka marr prej udheheqseve te evropes ku aj lavdreohet per luften e tij ndaj Islamit.
Disa njerz sot i degjon duke thene:"Ani edhe pse ka qen qafir une e due ate per shkak se ka qen Shqiptar" Subhanallah!!!
Po I Derguari a.s. ka luftue jo vetem kunder kombit te vet per shkak te fese por aj ka luftue edhe kunder fisit te tij e edhe ma shum se kaq.
Thote Allahu ne Kuran:
"Ne diten e gjykimit nuk do te gjesh asnje njeri i cili e don Allahun dhe te derguarin e tij e ne te njejten koh ta doj ate qe kundershton Allahun dhe te derguarin e tij ,edhe sikur keta te jen baballaret e tyre ...."

http://www.forum-islamik.com/forum/s...eu#post19 035

Veç injorancës historike në nxjerrjen e Kastriotit të krishterë flet dhe për shembullin që duhet ndjekur: Muhamed a.r.a.b.i.n që paska luftuar kundër kombit, fisit e familjes së tij.

Përdorimi i çështjes
Shfaq pamjen për shtyp Dërgoje faqen me postë
Paraqitja
Vijore E ndërthurur E shkallëzuar

Feja, ideologji antikombëtare

Feja, ideologji antikombëtare

Islamizmi kundër kombit

Islamizmi kundër figurave kombëtare

24.4.2007, 00:10	#1
mesdimr Anëtarësuar: 8.2006	Feja, ideologji antikombëtare - Semitizimi (arabizimi dhe çifutizimi) i kulturës (letërsisë, artit, muzikës, shkencës) dhe çdo pikëpamjeje të kulturës e qytetërimit - Vrasja e arsyetimit, zhdukja e mendimit kritik, idiotizimi afatgjatë i intelektit - Përjetësimi dhe infektimi i kombit me frikën nga vdekja - Tregtimi masiv i fesë si bar qetësues për të shqetësuarit - Tregtimi i fesë si produkt konsumi për të cekëtit - Shfrytëzim përjashtues i energjive që përndryshe do të ishin përdorur për kombin Feja shërben pikë së pari për semitizimin e vazhdueshëm dhe të kontrolluar të veprimtarisë mendore, e për pasojë krijuese, të subjekteve të saj. Një "shqiptar fetar", me detyrim të dyanshëm, është ose fetar, ose shqiptar, pasi fetë semite bien ndesh ballazi me kombin, së pari si njësi identifikimi, së dyti si njësi kulturoro-shoqëroro-qytetëruese, së treti si mënyra jetese. Togjet "shqiptar mysliman" apo "shqiptar kristian" janë kundërthënëse, nuk kanë kuptim. Nën fe krejt kultura dhe veprimtaria kombëtare ashtu si dhe arsyetimi i subjekteve kalojnë përmes filtrit të plotfuqishëm fetar. Historia, artet, shkencat riinterpretohen rigorozisht sipas këtij filtri duke humbur krejt lidhjen me realitetin dhe duke iu përshtatur doktrinave semite. Personazhet mitologjike arabo-çifute dhe shprehje kulturore të lindura prej kësaj mitologjie zënë vend në jetën e përditshme duke infektuar botëkuptimin, mënyrën e shprehjes e vetë fjalorin, deri tek emrat identifikues të individëve. Çdo referim për standarde e vlera caktohet në figura arabo-çifute, çdo model për rritjen dhe edukimin e subjekteve vilet prej bëmave të shkretëtirës dhe për pasojë tërë procesi i mendimit, arsyetimit e krijimtarisë ka për bazë këto standarde, ka për udhërrëfyes këto standarde dhe mbrohet e identifikohet kudo me këto standarde duke mënjanuar, zbehur, zhdukur dhe vartësuar kombin në shërbim të fesë. Muzika, letërsia, filozofia fetarizohen, arabizohen e çifutizohen duke identifikuar tashmë një subjekt arab apo një subjekt çifut dhe jo një shqiptar. Përveç asimilimit të trurit kombëtar hapi i parë është aktualisht asimilimi i aftësisë arsyetuese, duke çuar në idiotizimin dhe handikapatizimin e vazhdueshëm të individëve e për rrjedhojë dhe të kombit, për të prodhuar bagëti të bindur ndaj autoritetesh të pamerituara ideologjike, morale, etike, shoqërore e shkencore të vetëshpallura, si kleri dhe institucioni gërryes që këta përfaqësojnë. Çdo mendim apo pohim fiton vërtetësi duke marrë për bazë "autoritetin" dhe jo vërtetësinë, vëzhgimin, arsyen, faktin a përvojën. Njeriu nxitet të besojë gjithçka që i thuhet dhe të mos arsyetojë, duke asgjësuar krejt aftësinë e mendimit kritik, pasi e vërteta, krejt e vërteta, ndodhet në librat e shkretëtirës në Mekë dhe në Jeruzalem e nuk ka nevojë për mendjen, arsyen, apo realitetin a natyrën. Paaftësia mendore, pezullimi i trurit, promovohet dhe përpallet si virtyt duke synuar dhe marrë fëmijët që të vegjël dhe duke i indoktrinuar në këtë mënyrë (mos)mendimi e duke sjellë kështu afatgjatë, sipas ligjeve të natyrës, degradimin e vazhdueshëm të intelektit në popullsinë e prekur. Sakaq funksioni më i rëndomtë të cilin feja rëndom thirret të adresojë dhe mbi të cilin mbështetet më fort se kudo, duke zbatuar më tej "të mirat" e tjera të saj, është frika e subjekteve të caktuara nga vdekja. Ajo që nuk kuptohet prej mendjeve naive është se zgjidhja këtu nuk është përrallëzimi dhe përgjumja e kësaj frike me narkotikë si feja, por stërvitja agresive mendore me disiplina arsyetimi apo disiplina ideologjike kombëtare të provuara e zbatuara historikisht, ku të paktën këtyre maleve vdekja shihet si një formë e jetës dhe në asnjë rast nuk pranohet këndvështrimi i përbuzshëm frikac dualist i shkretëtirës, i cili zbut frikën e dhimbjet e kësaj me shpikje realitetesh fiktive (njësoj si në raste individësh patologjikë, por për fat të keq me zbatim masiv). Feja nuk e zgjidh frikën ndaj vdekjes, ajo e përjetëson këtë frikë aty ku e gjen, e zgjeron dhe e zhvillon më tej; përjetëson vazhdueshëm trembjen e subjektit, sepse nëse synohet dhe arrihet shpërbërja e kësaj frike nga vdekja, atëherë feja nuk do të ishte e nevojshme për pjesën dërrmuese të subjekteve. Në një shoqëri ku hasen njerëz të mbyllur pas katër muresh betoni nuk janë të pakta rastet që kjo frikë të lindë, duke qenë se subjekti ka shkëputje të plotë me realitetin natyror dhe e zëvendëson atë (ose ia imponojnë në fëmijëri kur nuk ka ende aftësi arsyetimi kritik) me norma pseudosociale dhe teori letrare. Feja pikërisht duke buruar prej një industrie të veçantë në pazarin e konsumerizmit, ofrohet si produkt që lehtëson këto dhimbje të modernizmit qytetës dhe stoqesh të caktuara gjenetike frikacësh, por që duke synuar mendimet e subjektit i uzurpon vetë botëkuptimin. Çështja që shtrohet për këtë kategori është: "Të marr fe të lehtësoj frikën nga vdekja duke mbetur prore një frikac i varur prej fesë dhe i natyralizuar si bartës kulture aziatike, apo të bëj kontakt me realitetin dhe natyrën dhe të ndjek disiplinat mendore dhe pse jo dhe ato kombëtare?" Feja, jo rrallë, shërben gjithashtu si një kinkalerizëm më shumë, si një veshje më shumë për një kategori tjetër njerëzish që nuk kanë identitet të tyrin dhe që duke grumbulluar veshje majtas e djathtas në formën e tabelave përpiqen të identifikohen me anën e këtyre, duke mbetur në të gjitha rastet hipokritë. Shprehje të tilla si "Unë jam mysliman", megjithëse as nuk ke dëshmuar shehadetin e as nuk ndjek ndonjë rregull të myslimanizmit, apo "Unë jam kristian" megjithëse as nuk je pagëzuar kurrkund e as nuk ndjek ndonjë rregull të kristianizmit, përkthehen në "Jam një copë sylesh që hiqem fetar për sytë e botës, sepse sot po më shkon kjo fe me veshjen dhe stinën. Nesër mund të vesh diçka tjetër, se varet nga ngjyrat dhe klima. Sot jam homo, nesër do të jem pede! Më pëlqen në tregun e zgjedhjeve të kem disa veshje me të cilat të dal në rrugë." shkurtimisht "Jam një magjyp kulturor" një "ballkanas". Në këtë lloj plehu shfaqen dhe disa kandrra shumëngjyrëshe që pëllasin dhe mburren për "tolerancën historike fetare" mes shqiptarëve, duke mos vënë re se diku rrugës së fesë (rasti i fundit jo më pak se 60-90 vjet para) humbëm mbi gjysmën e kombit, që u asimilua krejtësisht në jug, e pjesërisht dhe në lindje e veri të gadishullit duke shërbyer si material për kombet fqinje që janë ende në ngjizje biologjiko-kulturore, ndaj dhe vjedhin vazhdueshëm vendasit; duke mos vënë re gjithashtu se tolerancë midis teorish të papajtueshme konfliktuale nuk mund të ketë dhe "tolerantë" janë vetëm ata që në fakt pohojnë rrejshëm se i përkasin një feje apo një kombi e që ose nuk ndjekin asnjë mësim të asaj feje ose nuk bëjnë asgjë për kombin. Kjo hipokrizi që shitet si virtyt, madje, na këshillohet se duhet ta kemi për mburrje që t'i tregojmë të tjerëve se nuk ka nevojë të jesh fetar i vërtetë, as kombëtar i vertetë, mund të jesh hipokrit i vërtetë dhe kështu është më mirë... E tepërt të komentohet kjo vlerë degraduese skllevërish. Kjo kategori njerëzish duke futur dhe mikrobin e hipokrizisë në tavë e duke e përligjur fenë, i lë kësaj veprimtari të lirë në fushat ku doemos duhet të veprojë kultura kombëtare, ai që quhet qytetërim vendas, i cili tek ne është në krizë të plotë integralisht prej rreth 5 shekujsh, megjithë themelin e madh kulturor që pararend. Feja gjithashtu është ajo që thith dhe zhduk energji të tëra të pallogaritshme të rinisë, por dhe të subjekteve të kudondodhura kombëtare nga të gjitha fushat e moshat duke i kushtëzuar vetëdijshëm ose pavetëdijshëm të shpenzojnë tërë ditën e tërë natën së menduari e së vepruari për fenë "e tyre", për kulturën dhe vlerat që ajo promovon, e cila në çdo rast hahet me kohën që do të mund të shpenzohej ndërkaq për kombin, kulturën dhe vlerat fisnore. Kur punon për fenë, nuk punon për kombin! Kaq e thjeshtë. Së pari, sepse janë botëkuptime përjashtuese në parim, së dyti, sepse feja është vegël manipulimi që i natyralizon subjektet e veta në qytetërime aziatike sipas fesë përkatëse e së treti, sepse gjithë synimi i fesë është zgjerimi dhe zhvillimi i vet dhe jo i njësive të tjera organizative shoqërore siç është kombi. Ky konflikt ndodh kudo, nuk është veçori vetëm shqiptare, por e çdo kombi që e respekton vetveten dhe që ka patur rastin e keq të ketë të bëjë me fetë meslindore. Lufta kundër kombit në disa vende është kurorëzuar në një amalgamë të padëshiruar hipokrizie që fjala vjen në rastin e Norvegjisë vazhdon të prodhojë reaksion me 2 kisha të djegura në vit. E tek ne sa subjekte fetare që e quajnë veten shqiptarë njohin aq qytetërim, folklor dhe histori shqiptare sa njohin qytetërimin, folklorin dhe historinë e vendeve ku ka lindur feja e tyre? Sa prej këtyre subjekteve dijnë rreth kombit të tyre sa dijnë rreth fesë së tyre? Mjedisi mendor jo vetëm që duhet ruajtur siç ruhet shëndeti, por madje duhet zhvilluar me rastin më të parë. Dërgimi i fesë për riciklim është nga hapat e para të nevojshme për të çliruar aftësitë e arsyetimit, agresivitetin e dashurisë për jetën, veten dhe familjen. Duhen fëmijë të pabindur dhe të zgjuar, me nisma vetjake dhe krijimtari, jo të lodhurit nga jeta e bagëtitë mendjefjetura për thertoret e Lindjes.

8.11.2007, 17:51	#10
Shqipe dykrenshe Anëtarësuar: 8.2006 Vendndodhja: Në breshta, mes bredhave,	Pata pyetur një arab se se a është keq që unë të vdes në dhé të huaj. - Jo, - tha, - kudo është toka e Allahut. Me rëndësi është të shkosh në xhenet!